* Cénnét Kapısı

[BâLkız]

Başlamak yeniden...
"uzun" zaman doldu bugün.
Yaralarımı iyileştiren elleri bulalı hayli zaman geçti...
Ben iyiyim Oğlum.
Ve sana yeni bir kisve gerekti.
Attık içindekileri, silmesek de, geçiştirdik...
İçimde sıkışan volkanları tırnaklarımla patlattım sanki. Yaktı her yeri. Şimdi kabuk bağladılar.
Ben öğrendim kaşımamayı...
O tatlı hissin kanamadan kat be kat tercih edilir olduğunu öğrendim.
Ben böyle güzelim


Gereksiz insanların gereksiz yorumlarından bıktım,bunaldım.
Herkes ayrı bi malzeme bana:)
Hayatımın gelişmesinde rol oynayan tüm figüranlar önemli benim için.
"Sahnedeki bir mendilin bile rolü vardır" demez miydi zaten tiyatro hocam...
Öyle işte.
Hayat sahnem benim.
Ben Shakespeare'im
Ben Hamlet'im
Ben Juliet'im...
Othello'yum.
Neysem oyum ben.
Ne istiyorsam oyum.
Karışmayın.

Aşığıma hala aşığım.

Şehir bu kez benden yana.

[BâLkız]

Kapıyı aralıyor, bana bakıyor, uyuyup uyumadığımı kontrol edip gidiyor.
Masal anlatmıyor, ninni söylemiyor.
Biliyor; gözlerim kapalı, rüyadayım ama uyumuyorum.



Üzerime Eski Yunan'dan replikler yağıyor sanki...
Kendimden geçmeye meyilli bir şekilde oturuyorum olduğum yerde.
İçim sıkılıyor zaman zaman.
Dram akıyor
Trajedi yağıyor üzerime..
Korkmuyorum, ıslanmıyorum.
Gülümseyerek kaldırıyorum başımı gökyüzüne. Anlamıyorlar.
Harlerimi yanyana dizip okuyamıyorlar.
Uygurca, Göktürkçe, Krillce bilen ben latin harflerini etkili kullanamıyorum sanırım.
"J" harfinin Göktürkçe'de olmayışıyla adımı yazamıyor olmam, "J" yerine p yazarken sinirlenen hallerimdeyim sanki:)
Bazen mutsuzum, huzursuzum. Bilmiyorlar. Savaşımı görmüyorlar, anlamıyorlar....



Bazen insanlara gülüyorum. Komikler.
Mizahi yönlerinin farkında bile değiller. Bazen ben de onlar gibiyim; kabul. Ama farkındayım. Her zaman.
Attığım adımın nereye gideceğini kestirmeyi öğreneli çok oldu.
Bazıları bilmiyor Oğlum.
Bazıları kendini bilmiyor. Bazıları "hayat" ne demek bilmiyor.
Bilemeyecekler.
İzleyecekler uzaktan, ufacık bir toz tanesi gibi en ufak bir üfürükte oradan oraya uçacaklar.
Balık olmak isteyecekler; sazan,lüfer,hamsi,uskumru,palamut,levrek...
Ne çok balık var değil mi. İnsanlar gibi.
Kiminin kılçığı var, kiminin kılıcı, kiminin kalkanı.
Benim hiçbir şeyim yok, yanımda yüzen bir kaç balıktan başka.
Gözlerim kapalı, biliyorum koruyacaklar beni, büyük balıklardan:)
Bazıları kaçarken köşe bucak, yüzeceğim özgürce.
İzlemeyeceğim köşelerden.
Hayatın sahnesinde, yerlere kadar eğilip selam vereceğim.
Kıskançlıktan öleceksiniz, farkındayım.
Ve bu bana büyük bi zevk veriyor.
İyi ki varsınız, seyircilerim:)

Şehre yağmurlar düşer.
Nisan beni kendine aşık eder;)
Çarşamba,Nisan,Falan,Filan

[BâLkız]

