gideni geri getirmes ama :( tüm yeni ayrılanlara :(

[|By|KiDnArUt|]

Tam gogsunuzun ortasinda bir yeriniz aciyacak... Evinizin sizi icine sigdiramayacak kadar dar oldugunu farkedeceksiniz...
Sokaga firlayacaksiniz... Sokaklar da dar gelecek...
Tipki vucudunuzun yureginize dar geldigi gibi...
Ne denizin mavisi acacak icinizi, ne piril piril gokyuzu.. Kendinizi tasiyamayacak kadar çok buyuyecek, bir yandan da kaybolacak kadar kuculeceksiniz...
Birileri size bir seyler anlatacak durmadan... "Onemli olan saglik." "Yasamak güzel."
"Bosver, her sey unutulur." Siz hicbirini duymayacaksiniz... Gozyaslarinizdan etrafi goremez hale geleceksiniz.
O'ndan olmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda olmek isteyecek kadar cok seveceksiniz... Hep ondan bahsetmek isteyeceksiniz... ''Olume care bulundu'' ya da ''Yarin kiyamet kopacakmis'' deseler basinizi
kaldirip ''Ne dedin?'' diye sormayacaksiniz... Yalniz kalmak isteyeceksiniz... Hem de kalabaliklarin arasinda kaybolmak... Ikisi de yetmeyecek. Gecmisi düsüneceksiniz... Neredeyse dakika dakika, Ama kotuleri atlayarak!
Onunla gectiginiz yerlerden gecmek isteyeceksiniz, Gittiginiz yerlere gitmek... Bu size hiç iyi gelmeyecek... Ama bile bile yapacaksiniz. Biri size icinizdeki aciyi söküp atabilecegini söylese, kacacaksiniz... Aslinda kurtulmak istediginiz halde, o aciyi yasamak icin direneceksiniz.
Hayatinizin geri kalanini onu düsünerek gecirmek isteyeceksiniz... Aksini iddia edenlerden nefret edeceksiniz... Herkesi ona benzetip, Kimseyi onun yerine koyamayacaksiniz...
Hicbir sey oyalamayacak sizi, Ilaclara siginacaksiniz... Birkac saat kafanizi bulandiran ama asla onu unutturmayan... Sadece bir muddet buzlu camin arkasindan seyrettiren...
Butun sarkilar sizin icin yazilmis gibi gelecek... Bogaziniz dugumlenecek, dinleyemeyeceksiniz... Uyumak zor, uyanmak kolay olacak, Sabahi iple cekeceksiniz...
Bazen de ''Hic gunes dogmasa'' diyeceksiniz. Ne geceler rahatlatacak sizi ne gunduzler... Olmeyi isteyip, olemeyeceksiniz...
Belki civi civiyi soker diye can havliyle onunuze cikana sarilmak isteyeceksiniz, Nafile...
Düsüncesi bile tahammül edilmez gelecek... Rüyalar göreceksiniz, gercek olmasini istediginiz... Her sicrayarak uyandiginizda onun adini söylediginizi fark edeceksiniz...
Telefonun calmasini bekleyeceksiniz... Aramayacagini bile bile... Her caldiginda yüreginiz agziniza gelecek...
Aglamakli konusacaksiniz arayanlarla... Yureginiz burkulacak... Caniniz yanacak..
Bir daha sevmemeye yemin edeceksiniz. Hayata dair hiçbir sey yapmak gelmeyecek icinizden...
Onun sesini bir kez daha duymak icin yanip tutusacaksiniz... Defalarca aradigi gunlerin kiymetini bilmediginiz icin kendinizden nefret edeceksiniz..
Yasadiginiz sehri terk etmek isteyeceksiniz... Onunla hicbir aninizin olmadigi bir yerlere gidip yerlesmek...
Ama bir umut... Onunla bir gün bir yerde karsilasma umudu... Bu umut sizi gitmekten alikoyacak...
Gel gitler icinde yasayacaksiniz... Buna yasamak denirse...

[|By|KiDnArUt|]

HoŞÇakal Sevgilimmmm:(

--------------------------------------------------------------------------------


Uyandım, belki de hiç uyanmadığım kadar ve uykum var hiç olmadığı kadar.
Ankara'nın boş sokaklarında yürümek gibi, içimde çakan yalnızlık, sivilce gibi 17 yaş pırıltısında. Seni bu saatten sonra özleyeceğim aklıma gelmezdi, bittiğini sandığım, şimşeklerinde, aklımın, deformasyonuymuş yalnızca..
Son toteminde burnuma çaktığım, olması gereken yerde kartalın, apaçık bir yanılsatıcı var, iradesiz aşka dair. Rengi solmuş çeliğin, mat olmuş görkemi ve iki yanı kan revan ellerimin, cinayetim var, düşlerimi katlettim, eşzamanlı istifam densizlikten, haddimi bilmem ben, bu geceyi de sana ekledim...
Bir rüzgar diledim, fırtına biçtim, "hoşçakal sevgilim".



