TİVRANOZ DENİZ GEZMİŞ GERÇEĞİ‏

^{> Yazan: Birol CEVİZOĞLU
>
>
> Son günlerde bir moda tüm Türkiye'yi sardı. Bu modanın adı "Deniz
> Gezmiş" modasıdır. Herkes elinden geldiğince Atatürk'ün kurduğu
> Türkiye Cumhuriyeti devletini yıkarak onun yerine kan ve gözyaşı demek
> olan Marksist-Leninist bir düzen olan Komünizmi getirmeye çalışan
> Deniz Gezmiş ve arkadaşlarını aklama peşindedir. Üzerinde o kadar
> konuşuluyor ki hangisi gerçek hangisi yalan anlamak imkânsız. Kimine
> göre eline hiç silah almamış (!), kimine göre romantik ve isyankâr bir
> devrimci, kimine göre Türkiye'nin "Che Guevera"sı, kimine göre ise
> profesyonel bir ihtilalci...
> İşin içine son günlerde yazılan kitaplar ve bir de dizi film girince
> "Denizlerin" suçsuzluğu, boşuna asıldıkları, mahkeme heyetinin bile
> üzüldüğü, aslında mahkeme heyetine karşı biraz efendi davransalar idam
> edilmeyecekleri gerçeği (!) birer birer ortaya çıktı!
> İbrişim kuşağı kadar meşhur olmasa da 68 kuşağı ve o dönem
> yaşananların 40.yılı münasebetiyle özel tartışma programları
> hazırlanmış, "Denizlerin" ağabeyi, arkadaşları vs. televizyonlarda boy
> göstererek bu kampanyadaki yerlerini aldılar. Yapılan gri
> propagandadan etkilenen bazı "ülkücü" liderler bile kendilerini kolay
> kolay çıkarılmadıkları televizyon ekranlarında bulmuş ve "Denizleri"
> aklama yarışına istemeden (!) ve farkında olmadan katılmışlardır.
>
>
> Bunun arkası "Denizlere" iade-i itibar isteklerine kadar gider de
> kimsenin haberi olmaz. Dahası bu 68 kuşağının yaptığı her şey kutsanır
> haberiniz olsun. Belki Ruhi Kılıçkıran, Yusuf İmamoğlu, Dursun Önkuzu,
> Süleyman Özmen ve diğer şehitlerimizin katilleri bile aklanır...
>
>
> Aslında bu yazıyı yazmayacaktım. Zaten bu kişiler ve bu dönem hakkında
> yeri gelince yazıyorum. Fakat özellikle gençler arasında bu kişiler
> hakkında bir "yanlış" anlaşılma olduğunu gördüm. Dahası bu "yanlış"
> anlaşılmadan ne yazık ki "ülkücüler" de nasibini almıştı. Bazı
> ülkücüler "Denizleri" savunmaya başlamıştı bile. Üstelik "bizi de
> kullandılar, onları da..." diyerek...
> Sanki o dönemlerde büyük Atatürk'ün de dediği gibi "Türklük âleminin
> en büyük düşmanı komünizm" değildi...
> Bu dönemin en meşhur ismi hiç şüphesiz Deniz Gezmiş'tir. Deniz gezmiş
> aslen Rizelidir. Sülalesi yıllar önce Erzurum'a göçmüş, Deniz Gezmiş
> ise babasının işi gereği bulundukları Ayaş'da (Ankara) doğmuştur.
> Lise yıllarında Marksist-Leninist fikirlerle tanışır ve bu fikirlerin
> yılmaz savunucusu olur. O yıllarda söylemeye başladığı "yaşasın
> Marksizm-Leninizm" sloganını ölürken bile ağzından düşürmemiştir.
> Deniz Gezmiş 1969 yılında Filistin'deki El Fetih gerilla kamplarına
> gider. Burası bir izcilik kampı değildi. Burada adam öldürme,
> yaralama, sabotaj, suikast, bomba yapımı gibi korkunç şeyler
> öğretiliyordu. Deniz Gezmiş de iyi bir öğrenci idi. Hatta Türkiye'ye
> dönünce bu konuda eğitmenlik bile yapmıştı.