Evin içine hapsoldum sanki. Çılmaya çalışıyorum. Labirente bırakılan küçük fareler gibi. Çabuk ve çok yavruladıkları için onlar olmaz mı kobay hep...
Acılar da fareler gibi, çabuk ve çok ürüyor...
Ama iyi ki yaralarımı dindiren bir merhemim var. Her istediğimde yastığımın altına elimi uzatıp kendime bulaştırabileceğim...
Bazen kan bulaşıyor ona, ben onu yaymaya çalışırken tenimde, aldırmıyor.
Devam ediyor.
Seviyor.
Öpüyor.



Zeki Müren dinliyorum. Plaktan gelen ses gelmiyor asla. Asla o kadar gerçek değil.
Ama ruhumu okşuyor yine de. Her telden çalan bir müzik zevkine sahip olmak da bu işte:)
Gözlerinin içine başka hayal girmesin çaldı, şimdi de Sevgimizin Aşkımızın Üstünden çalıyor.
Sırada "Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim" var:)
İyice kafayı bulmazsam iyidir:) Ama güzel yine de.
Evdeki sıkıntıya, ruhani yokluğa,sefilliğe iyi geliyor. Doyuruyor sanki.
Aptal televizyon programlarından iyidir. Günlerdir birileri evleniyor,nişanlanıyor bu saatlerde, görüyorum.



Oğlum, bi bilsen içimde neler olup bittiğini. Ben de bilemiyorum ki. Garip, enteresan... Ama güzel. Olabildiğince güzel:)
Mutluluğum sekteye uğruyor arada, uğramıyor değil. Ama dolu dizgin devam ediyor.
Keyfim yerinde. Uğraşamıyorlar oysa ki oğlum. Gözleri götürmeyen bi ton insan fark ediyorum.
Sakince gülümseyip o "el"e yapışıyorum:)
Başarısızlıklarına yanıyorlar. Olamadıklarına, kabullenemediklerine yanıyorlar.
Ben hala mutluyum.
Zeki Müren de çalsa, Unravel dese de Björk, çözülmeyeceğim hiç. Karmaşıklığımın içine alacağım sadece.
Geri kalanlar da fiyasko olarak, defo olarak kalacaklar hayatın mağazalarında.
Hepsi bu.



Kalbimin orta yerinde bu nasil bir cumhuriyet seninki
Nasil bir hakimiyet ben anlamadim
Sustum sustum sonunda dayanamadim
Ask misin dert misin yoksa canina susamak mi benimki
Hayati kovalamak mi dört nala bu evden
Uyudum uyandim hala anlamadim
♥

 Aşk yanım.
Kanıma bulaş.
İçimi yak.
Sevdan alev alsın ruhumda.

14:10
Nisan.9.2010

[BâLkız]

Sabah kalktım hazırlandım filan. Yatakta çok oyalandım zaten:) Geç kaldım o yüzden.Geri dönüş var bugün. Gayet iyi yani, mutluyum. Her geçen gün psiko-motor becerilerimi kazanıyorum zaten daha iyi bi şekilde.
Simsiyah giyindim bugün.Omuzları apoletli bi siyah t-shirt:)

Canım içmek istiyor ama aşığıma verdiğim söz nedeni ile bunu erteliyorum. Belki izin alabilirsem...
Bu gece gittiğimde buluşurum arkadaşlarla. Ama o zaman da bende kalıyorlar, hoşuna gitmiyor bizimkinin
Neyse bi süre daha erteleyebilirim zaten.

İçim dışım her şeyim o. Bütün gün aklım fikrim onda. İşim gücüm o:)
Her şeyin iyi gitmesi beni endişelendirse de, çok mutluyum.
Çok
Çok
Çok
...

Sonra sen geldin arasından sislerin
...
Dedin ki; " ben Romeo, gerçek aşkın savaşçısı...
Yalnızlık bitti, sil gözyaşlarını!"

