Balık İzlerinin Sesi...

[Azé]

Ne kadar renksizsin Katre-i Matem...
Sadece ziyaretçiler renk katmış ;P

[Azé]

Günlerim uykusuz ve stresli geçiyor mah...
Sana kötü haberim var... Okul uzadı haziranda değil artık diplomayı eylülde alırım...
Yapacak birşey yok...

[Azé]

Benziyorum, benzetiliyorum...
Korktuğum başıma gelmeden gitmeli, bir diğeri olmadan arkana bile bakmamalı...
Sarmışken etrafını çirkinlikler, siyaha dair bir beyaz iz bırakmalı...
Boğuyorsunuz, karartıyorsunuz, çirkinleşiyorsunuz...
Babamın sevdiği kızın ruhunun katili olmaya çalışırken, faili meçhul bir cinayette kana bulanmaktan neden korkmuyorsunuz?
Kusmuğumda boğulmank için var olmanız, şehvetimi doruklara çıkartıyor...
Ama "iyi"ye dair ne varsa içimde yine bana hakim...
Hani baba zula diyor ya "Babamız bizi sevmedi, ÇİRKİNİZ"
Bu şarkının anlamında boğulmayı size bırakıyorum... Buyrun kapışın!

...

[Azé]

Gözüm seğiriyor başka diyarlara, başka gözlere, başka ruhlara...
Dalıp gidiyor gözlerim boşluklara...
Ah mah içi ısıtmak için kadehler yetmiyorken, fondip yapılan hüzünler kalbimi yoruyor...

" Hayat ucuz insanları pahalıya patlatıyor suratıma! " ne de güzel...

- Obsessions lament to FREEDOM -

[Azé]

Söz sende Baba Zula;

Bulutların üstünden bıraktım ben kendimi
Sonunu düşünmeden duygular sarınca beni
Gizlice tuttum elini yüzüne baktım usulca
Gözlerin fısıldadı ah mutluluğu yavaşça
Çiçeklerin kokusu dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı bir sana bir de bana
Bahçede hanımeli, gökyüzünde yıldızlar
Yağmurun narin sesi, şimdi bir anlamı var
Aşk nasıl da kırılgan, sus dedim ama olmadı
Kalbimden ismin geçti ah kimseler duymadı
Çiçeklerin kokusu, dalgaların şarkısı
Rüzgarın fısıltısı bir sana bir de bana

[Azé]

Dans etmem lazım bir haftayı geçti dans etmeyeli...
Hemen şimdiiii 

[Azé]

Bıktım...
Hergün sınav, projeler, dersane çok bunaldım mah...
Sırf psikolojimi rahatlatmak adına dışarı çıkmıyorum sınavlarım var diyorum, onda da zamanı film izleyerek ve saçma sapan nete takılarak geçiriyorum...
Kızdığını biliyorum ben de çok kızıyorum kendime ama yıldım artık... Kendime bile yararım dokunmuyor şu sıralar...
Bir an önce tatil gelsin evime gidiyim, annemi öpüyüm, yeğenimi koklayım atıyım kendimi babamın şefkatli kollarına...
Bana yemek yapsınlar, sabah öpücükle uyandırsınlar yine o annemin küçücük kızı oluyum...
Okumam gereken, çok sevdiğim bir kitap var ama konsantre bile olamıyorum sadece müzik dinliyorum...
Bir an önce geçsin sirkeleneyim, kendime geliyim... Sevmedim ben bu beni...

[Azé]

Bugün güzel bir gün mah... Güzel olmasının sebebi sınavlar veya aşk meşk ilişkileri değil...
Bilirsin bunlarla pek tatmin olmam...
Güzel bir haberim var... Eğer bir aksilik çıkmazsa cuma akşamı partililer ve parti dostları olarak Ankara'ya gidiyoruz...
Cumartesi Ankara'da kornalar değil, bizim çığlıklarımız duyulacak...
Tekel işçileriyle birlikte omuz omuza olacağızz...
- Mutluyum ki -

[Azé]

Ertelendi
Cumartesi gidiyoruz...

[Azé]

"İncitirim korkusuyla yıkarken, nasıl da usulca gezdirirdi ellerini teninde annen..."

Özledim... Duyuyor musun?

[Azé]

Sonunda bitti...
Peki güzel mi bitti, hayır yanında umutları götürürken yerine hayal kırıklıklarını bıraktı...
Evet mah sınavlardan bahsediyorum, çok kötü geçtiler ;(
Hiç beklemiyordum, çünkü çalıştım ve 3 gün boyunca sadece 4 saat uyuduğumu biliyorum...
Hocaların insafsızlığını, uykusuz gecelerim ve buhramlarım geçirmiyor ne yazık ki...
Hayır hayır hocalarıma b.k atmıyorum, sınıfça aynı düşüncedeyiz, çünkü hiç olmadıkları kadar insafsızca davrandılar, hem de son senemizde...
Neyse geçti gitti... Sonuçları bekleyecğiz artık, bunları düşünerek tatilimi zehre döndürmeye hiç niyetim yok...
Kendimi rahatlatmak için de söylemiyorum ama bu kez çabaladım!

