Insanın Kendi Başına Kalabileceği Bir Adası Olması ...

[HeLin]

Kaplumbağa gibi taşınılan yükler, umarsız sevgiler, ümitsiz bekleyişler ağır geldiği zaman sığınacağı bir adaya koşmalı…. Kendi düşüncelerini sarmalayan, ruhun ajitasyonu ile birleşen içindeki anarşiyi yücelten bir yer olmalı burası...

Misafir de sen olmalısın ev sahibisi  de kapılar içerden kilitli olmalı…

Kimselerin girmesine izin vermemelisin,
Korumalısın …

Sanki zamanın çekmecesini aralarcasına sanki içerdeki bir hazineyi korumak istercesine….
Sonra; barışmalısın aynadaki yüzünle, o her biri geçmişinin izleri olan çizgilerinle…
Ve boğuşmalısın keşkelerinle…

Kurmalısın yüce mahkemeni suçlusu da sen olmalısın yargıcı da...
Kısır döngü geçmişten sana arta kalan şeyleri kendi denizlerinde boğulan akıntılara bırakmalısın…

Dönüp bakmamalısın ardına...
“yaşadıklarım yaşayacaklarım içinde mola verdiğim bir durak” demelisin…


İşte böyle bir adada kendi ruhunu yenileyerek beyin doğumunu da gerçekleştirmelisin…
Sonra doğmalısın gebe kalmış düşlerine…
Nasılsa ümit en son terk edendir diyerek değil umut en son kötülüktür diye…

Çünkü ne kadar umut edersen yaşadığın işkenceler de o kadar genişler uzar.
O yüzden
“Vezir gambitine karşı verilecek yeni bir karşılık” olmalı felsefen........
yaşadıklarına inat…


Varsın seni anlamasınlar...

Sen bilirsin yaşadıklarını…


Sitilize yaşamı koyultarak, dağa taşa çarpmadan köprüler geçilebiliyor mu?


Yaşamı,kendi benliğimizi ince bir özeleştiri süzgecinden geçirebiliyormuyuz?
Sahi…

Kendimizi tanıyacak kadar cesaretimiz var mı?

(alıntı)

[HeLin]

Şu sıralar koskocaman kilitlerle donatılmış bir kapı arkasında ben,kafamda büyük bir soru işareti..
 nereye gidiyorum ben ..
eksik,kopuk,kararsız,anlamsız,bazı düşüncelere meyilli(!),geberene kadar susmak isteyen,keşkelerini kabul etmeyen,kendine küs,yaşama lanet eden,sürekli düşen,düşlere sığınan,bencil,güçlü görünmekten usanmış,tahammülsüz
ßir ben, ßoğulmaktayım ..
hep
hep
hep gitmeyi kafasına koymuş
cesaretini toplayamamış
ama 'elbet birgün'
tesellisine sığınmış

ßir ben..

ahhh ben.....

[JeLibon]

Kendimizi tanıyacak kadar cesaretimiz var mı?

hayır 

[HeLin]

olsun:)

[JeLibon]

en çok kendimden korkuyorum ben ..

[HeLin]

yalnıssın bu adada kimse yok.. dök içini:) okumucas,görmices:)

iyi olcak belkim.

[JeLibon]

boqazımdan kan qelene kadar baqırmak istiyorum ben ve ne tezatki kimse bu baqırışımı duymasın istiyorum mümkün mü bu adada bunlar ?

[HeLin]

hıhım mümkün hem de çok:) kendinle yüzleşceksin..

[JeLibon]

FaLan FiLan . .

[JeLibon]

istediqim hiç bişeyi yapamıyorum ..hiç bişeyi ..

[HeLin]

yalnıs bırakmıolar adama geliolarrrr ;/

[JeLibon]

 

[Elismina]

bir insan
Gece basını yastıga koydugunda, bir gun boyunca yaptıkların gozunden geciyorsa, ahh bugun cok güzel seyler yaptım diyebiliyorsan o zaman sen layık bir insansındır.
Ama malak gibi yatıp only uyumayı dusunuyorsan ne yazık sana,

[Bejan]

yalnız kalmak tek olmak herkesin ara sıra gerçekleştirmek istediği birşey.. ama biraz da cesaret istiyor.kendinle kalmak kendine itirafların çok güç.  geçiştirme hakkın yok. bir ada yaratırsın kendine senle donanmış.seni anlatan. kimseleri kabul etmeyen. benim de oldu böyle küçük küçük adalarım. ama ben hep kendim boğdum bu adalarda.. çünkü suçlarımla başa çıkamadım.