Şehre dost gülüşler...
11Nisan2010,Pazar

[BâLkız]

Bir yolun kenarından yürümek hoş gelmedi hiç bana. Tam ortasında oldum yolun.
Arabalara meydan okur gibi çekilmedim asla.
Şimdi yol benim
Menzil uzak.
Ayaklarım yara bere içinde.
Hissetmiyorum.
Beni mutlu eden şeylerden vazgeçemem asla.
Başımı semaya kaldırıp, gözlerimi iç geçirerek kapatıp devam ediyorum.
Her şey ne kadar güzel* dilimi ısırarak söylüyorum.


Sabahın köründe kalkıp yine, içimden küfrederek çıktım yola.
Sabahları insanları çekemiyorum hepten.
Herbiri o kadar ayrı dünyalardaki aslında. Her sabah bunu yeniden farkediyorum.
Farklı mutluluklar, farklı sorunlar, farklı hayatlar her birinin içinde.
Benim de öyle...
Kendi penceremden göründüğü gibi mi hayat diye düşünmeden edemiyorum.
Belki de göremediğim yanlarda başka şeyler de gizlidir. Ama bu kadarı yeter de artar bana.


Neyse gittim, sonra erkenden geri geldim. Bizimkini uyandırdım zorla 
İstemedi hiç ama konuşturdum hep uykusunu açtım.
Güneşin altında otururken benim de uykum gelince bu sefer ben mayıştım  :Zzzzz:
Ama sonra zaten işleri çıktı konuşurken, morali bozularak kapatmak zorunda kaldı ;p
Ben de sonra uyumaya çalışırken uyuyamadım iyi mi.
2-3 saat sonra kendimi resmen zorla uyuttum. Sonra kalktım işlerimi hallettim filan.
Kitap okumak istiyorum ama haftasonu deli gibi çalışacağım için erken yatsam iyi olur.
M. yine meşguliyetlerde. Ama bugün onu da erken kaldırdığım için çok durmaz diye umuyorum:)

 sevmek bil ki doğmaktır yeni baştan
eriyorum galiba yavaştan:)

[BâLkız]

Her şey güzelse
bir borç bilirim teşekkürü Tanrı'ya...

***
Çok yoruluyorum.Ölüyorum.Bitiyorum.
Ama mecburum.
Çalışmak,para kazanmak yine de çok güzel bir şey.
***
İnsanların beni,bizi çekemiyor olmalarından sıkıldım.
Hayatıma izleyici olmak bu kadar çekiciymiş herhalde.
Herkesin söyleyecek bir şeyi oluyor ne alakaysa.
Enteresan.
Lütfen ilgilenmeyin benimle. Farklı bi yanı yok.
Dudaklarınız benim için ayrılmasın birbirinden,ayrılıkları hiç sevmem 
***
Seviyorum çok.
Yüreğimin en derininden.

Haydi gel benimle ol
bakalım dünyadaki resmimize...

[BâLkız]

Sevmesin beni ondan başka kimse.
Ne gözlerimin rengini görsün, ne sesimi işitsin başkası.
Ondan başkasının aptal sözleri dolaşmasın kafamda.
Dünyadaki herkes ölsün.
Benim ihtiyacım olan tek bir ruh.
Hepiniz komik oldğunuz sürece hayata sırıtarak bakmaya mecburum:)
Anlayan anlasın bakalım.*Düşmanlarımın da zeki olmasını dilerim, zeki değilse zaten bunu hiç anlayamayacaktır.