öğrendim artık ben de..
kazanmak için kaybetmek gerekiomuş..
ulaşmak için vazgeçmek..
başarmak için yanılmak...
karar vermek öyle zor ki..
bişeyleden vazgeçmek mi ?
yoksa geleceinin hedefi mi..?
çıkmazlardayım bu kez..
tek yardım eden
beynimi iyice karıştıran düşüncelerim..
artık bebek değilim,
büyüdüm sayende, seninle..
ve artık belki de olması gereken,
söylenmesi gereken tek şey kaldı..
beni büyüttüğün için,
gerektiğinde ağlamayı öğrettiğin için,
güçlü durmayı öğretip
dimdik ayakta tuttuğun için..
yanımda olup zor anlarımda destek olduğun için..
beni sevdiğin, benimle hayatını paylaştığın için...
herşey için teşekkür ederim sevgilimm..
söylenecek son şeye geldi şimdi sıra..
benim için de bu çok zor ama
vazgeçmeyi de öğretmiştin sevgilim..
ellerim artk ellerine değmiycek,
teninin kokusunu duyamıycam,
kime sarılsam sana sarıldığımda
içimde oluşan huzuru bulamıycak olsam da...
artık sonsuzlara kadar...
^^e-l-v-e-d-a^^


HOŞÇAKAL SEVGİLİM

Hani seni bırakmayacağım demiştim bir gün. Ne olursa olsun, her
koşulda ve ne zaman istersen sana sarılacağımı…Yaşam boyu sürecek
birlikteliğimizin henüz başladığını…Tanırdın beni, sözlerin ağzımdan
boşa çıkmadığını bilirdin ve inanırdın bana…
O gün söylediğimiz bütün kelimeler, kurduğumuz bütün cümleler
aklımda…Senin de kuvvetliydi hafızan benim gibi…Ben unutmadım hala, ama,
sen unuttun besbelli…
Hani, yıldızlar parladıkça gökyüzünde, çocuklar güldükçe nedensiz,
bitmeyecekti umut? Asla çökmeyecekti üstümüze zifiri karanlık?
Hani, her daim türkülerin olacaktı söyleyecek, şiirlerin olacaktı
okunacak ve anlamı olacaktı yaşadığın her saniyenin? İnsanlar var
oldukça, ölümsüz olacaktı sevgi, aşk ve sanat?
Hani bilecektin değerini anların; her doğan günle yenilenmiş, her
batan günle, biraz daha zenginleşmiş olacaktın?
Hani her gece, eninde sonunda varacaktı sabaha?
Hani azimli ve kararlıydın; kendini, insanları ve hayatı tanımakta?
Bütün kitaplar okunacak, şarkılar dinlenecekti; üstünde yatılmamış
çimen, zirvesine varılmamış dağ kalmayacaktı dünyada?
Hani bir keresinde, bir ağacın dalına tünemiştik birlikte, güneşin
batışını seyrederken söz vermiştin bana, insan olacaktık önce…Nasıl diye
sorduğumda, ahlaklı yaşayacağız demiştin, ama her şeyden önce,
seveceğiz…Neyi diye sormuştum, ilk olarak, güneşin batışını seyretmeyi
demiştin, susmuştuk saygıyla ve tadına, ilk o an varmıştık sevmenin…
Hani bilirdin güzele ulaşmak için dayanılmaz sancılar çekmek
gerektiğini, gülmeyi hak etmek için, önce, ağlamalı insan derdin.
Sevilmeyi beklememeli sevmek için ve almadan verebilmeli…
Hani anlamsızdı hayata küsmek, başına gelen kötü şeyler yüzünden;
insanla birlikte var olmuştu acı, ölüm ve keder…İşte bu nedenle
sevmeliydik, dört yanı kötülükle kuşatılmış insanı derdin.
Hani, inanacaktın insana, her yardım isteyene uzanacaktı elin,
haklının avukatı; mazlumun koruyanı olup ta, zalimin celladı
olmayacaktın?
Hani mal, mülk, para ile gözleri kamaşan miyop yüreklere rağmen,
kesmeyecektin ümidini insandan?
Hani yaşamaktan vazgeçmek, bir anlamda ölümden; sevmekten vazgeçmek,
kendinden vazgeçmek demekti; kalakalmak ortada, bir hiç olmak…Hani
vazgeçmeyecektin?
Hani, bir kere sevecektin; içten bir gülücüğe, anlayışlı bir
bakışa, dünyaları verecektin?
Hani, hiç terk etmeyecektin beni? Hani, sen hep, saf ve temiz
kalacaktın, el değmemiş; sadece, ben büyüyecektim? Hani, ben seni
akılsız bırakmayacaktım, sen de beni yüreksiz?

[Léηà]

hiç qelmediki gitsin  ):
eline sağlık

[zuzu]

eline sağlıkk
 kimsecikler ayrılmasın sevenler hep mutlu osun

[JeLibon]

 

[idea]

gidenin ardından bir daha gitmeleleri yaşamamak için ne ben gider oldum nede bana gelinsin ister oldum..

[FıRtıNa]

gidenin ardından bir daha gitmeleleri yaşamamak için ne ben gider oldum nede bana gelinsin ister oldum..

aynen 

[qaçM3]

 

[Albunea]

Yasadiginiz sehri terk etmek isteyeceksiniz... Onunla hicbir aninizin olmadigi bir yerlere gidip yerlesmek...
Ama bir umut... Onunla bir gün bir yerde karsilasma umudu... Bu umut sizi gitmekten alikoyacak...
Gel gitler icinde yasayacaksiniz... Buna yasamak denirse...


buna bayılıorum cok guselllllll ellerıne saglıkk

[SewdaLinkA]

O'ndan olmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarinda olmek isteyecek kadar cok seveceksiniz

olmayan birininde ölmesini istemek belkide yanlış he

[Junior_Jenifer]

Off n@n Off efkarlandım