>
>
> "Denizler" Filistin'de eğitim görüp Türkiye'ye gelmişler ve bugün
> PKK'nın yaptığı gibi kanlı terör faaliyetleri yürütmek istemişlerdir.
> Deniz Gezmiş Filistin'den Türkiye'ye döndükten sonra ODTÜ'yü kendisine
> üs olarak seçmiş ve diğer terörist arkadaşlarıyla burada kandırdıkları
> gençlere terör dersi vermiştir. Hem teorik hem de pratik eğitim alan
> Deniz Gezmiş gerilla kamplarında öğrendiği adam öldürme, sabotaj,
> suikast ve diğer terör çeşitlerini ODTÜ arazisi içinde arkadaşlarına
> da öğretmiştir.
>
>
> Beynelmilel komünizmin etkisinde kalarak kandırılan Deniz Gezmiş ve
> arkadaşları Türkiye cumhuriyeti devletine olan isyanlarını "Türkiye
> Amerikan emperyalizminin sermaye, askerî kontrol ve kısmen işgali
> altındadır"[1] sözleriyle dile getiriyorlardı. Siyasal iktidarı ele
> geçirmek için "politikleşmiş askerî güç" kullanılması taraftarı olan
> bu grup aynı zamanda, Türkiye'deki bütün olumsuzlukların sorumlusu
> olan siyasal iktidarlara karşı legal ve demokratik yollarla mücadele
> yolunun kapandığını iddia ederek silaha sarılmışlardır.
>
>
> Deniz Gezmiş ve arkadaşları, uğruna öldükleri Marksist-Leninist düzeni
> kurmak için silahlı profesyonellerden oluşan bir örgüte ihtiyaç
> duymaktaydılar. Bu işi kendisi gibi Filistin El-Fetih gerillâ
> kamplarında eğitim gören Yusuf Aslan, Sinan Cemgil, Alparslan Özdoğan,
> Hüseyin İnan, Cihan Alptekin, Ömer Ayna, Nahit Töre tarafından kurulan
> THKO yapacaktır. THKO diğer Marksist-Leninist ihtilâlci sol
> örgütlerden farklı olarak, bir lider belirlememiş, liderin terörist
> eylemler esnasında kendiliğinden ortaya çıkmasını benimsemiştir.
> Kararların ortaklaşa alınmasını ve ortaklaşa uygulanması esasını kabul
> etmiştir. Şehir ve kır eşkıyalığını aynı anda benimseyerek bir arada
> yürüten THKO'nun şehirlerde banka soyma, fidye istemek için adam
> kaçırma gibi eylemleri "Deniz Gezmiş tarafından planlanıyordu."
> [2]
> Deniz Gezmiş tarafından planlanan bu hırsızlık olaylarından elde
> edilecek paralar Nurhak dağları başta olmak üzere kırsaldaki eşkıyaya
> gönderilecekti.
>
>
> "Denizlerin" en takdir (!) edilen özellikleri "emperyalizme" (!) karşı
> olmalarıdır(!). ABD emperyalizmine düşman ancak Marksizm-Leninizm,
> Sosyalizm ve Komünizme (Rus ve Çin emperyalizmine) dost olmak,
> emperyalizme düşman olmak anlamına gelmez. Deniz Gezmiş lise
> yıllarından sonra bir an bile olsun ağzından düşürmediği "kahrolsun
> ABD emperyalizmi" sloganını "ne ABD, ne Rusya, ne Çin, her şey
> milliyetçi Türkiye için" sloganı ile taçlandırılabilirdi. Fakat
> bunu yapmayarak "yaşasın Marksizm-Leninizm, yaşasın Türk ve Kürt
> halklarının kardeşliği..." diyerek son nefeslerini verdiler. Oysa o
> dönemin en acımasız emperyalist devletleri ABD'yle birlikte Rusya ve
> Çin'den başkası değildi.