***
Geçmeyecek br yara açtın ömrümde sevgili.
Akan kanım gözlerine değsin ve kör etsin seni benden başkasına.
Gerek olmasa bile...
Sev beni daha çok.
Tek dilediğim bu.
Ele güne karşı çok ama çok ama çok daha çok sev beni.
Aşığıma aşığım

***çok yorucu her şey. Ama dayanıyorum.Desteğimi sevgisinden aldığım sürece yıkamaz beni hiçbir şey.
Her şey gzel olmasın, korkuyorum bozulmasından.
Öyle inanıyorum ki...
Kimse inanmasa bile, koruyorum bizi her şeyden.
Hastalığımsın aşığım.
 
ŞÖyle bi bakiyim dedim neler de yazdım sevgili günlük:)
Yazarım yine.
Bol bol okuyorlar zaten:)
Meraklarını giderebilsinler...

[BâLkız]

Günlüüüük:)
Bugün sıradan kelimelerle doldurmak istiyorum. çünkü kafam o kadar çetrefilli şeylerle dolu ki.
Tam bir virajda gibiyim,yön veriyorum işte. Ya şarampole filan yuvarlanırım, ya da son sür'at devam.
İşten ayrılmak için gerekli işlemleri başlattım. Gerçi henüz dikkate almadılar. Fikrimin değişmesini bekliyorlar. Ama fikrimi değiştirecek şeyin de olması pek mümkün görünmüyor. Şimdi kafamda sıralıyorum olacakları,planlar oturduğunda uygulamaya geçerim.
***
Dün gece acayip sarhoştum. Ne içtiğimi de bilmiyorum. Rakı filan vardı önümde bi sürü ama... Sonrasını pek hatırlamıyorum.
Davranışlar değişmediği için kimse bişey çakozlamıyo:))
Ama kötü şeylere sebep oldu. Belki de anlamama. Anlamamıza. İstemediğim şeylerin devamını getirdi, değiştiremedi. Değiştiremedim ya da.
***
Aynaya baktım bugün. Uzun uzun. Kendimi eleştirdim. Kendimi sevdim. Kendimden nefret ettim. Her zaman olmasa da şu an gözlerimdeki anlamın masum olduğunu gördüm aynada. Sordum aynaya. Cevap vermedi. Sonuçta ben o prenses değilim. Yaşadıklarım da masal. Anlamamak için aptal olmak lazımdı. Hoş bazen buna da inanıyorum ya:)
Bak hayatım dedim kendime. -Seviyorum ya hani aynadakini- Ne gerek var? Görüyorsun o masum. Şimdi gözlerini diktiğin gözler masum. Ve bu anlaşılıncaya kadar yalan söylemeye and içtim. Dürüst olmak insanın elinde avcunda ne varsa alıp götürüyor. Dünya yalanların... Ve hemen bi yalan söyledim akşamüstü. Saat 6 sularında. Kendime söyledim mesela. Kendimden başlıyorum ya hani... İnanmış gibi yaptım. İtiraf etmeyeceğim yalanlarımın yalan olduğunu kendime.
Asla!
***
Parmaklarımı çıtlatıp hayallerimi içine sığdırıyorum. Nasıl kırıldıklarını sesle birlikte anlayabilmek için.
Aman zaten bütün dünya bundan ibaret değil mi tatlım:)
Hayallerim var. Çok daha büyük. Peşinden gidiyorum artık.
Şimdilik kimseye bahsetmedim. Sen anlarsın günlük.
Çok daha büyüyecek bu tufan. Zamana gereksinimim var. Bol mu emin değilim ama bir yerinden tuttum. Kaçamazlarr:)
Daha anlatırım.
Okurlar.
Anlatırlar:)
Hadi mutlu olunuz.
Çav.

[BâLkız]

Karnım çok aç günlük. Ton balığı buldum evde onu tüketirim birazdan.
İncelemem gereken bir ton şey var ve aslında kafam hiçbirini almıyor şu sıralar.
Yepyeni bi düzen beni bekliyor, ben şimdi hazırlık içerisindeyim bu rutinden kurtulmak için.
Kalan her şey iyi.
Sevda'm iyi, işim iyi, evim vs vs iyi işte.