Sınavların bitmesiyle, bana da yol göründü... Yarın gece Ankara'ya gidicem/z...
Pazar günü ise büyük gün olucak... Hani bahsetmiştim ya ;P Onu geçiyorum detayları daha sonra seninle paylaşırım...
Toprağıma kavuşma, annemin sıcaklığını herbir hücremde hissedebilme, yeğenimin yanaklarını ısırabilme, babamla bol bol sohbet edebilme düşüncesi bana fazlaca iyi geliyor...
Endorfin etkisi yarattığı tartışılmaz...
Sahi bu kez neden bu kadar çok üşüdüm? Neden o sıcaklığa bu denli ihtiyaç duydum... Ah annem ahh...

İçimde iyiler ve kötüler birbirine karışıyor mah... Ankara'ya gitme düşüncesi birden içimi burktu...
Senelerdir bu durumu atlatamıyorum... Birden kaskatı kesiliyorum...
Sırf ruhumun yaralarını kanatmamak adına, bana onu hatırlatan herşeyden uzak duruyorum, yakınından bile geçmemeye gayret ediyorum...
Ama ne mümkün? Bazen sokakta yürürken bir hayalle karşılaşıyor, eline uzanıyorum...
Alnından akan kanı silmeye çalışıyorum... Sonucunda elim hep boş kalıyor...
Düşünmek istemiyorum... Hırıltılarım bana hakim olmadan uyumalı hiçbirşey düşünmeden hem de...

Sana yazabileceğimi sanmıyorum... Özlemlerimi gidermekle meşgul olacağım...
Bu arada seni bu kez renkli bırakmak istiyorum... Herşeye rağmen yine de mutluyum... Daha kötülerini de gördük di mi ;P
İyi kal... Çünkü ben iyi olacağım.

[Azé]

Bol bol nefes alıyorum

[Μűήzέvì]

İzinsiz girmek gibi olacak ama
ben onu
'bi arkadaşa bakıp çıkacaktım'a bağlarım artık..

Hoşgeldin..

[Azé]

Ah Sedat ah
Sana her zaman yerim var... Sana ve diğer özellerime
Konuşamıyoruz, dertleşemiyoruz şu sıralar özellerimle, biriktirdiklerimiz fazlaca olsa gerek...
Susmayacağız

[Azé]

Ben geldim mah... Günler güzel geçiyor...
Anne evinde bütün kötülükler, çirkinlikler arınıyor...
Evet evet huzurun karşılığı anne evi olsa gerek... Ama şu da bir gerçek ki artık 2 haftadan fazla kalamıyorum...
Bilirsin evden çıkıp tek başına bir hayat sürüyorsan yıllardır, eve tekrardan adapte olman zor oluyor...
Ailece geleceğim hakkında konuştuk... Eh mezun oluyorum az kaldı... Benden beklentileri yok, hangi şehire gitsem de destek olacaklarını söylemeleri hoşuma gitti...
Aileden de gereken desteği aldığıma göre İstanbul yolu göründü bana...

Geçen pazar hakkında birkaç şey söylemek istiyorum... HARİKAYDI...
Çok gurur duydum insanımızla ilk kez... Artık susmuyorlardı, artık bizim de söyleyeceklerimiz var diyorlardı...
Etrafımız ülkenin her köşesinden gelen işçilerle doluydu... Öyle dolmuşlardı ki içlerini boşaltmaları biraz sert oluyordu...
İlk kez bu kadar umutlandım, ilk kez evet olacakkkkk dedim... Öncesinde de umudum vardı ama bizim görebileceğimizi sanmıyordum...
Ama şimdi...
Umudumun yanında üzüntüm de çok... Dışarıda yatıyorlardı çoğusu... Hem de Ankara'nın soğuğunda...
Yazıktır, günahtır!
Dinle imanla beslendiklerini söylerler ama Amerika'dan korktukları kadar Allah'dan korkmuş olsalardı bunların hiçbiri zaten olmazdı...
İnsan olmak... Evet tam da bu...
Kazınıyor yüreğime yüreğime...

Bu arada yeğenlerim kocaman olmuşlar... Efe ve Ege yiyorum hergün onları tatlı niyetine...
Sanki dünyanın en tatlı yaratıkları gibi geliyor...
Bence öyle... O kadar!