>
>
> "Türk ve Kürt halklarının" kardeşliğinden dem vuran ve aslında belki
> de bugünkü bölücülerin temel sloganı sayılan sözleri söyleyen, ABD
> emperyalizmi altında inim inim inlediğini iddia ettiği Vietnam, Küba,
> Kore, Kamboçya vs. için ağıtlar yakıp, Rusya ve Çin'i görmezden
> gelenler böyle yaparak emperyalizme düşman olunmayacağını
> bilmeliydiler. Eğer bugün kahraman yapılmaya çalışılan "Denizler" o
> yıllarda insanlık tarihinin gördüğü en barbar, en vahşi, en korkunç,
> en kanlı, en hayvansal vs. rejimi altında katledilen "esir Türkleri"
> de savunabilseydi, işte belki o zaman "Denizler" için antiemperyalist
> düşüncelerin yılmaz savunucularıydı denilebilirdi. Komünizm altında
> can çekişen Azerbaycan, Kırım, Kazak, Kırgız, Özbek ve tüm Asya
> Türkleri ile Irak ve Suriye gibi güdümlü ülkelerdeki Türk varlığı
> ağızlara alınmazken, ülkücüler bunları dile getiriyor ve "Denizler"
> tarafından "Faşistlikle" suçlanıyorlardı. Çin esareti altında "Çin
> işkencelerinin" en ölümcülleriyle tanışan Uygur Türkleri yok
> sayılırken, Sincan Özerk Bölgesi değil "Doğu Türkistan" dediğimizde
> yine bu kesim tarafından saldırılara uğruyorduk.
>
>
> Hadi bütün bunları geçelim, oralar uzak, "Denizlerin" siyasi ufku
> oraları anlamaya yetmezdi diyelim. Peki, Deniz Gezmiş ve
> arkadaşlarının en önemli eylemlerinden biri olarak kabul edilen ve 30
> Ekim 1968'de Samsun'dan başlatılan "2.Milli Kurtuluş Savaşı" adlı
> yürüyüşte meydana gelenlere ne diyeceğiz? Samsun'da Atatürk anıtına
> çelenk konulması ile başlayan bu yürüyüş 10 Kasım'da Anıtkabir'de sona
> erecekti. Yürüyüş güzergâhı olarak Atatürk'ün kurtuluş savaşında
> izlediği yol seçilmişti. Yürüyüşe 22 öğrenci ile 2 işçi katılıyordu.
>
>
> Yürüyüş planlandığı gibi başlamıştı. Eylemciler hiçbir problemle
> karşılaşmadan Havza'ya kadar gelmişlerdi. Ancak Havza'da dinlenmek
> için verdikleri molada aralarında bir tartışma çıkıyordu.
> "Yürüyüşün geri kalan kısmında Türk bayrağı ile mi yoksa bayraksız mı
> devam edileceği" konusunda çıkan tartışmada antiemperyalist (!),
> Türkiye sevdalısı (!), Atatürkçü (!) Deniz Gezmiş'in dediği olmuş ve
> Türk bayrağı yürüyüşten çıkarılmıştı. [3]
>
>
> İşte size bir "asker kaçağı" [4] da olan antiemperyalist Deniz
> Gezmiş!
>
>
> Emperyalizme karşı kazandığımız hürriyetimizin sembolü olan
> bayrağımıza bile tahammülü yok!
>
>
> Deniz Gezmiş'in Türk bayrağına karşı takındığı tavır Yürüyüşçülerden
> bir kaçının tepki olarak yürüyüşü terk etmesine neden olmuş ancak
> yürüyüş buna rağmen devam etmiştir. Bazı yazarlar bu konuda ayrıntıya
> girmeden (belki de bu bayrak hazımsızlarını korumak ve deşifre etmemek
> için) "yürüyüşü düzenleyen örgütler arasında anlaşmazlıklar çıktı" [5]
> diyerek olayı örtbas etmişlerdir. "Denizlerin" bayrağımıza karşı
> takındıkları bu çirkin tutumu dile getirenler, bunları aklamaya
> çalışanlarca tepkiyle karşılanmış, reddedilmiştir. Hatta bazıları o
> yürüyüşte Deniz Gezmiş'in Türk bayrağı ile çekilmiş fotoğrafları
> olduğunu iddia etmiştir. Eğer bu doğruysa büyük bir ihtimalle
> yürüyüşün Havza'ya kadar olan kısmında çekilmiştir.