Bütün gün okudum. Ne bulduysam artık. Bir de Tv izledim. İzdivaç.
Ama daha çok Derya Baykal'ı. Zaman geçirdim işte.
Hastayım bir de. Oldukça sert geçiyor üstelik. İyileşme çabalarım sanırım boşuna.
İki gündür bir de burnum kanıyor. Baş edemiyorum onunla da. Bi çaresi olmalı ama öğrenemedim henüz.
Bi fena oluyor içim her yanımı kırmızı görünce.

4 Haziran'da Ünye'de olmam gerekiyormuş. Ama zor geliyor. Arabayla gitmeye korkuyorum. Ünye'ye gitmeden evvel de başka birine uğrayacağım  Onu da alıp düğüne, ordan da Samsun'a geçeriz diye konuştuk. Ama tabi ben yalnız başıma gelmeye cesaret edebilirsem.
Normalde 5 saat filan ama sen kesin Ankara yoluna saparsın uzar senin gelmen diye alay etti benimle 
Olabilir tabii ama böyle de söylenmez ki.
Neyse.
Daha çok işim var.
Sonra yine yazarım, meraklıların okur tatlım.     



Önce gidip bi karnımı doyurayım. -Aslında çok yemesem iyi ederim, tatile gitmek istiyorum çünkü Samsun'dan-
Sonra da planlarımı yapmaya başlayayım. Alternatifleri filan da hazırladım gerçi ama ne bileyim.
İçim bi garip bu aralar. Kimse anlayamaz bunu. Anlatamam da zaten.
Gidip sarmaş dolaş olmayı bekliyorum.
Eriyip bitmeyi.
Yok olmayı, tekrar tekrar doğmayı yanında.
Of.
Zaman, bana bütün garezin.

[BâLkız]

İstanbul sağnağında ıslandım dün, bugün güneşi içiyorum ; şerefine !
*
Çok gezdim, çok dolaştım.
Karış karış Karadeniz, Ankara...
Yoruldum.
Kendimden geçtim, kendimi geçtim.
Vardığım her yerin adı belli.
Karşılaşmak istemediğim o ad. Ve bir o kadar da can attığım...
Anlatamamakta üstüme yol bu aralar.
Derin çizikler var üzerimde.
Balkonda düştüm, yara bere içinde yüzüm.
Saçlarımı boyadım.
Dolabımı baştan aşağı yeniledim.
Kurtulamadım.
İstemediğim şeylere kalkıştım "olur" umuduyla, olmuyor gibi.
Kimse bişey anlamıyor işte yazdığımdan.
Artık buradan da kurtuldum çünkü...
*
Kendime geliyorum yavaş yavaş.
Ve bu son kez gelişim sanırım.
Ya da belki uğrarım emin değilim.
Kafamda milyonlarca soru, cevapsız.
Kovalıyorum peşlerinden, kuyruğunu kovalayan kediler gibi.
Kararımı verdim ben çoktan.Neyi istediğimi biliyorum artık.
*
Çok geç
her şeye.
*
Hayat kaldığı yerden devam ediyor, virajı döndüm.
Dirseklerim acıyor.
Az kaldı geçmelerine, pembeler çünkü.
Pembe ne de güzel bir renkmiş.
Hoşçakal cennetim.
Uğrarım.
Sen de uğra cennetime, cennetimi cennet et...

[BâLkız]

Sıcak başıma vurmuş durumda.
Herkes ayrı bi alemde şu anda da.
Allah'tan bi çok şey iyiye doğru yönelmiş gibi gözüküyor. -Özellikle sağlık sorunlarımız.-
Burun kanamalarım devam etse de seyreldi. Tek derdim o gibi gibi.



