Son Çığlık'ım..

Yolun sonuna geldik Çığlık'm.. Kimi zaman sessizce, kimi zaman kulakları sağır edercesine haykırdık seninle.. Her oyun bitmeye mahkumdur. Bittik.. "Sorry, You Lost!" yazsa da bittik.. Hadi! Gücünü topla. Son bir kere haykır!.. Bu seferki sessiz olmasın. Duymayan kalmasın! Bir anlam ifade etmese de haykır. Gülünüp geçilse de haykır. İnanılmasa da haykır. Benim için lütfen...

Neden susuyorsun? Gücün mü kalmadı? Boşa mı gidecek diye korkuyorsun? Olsun.. Biz seninle boşluğa da çok haykırdık. Kendi Çığlık'ımızın yankısını dinledik. Biliyorum biteceksin sen. Ondan korkuyorsun. Üzülme.. Ben içimde yaşatırım seni. Bir zamanlar... diye başlarım söze. Seni düşünür, gülümserim. Bak işte böyle Hadi ama.. Oyunbozanlık yapma. Son bir kez... Benim için hadi. Söz veriyorum sana; günün birinde tutamazsam kendimi, özlersem yine seni, içimde biriksen de Çığlık Çığlık, tutacağım seni.. Yüreğimin hala dokunulmamış, gün yüzü görmemiş, o saf, o tertemiz köşesinde saklayacağım seni.. Hadi bi gayret.. Başaracaksın!

Sonunda.. Gördün mü o kadar da zor değilmiş. Zaman tükeniş vaktidir. Zaman bitiş vaktidir. Zaman gidiş vaktidir.. Hadi toparlan. Bizim sözümüz var unuttun mu? Yıkılmak yok. Her şeye inat, herkese inat! Keşke.. Keşke zamanı çevirebilsek geriye. Hı? Ne dersin? Belki de bu kadar sancılı olmazdı gidişimiz.. Evet evet. Yanlış duymadın gidişimiz. Dedim ya bu defa son.. İçini doya doya dök. Bu fırsatı vermeyeceğim bir daha sana. Suskunluklara hapsedeceğim seni. Dar gelir buralar bize. Umut'u da yanımızda götürüyoruz üzülme. Onsuz yaşamanın ne anlamı var ki.. Belki bir gün.. Günün birinde.. diye başlayan cümleler kurarız yine seninle. Hadi.. Hazır mısın? Peki.. Son bi kez rolleri değişelim seninle ne dersin? Ben haykırıyım. Sen sus.. Yarım kalmış cümleler var içimde. Susarak anlatamadığım.. Belki böyle söylerim hı ne dersin?

Bir zamanlar.. diye başlayasım geldi. Ama yok. Artık geçmişi konuşmak istemiyorum. Fark ediyorum ki insanın canını daha çok yakıyor. Yaşanmışlıklar.. Genelde herkesin aynı şeyleri yaşaması.. Caydırıyor bunlar. Ne zor şeymiş Çığlık olmak. Ben yine ben olsam da sussam olmaz mı? Doğru.. Bu defa son idi değil mi? İnsanlar.. Ahh bee. Keşke hep ben olarak kalsaydım. Çığlık olmasaydım hiç. Hiç tanımasaydım insanları.. Her biriniz farklı hikayenin kahramanlarısınız. Benim hikayemin ise kıyısından bi yerinden geçtiniz. Bazınız çok şey alıp götürdünüz benden. Bazınız çok şey kattınız. Sizlere minnettarım. İnsanların gerçek yüzünü öğrettiniz bana. Her ne kadar paranoyak, sizofren gibi olguların içinde olmama neden olsanız da.. Artık yeter! İstemiyorum hiç birinizi. Hatta nefret ediyorum her birinizden. Kendinle çelişmek ne kötü bir şey.. Siz bunu yaşattınız bana..

Yoruldum. Tükendim. Anlaşılamamaktan, kendimi anlatmaktan sıkıldım. Susmaktan sıkıldım. Değer verdiğin, sevdiğin, senin için ölürüm dediğin insanlar bile anlayamaz olmuş Çığlık'larının sebebini.. Olsun. Zamanı gelince anlar(lar) belki.. Sesime ses veren olur belki günün birinde. Çığlık'ımın yankısını değil, çığlık'ıma çığlık olan birisi; çığlık'ım olur belki.. Belki de tüm suçlu sensin Çığlık'ım. Belki de artık ben, ben olmak istiyorum. Senin zamanın doldu.. Artık senin eylemin gömülmek, benim ki ise gitmek..

Sen.. Senin için de bi kaç şey söylemeden olmaz değil mi? Önceden ne de çok anlatırdım seni, sana. Sayfalar dolusu sen.. Tüm Çığlık'larım sanaydı bir zamanlar. En başta söylediğim gibi, sonda da söylüyorum. Kaldıramazsın, kaldıramadın sessiz çığlık'larımı. Olsun. Canın sağolsun. Ben seni çok sevdim. Her ne kadar sevgimin değerinin >>> <<< buna eş değer olduğunu görsem de. Her ne kadar inanmasan da bana. Her ne kadar tanıyamasan da beni. İnsan büyüdükce tecrübe kazanıyor yaşanmışlıklardan. Ben dersimi aldım. Umarım sen de alırsın. Kimin umurunda ki "Aaa ScreaM sevdiğini söylemiş." demeleri. Her ne kadar sen imzana bile sığdıramazken beni, sanal ortamda bile söylemezken, başımı yere eğdirirken.. Ben hep sen de oldum. Çünkü insan dürüst olmalı ne olursa olsun. Belki de.. Belki de burda kaybettim yine. Benim içim rahat.. Zaman neleri getirecek, neleri götürecek. Şimdi olmasa bile günün birinde çok iyi anlayacaksın beni. Bunu biliyorum. İçinde yaşadığın her şeyi paylaşma insanlarla. Ne kadar büyük hata yaptığını anlayacaksın yine zamanı geldiğinde. Boşlukta savrulan kurumuş yaprak misali, rüzgar nereye eserse o yöne gitme! Unutma ki rüzgar anlıktır. Elbet durulur, yaprak yere düşer.. O zaman anlar insan KasIrGa'nın değerini.. Allah iyi insanlarla karşılaştırsın seni..