>
>
> Deniz Gezmiş ve arkadaşları kaçınılmaz sonlarına doğru hızla yol
> alırken onları ipe götürecek eylemlerden birini de dava
> arkadaşlarından Mahir Çayan ve ekibi gerçekleştiriyordu. Emperyalizme
> (sadece ABD emperyalizmine) düşman Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının İş
> bankası Emek (Ankara) şubesini soymaları THKP-C ve Mahir Çayan'a ilham
> kaynağı olmuştur. Bundan cesaret ve ilham alan Mahir Çayan ve
> arkadaşları da hemen bir çalışma yaparak soyabilecekleri korumasız bir
> banka aramaya koyulurlar. Aranan banka Ziraat Bankası Küçükesat
> (Ankara) şubesi idi. Yapılan plan gereği bu soygunu Mahir Çayan, Ulaş
> Bardakçı, Hüseyin Cevahir ve özellikle Hüdai Arıkan'dan oluşan terör
> grubu gerçekleştirecekti. Bu soygunda Deniz Gezmiş'e benzemesi sebebi
> ile özellikle Hüdai Arıkan yer almıştır. Soygun saatini unutan (!)
> Mahir Çayan'ın katılmadığı bu eylem başarıyla tamamlanmış ve ertesi
> günkü gazetelere soyguncuların kimlikleri (!) açık seçik yansımıştı.
> Banka görevlilerinin ifadelerine göre vezneden parayı alan uzun boylu
> kişinin Deniz Gezmiş olduğu iddia ediliyordu.
>
>
> Böylece gazetelere yansıdığı kadarıyla soygun Deniz Gezmiş ve
> arkadaşlarının üzerine kalıyordu. Bu soygundan sonra üzerlerindeki
> baskıyı azaltmak ve dikkatleri başka tarafa çekmek isteyen Mahir Çayan
> ve ona bağlı olan terör grubu bu amacına ulaşmış ve boyu posu Deniz
> Gezmiş'e benzeyen Hüdai Arıkan sayesinde bu soygunu Deniz Gezmiş ve
> arkadaşlarının yaptığına herkes inanmıştı. Böylece bir devrimci (!)
> yaptığı hırsızlığı bir başka devrimcinin (!) üzerine atarak
> arkadaşının ipe bir adım daha yaklaşmasına sebep oluyorlardı. Bu durum
> her iki taraf için de kötü bir durumdur. Yapan ve başkasının üzerine
> atan grup yani Çayan ve arkadaşları, yaptıkları eylemleri sahiplenecek
> cesaretten yoksun kişilerdir. Deniz Gezmiş ve arkadaşları ise
> yapmadıkları eylemleri sahiplenerek sahte kahramanlık elde
> etmişlerdir. Ancak Mahir Çayan ve çetesinin Deniz Gezmiş'in idam
> edilmesine katkı sağladığı bir gerçektir. Yıllardır devleti ve başka
> odakları bu idamlarla ilgili olarak sürekli suçlayan ve baskı altında
> tutan çevreler artık çok sevdikleri (!) Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve
> Hüseyin İnan'ın katillerini Mahir Çayan ve çetesi içinde
> aramalıdırlar. Bu konuda Necmettin Hacıeminoğlu bakın neler söylüyor:
>
>
> "Ulaştırma bakanı Seyfi Öztürk İ.Ü. Fen Fakültesinde bir konuşma
> yaparken Deniz Gezmiş ve arkadaşları tarafından yuhalanır ve hakaret
> edilir. Olay mahkemeye intikal eder. Ancak bu çocuklar beraat eder.Suç
> işlenen yer üniversite, suç işleyenler de öğrenci olduğu için
> üniversite idaresinin ceza vermesi gerekirdi. O da olmadı. Aksine bir
> kısım öğretim üyesi ve basın mensubu Deniz Gezmiş'i alkışladı.
>
>
> Daha sonra, İ.Ü.Hukuk Fakültesi Dekanı Orhan Aldıkaçtı'ya makamında
> tabanca çeken Deniz Gezmiş polisler tarafından suçüstü yakalanmasına
> rağmen mahkemede beraat ettirildi. Böylece Deniz gazete sütunlarındaki
> şöhretli yerini alıyor, bazı öğretim üyeleri ondan Denizciğim diye
> bahsediyorlardı.