Özgür ve zekiyim. -Kendime güvenimi toparladım da biraz,p-
Şöyle bi bakıyorum da neler neler öğrenmişim ben bu hayattan.
Ve kendime çevirmesini hep bilmişim hayatın kesmeyen tarafını.
Şimdi kariyer peşinde koşuşturuyorum.
Okula devam hıphızlı.
Bütün gün arkadaşlarımla gezip tozuyorum.
Eğleniyorum bol bol.
Gözümün üzerinde kıpkırmızı bişey çıktı.
Stresten,üzüntüden diyorlar ama ne stresim ne üzüntüm var.
Kendime aşığım, ve bitmeyecek hiç bu:))



Uyandım çoktan,merak etmeyin.
Ne demiş şair, uyumak için önümüzde sonsuzluk var.
Cennet'i düşünmek düşgücümü sınırlandırıyor.
Oysa cehennem ; hayallerime sınırsız kaynak sağlıyor...

[BâLkız]

-Alo
-Kimle görüşüyorum.
-Ben unutulan bi dost sanırım.
-Hatırlayamadım.
-Hani idealsohbete kadar gitsek...
-Hala hatırlayamadım.(Ketum halimle.)
-Meleğim vardı benim bi tane.
-Aaaaaaaaaa (kocaman)
-Aa tabi ya:)
...
-Şarjım yok ama benim ama ya:(
-Zaten çok tutmayacaktım:)
-Peki öyleyse.
-Seni çok özledim meleğim onu söyemek istedim.
-Ben de çok özledim.
-Karavanı aldım geliyorum o tarafa (güzel bi kahkaha)
-Unutmamışsıııın:)
-Unutulur mu:)
-Unutulmaz tabi.
-Hadi kapatıyorum
-Pekala, öpüyorum.
-Ben de.


***



Scopi'm, sesini duymak öylesine güzeldi ki. Bi yaz akşamı keyfimi yerine getirdi yine. Saat 12yi çoktan geçmiş henüz uyumadım gerçi:)
Sıcaktan ölyorum şimdi de.
Enteresan şeyler olmakta hayatımda:)

Gülsem mii ağlasam mıı bilemediğim şeyler.
Aman her şeyin hayırlısı olsun da.
Erken yatıp erken kalkıyorum artık ama bu gecelik böyle oldu.
Düzen lazım. Monotonluktan o kadar hoşlanıyorum kii:)

[BâLkız]

Başımı döndürmekten vazgeç dedi. Gülümseyip bir yudum daha aldım bardaktaki her neyse.
Niye mideni mi bulandırdım dedim. Usulca gülümsedim, kırılgan,nazik ve bi o kadar da kendinden emin.
Yoo dedi, sustu defoldu.
***
Ramazan hoşgeldi. Sıcaklardan pek oruç tutabileceğimi sanmasam da...
Burnum kanıyor yine ve de tansiyon malum.
Sağlığımdan olmaktansa...
Herhangi bir şey keyfimi kaçıramaz. Tuhaf bi samimiyet var telaffuzu zor.
Tanımlamakta güçlük çektiğim.
Bozulmasın da aman.
***
Geceyi çok seviyorum. Karanlığın gizlediği binlerce siluet zaman zaman korkutsa da
Gizledği için istediklerini, ve ben görmek istediklerimi gördüğüm için geceleyin.
Cümlelerim sıradan, yazacak bi şey bulamadığımdan.
Sıkılıyorum sadece.
Kitaplığımı yeniledim bir de. Okunması gereken o kadar çok kitabım oldu ki.
Annem bağırıp duruyor, ev doldu taştı yeter artık birilerine ver ya da atarım diye.
Ama bilmiyor ki çok seviyorum ben hepsini.
Aralarına düştüğüm notları okuduğumda hangi ruh halinde olduğumu biliyorum.
Kendimde geziniyorum, anılarımı ger dönüşüm kutusuna doldurmuyorum.
Makyajımı hala silmedim. Gerçi pek bişey yaptığım da yok ya.
Bugün dışarı çıktım, gezdim bilmem ne. Sıcaktan eridim resmen ama.
Hiçbir şey yiyemiyorum da, yalnızca su.
***
Artık senin için yazmıyorum şarkılarımı
Artık senin için dökmüyorum gözyaşlarımı
Artık senin ardından beklemiyorum kapıları
Artık sensin diye bakmıyorum telefonlara
Yalan hepsi yalan
Seni sevmediğim istemediğim
Hepsi yalan seni sevmediğim yalan
İstemediğim yalan






Dinledim bugün bol bol. Güzelsin 4x4 ;p
***
Çav.