>
>
> Bir başka sefer Deniz, Yıldız'da dürbünlü tüfekle yakalandı. Fakat
> bu suçtan da ceza almadan kurtuldu.
>
>
> Ankara'da ÖDTÜ'de karargâh kurdu. Rektör Erdal ile senli benli Arkadaş
> oldu... Artık yüksek tirajlı gazetelerde boy boy fotoğrafları
> çıkıyordu...
> Sosyete kadınları ona âşık olmaya başlamıştı. Binlerce insan Deniz
> Gezmiş bu gece de bizim evde saklansa diye iç geçiriyordu. Nitekim
> arandığı zamanlarda geceleri ünlülerin evinde kalıyordu. Bir kısım 12
> Martta tutuklanan nice profesör, politikacı, artist ve subay Deniz'i
> devletin güçlerine karşı aylarca saklamıştı...
>
>
> Şimdi anlaşıldı mı Deniz'in katilleri."[6]
>
>
> Deniz Gezmiş o dönemde kendisine gösterilen sahte sevgi ile coşuyor,
> coştukça şımarıyor ve fevri hareket ediyordu. Marksist-Leninist
> ideolojinin tek sözcüsü gibiydi. Kendisi gibi öne çıkanlardan hiç
> hoşlanmıyordu. Bunlar arasında TİKKO'nun kurucusu İbrahim Kaypakkaya
> da bulunuyordu. Deniz Gezmiş ile İbrahim Kaypakkaya arasında yaşanan
> ve bu iki gruba bağlı militanların birbirlerinden nefret etmelerine de
> neden olan bu olay şöyle gelişmişti.
>
>
> İbrahim Kaypakkaya, Çapa Yüksek Öğretmen Okulunda meydana gelen bir
> olay nedeniyle tutuklanarak Sağmalcılar Cezaevine konur. Deniz Gezmiş
> de aynı cezaevinde tutukludur. Deniz, Öğrenci hareketleri nedeniyle
> cezaevine gelen gençlerle sabahları spor, akşamları ise teorik eğitim
> yapmaktadır. Deniz 1.91 boyunda, İbo ise ondan daha küçüktür. İbrahim
> Kaypakkaya Fikirlerini belirtir. Fikirlerini belirttiği için karşı
> taraf rahatsızlıkla karşılar ve uyarı yapar. Uyarılara aldırmaz ve bir
> kaç kez aynı şekilde Fikirlerini belirtir. Vural Yıldırımoğlu, İbo'nun
> yanına gelerek, "Bak bunlar dev gibi, bunlarla tartışma. Eşit
> değilsiniz", der. Devamında Deniz ile İbrahim, "Sosyal emperyalizm
> konusunda tartışmaya girer. Deniz, "Sosyalizme soldan ihanet
> ediyorsunuz", der. İbo, "Sosyal emperyalizmi sosyalizm olarak
> gösterenlerdir sosyalizme asıl ihanet edenler", deyince, Deniz,
> sinirlenip İbo'ya bir yumruk atar.
>
>
> Bir başka olay ise Deniz Gezmiş ve Perinçek grubu arasında yaşanır.
> Olay 5 Haziran 1970'de meydana gelir. PDA yandaşlarının yayım ve
> tutumlarından hoşlanmayan Deniz Gezmiş, PDA'nın İstanbul'daki bürosunu
> basarak "devrimci şiddet" uygular. Bunun üzerine PDA bir bildiri
> yayımlayarak Deniz Gezmiş ve arkadaşlarını ağır bir dille eleştirir:
>
>
> "Demokratik güçlerin birbirine karşı zor kullanmasını hiçbir gerekçe
> ile doğru göremeyiz. Halk içindeki çelişmeleri zorbalıkla çözmeye
> çabalamak devrimci bir davranış olamaz. Hele bu yolda kullanılan kaba
> kuvveti 'devrimci şiddet' olarak nitelemek, devrimci şiddet kavramını
> yozlaştırmak ve ona işçi sınıfı düşmanlarının istediği anlamı vermek
> olur."
>}