[BâLkız]

Kişisel alanımdaki müdahalelerin canımı sıktığı, sendromların mutluluktan esintiler sunduğu nadir zaman dilimlerimden birini işgal etmekteyim.
Cümlelerim daha uzun, çünkü anlatabilme yetimin farkına varmış ve kullanabildiğim kadar kullanmaya karar vermiş vaziyetteyim.

***
Saat ilerlemiyor gibi gelse de aslında zırt diye geçiyor zaman ;p
Şimdi mesela bugün iftarı beklerken 2 dakikada bir saate bakmış olsam da şu an hiç de yavaş geçti gibi gelmiyor
Aman neyse saçmalıyorum.
***
Su tüketimini artırdım kendi açımdan. Su şişeleri yanımda bir sürü. Sıcak sonuçta ve çok önemli.
Oruç tutmadığım zamanlarda daha çok içiyorum gerçi ama ne yapalım.
***
Yarın güzel bi organizasyona katılmak durumundayım. Hoş bi elbise seçtim şimdiden.
Eğleneceğim kesin ya zaten...
***
Şu sıralar biraz asosyalim yalnız, sıcaktan mıdır yoksa ramazan dolayısıyla mıdır bilemem ama yaptığım pek bir şey yok.
Ara sıra arkadaşlarla çıkıp azıtmak dışında.
***
Film izliyordum, esti bikaç bişey yazayım dedim dönerim yine herhalde ama belli de olmaz.
House izliyim veyahut daha hoş olur bu saatte kanımca ;p
***
Kimler kimler okur bu dizeyi bilemem ama herkese selamlar ;p
Öpüyorum kocaman seni de. -Kim olduğun önemsiz, yalnızca sıkıcı olmasına rağmen şu cümleye kadar ilerleyebilmen hoşuma gitti ;p-
***
Çav

[BâLkız]

İlk kez haykırdım yüzüne, "Seni sevmiyorum baba!" diye...

Nefret ettiğimi haykırdım, gözümde yaşlarla...
Vurdu bikaç kez bana...
Bana !,Biricik kızına.
Tek evladına...
Halının üzerine kıvrıldım, hareket bile edemeden...
Su çarptı annem yüzüme, korktu halimden.
İçimde kalan son sevgi parçalarını da işte böyle süpürdü babam.

Sabahtan beri ağlıyorum. İstem dışı.
Birazdan kalkıp duş alıcam, dün özenle seçtiğim elbisemi giyicem, yüzüme saçma bi gülümsemeyi takıp gidicem...
Kimse anlamayacak belki, belki herkes içten içe keşfedecek...
Sigara istiyorum inanılmaz derecede.
Orucumu sigarayla bile açabilirim, o derecede.

Ha evet, bir de oruçluydum.
Uyardım da onu, oruçluyum affetmem seni diye.
Umursamadı tabi.

Her zaman, herkesin isteyeceği bir evlat oldum oysa ki.
Başarılarla dolu bi eğitim hayatım oldu, kimseyle gezip tozmadım milletin kızları gibi, kendime güvendim, aileme güvendim,sevdim.
Ezilmediğim için bunlar belki. Kimseyi ezdirmediğim için bi de:)

Allah'tan benim canımı ondan önce almasını istedim bugün. O kadar içten istedim ki olacak diye ümit ediyorum.
Evlat acısının o tahammül edilemez yanıyla başbaşa kalmasını istiyorum. Ve o zaman anlamasını beni biraz da olsa.
Şeref yoksunu bir adam o gerçi, belki de umrunda bile olmazdı, bilemiyorum.

Bir kızın babası hakkında bunları söylemesi o kadar zor ki aslında.
Bunu ancak yaşayan biri bilebilir.
Hele ki farkındaysan her şeyin. Dünyanın farkındaysan, kendinin farkındaysan o kadar katlanılmaz ki.
Sahip olduğum donanım bunları yok saymama engel oluyor ya zaten.
Babamı öldürdüm içimde bugün. Ceset gibi artık. Bakışları, sözcükleri vs...
Ne kapıdan girişi umrumda ne de başka bişey.
Tehdit etti aklınca "görürsün sen" gibisinden.
Baktım yüzüne...
"Para mı vermeyeceksin?" dedim hafif bi gülümsemeyle.

Çalışıyorum, paramı kazanıyorum ben. Onlardan ayrı yaşıyorum. Okuyorum. Eninde sonunda bi mesleğim de var yani...
Yıllardır her işimi kendim yaptım. Hem de her işimi !
Çünkü yıllardır yalnız yaşıyorum ben. Para göndermekle "baba" olunmuyor, anlamadı.
Ona ihtiyacımın olmadığını farkettim bugün, asıl acıtan buydu zaten.
Maddi veya manevi ona ihtiyacım yok.İstediği haltı yiyebilir.

Kendimi bu evde fazla hissediyorum. Herkesi rahatsız ediyor gibi.
Az kaldı ama, bikaç yıl sonra, annemi de alıp giderim burdan.
Kimseye tek kelime etmeden, çekip gidebilmeyi öyle isterdim ki... Ama annem dayanamaz.

Dünya koskocaman, ve ben küçücük kalıyorum onun içinde. Annemden başka tek bir kimsem yok.
Belki bir gün o da gider, belli mi...
Babam gibi yapar o da:)
Gerçi  her yiğidin(!) harcı değil bu.

Velhasıl, bugün babamın ölüm günü.
Sessiz sedasız gömüyorum onu. -Üzülmemek için artık.-
Beni daha fazla üzmesine izin vermeyeceğim. Hoş diyaloğumuz bu kadar kopukken bile başarıyor.
Dışarıda kızdığı bir şeyin öcünü benden almasına izin de vermeyeceğim.

Beni sevdiğini söylüyor bir de. Hem sever, hem dövermiş...
Ya ben ?
Ben sever miyim seni böyle ?
Sen baba'sın, ben çocuk oysa ki.
Sen hep büyük'sün, ben hep küçük...

Bana ettiğin küfrü ömrümce unutmayacağım !
Kendisine de söyledim...
Kimse bana küfretmedi şimdiye kadar, böyle bir şeye izin vermedim.
Ramazan'da,oruçluyken bana yaşattıklarını hiçbir yere yazmadım, kendisi yazdı ya hani nefretimi.
Ama ben asla unutmuyorum.
Geçen yıl yaptıklarını da,ondan önceki yıl yaptıklarını da, hatta yıllar önce yaptıklarını da unutmadım.

Buraya bunları neden yazdığımı bilmiyorum, annemle paylaşıyorum bunları gerçi, konuşuyorum onunla.
"Bi evde küslük olmaz." diyo o da, arada kaldı. Biliyor ki affedemiyorum.
Sanırım insanların başına neler gelebileceğini okur belki birileri diye.
Ya da herhangi bi nedeni yok.

Değişmesini çok istedim, çok çabaladım. Değişmeyecek,biliyorum artık. İStiyorum ki kimse ergen tribi olarak algılamasın bunu...

Bugün, babam öldü.
Gömdük.
Cesedine bakıp haykırdım işte : Senden nefret ediyorum baba !