En Iyi Şiir Yarışması .

[Dua]

*Kendinize ait yada alıntı şiirlerle katılabilirsiniz .

*Konuya şiirler dışında yorum yazılmaycak.

*Katılım tarihi 9Şubat-12Şubat ..

*Oylama o günün sonunda yapılacak tabiki oylama içinde belli bir süremiz olacak.

*Anlamadığınız herhangi birşey varsa pm ile iletebilirsiniz..

*Katılan yarışmacılardan hangisi kazanır ise diğerlerinden teşekkür alacaktır..

Kolay Gelsin...

[AdoniS]

Olmaz ßiLiyorum , ArtIk oLmaz..
Isıtmaz avuçLarImI avuçLarIn ,
İLişmeZ SaçLarIma SaçLarIn ,
ßen Sana Hava qißi , Su qißi MuhtacIm
Oysa, ArtIk IsLatmaZ DudakLarImI DudakLaRın
ßu kaÇIncI Aşk yoLunda öLü$üm. ..
Ve ßu ! . ..
ßu KaçIncI Sevdaya yeniK dü$ü$üm. .. .

Kendi $iirimdir.

[Dua]

Alışıksız Satırlarım

meger dedigin gibi kanatsız bir melekmişim ben.. .
öyle masum ,öyle özelmişimki ;
dunyanın en degerli varlıgı olmus hediyem.. .

ben satırlarımı hep isyanlara,sitemlere acılara yazdım ya ;
bu kez kalemim silik kalırsa sasırma!
alıskın degilki yuregim aşkın bu mutlu kılan yanına.. .
bak ; mutluluga bile ince sitemlerim var benim,
içime islemiş tüm olumsuz düşünceler !
ama görüyorsun ya ben o eski ben degilim şimdilerde.. .

sihirli bir degnegin kulkedisini prensese cevirmesi gibi birsey;
senin beni o karanlıktan alıp aydınlıgına cekmen.. .
benim hayattaki tek mucizemsin sen !

meger bir yarışmış yaşadıklarım , galibi benmisim ,
ve en büyük ödülmüş payıma düşen... .
sıgdıramıyorum cümlelerime bendeki yerini !
her kelimem biraz eksik kalıyor sanki ; yada anlamsız... .
ilk kez titriyor ellerim yazarken !
dedim yaa ; alıskın degilim boyle mutluluklara.. .
oysa simdi varlıgına alısıyor yuregim !

alısmak mı ?!
bak işte yine adının yanında anlamsız kalan kelimelerden.. .
ama biliyorum sen anlarsın beni !

gözlerimin içine baktıgında yuregimin derinliklerini okursun.. .
peki korkularımıda görebiliyor musun ?!
gülüşünde en büyük mutluluğu yasayan yüreğimde ;
suskunlugunda nasıl fırtınalar koptuğunu anlayabiliyor musun ?!
varlıgına bu kadar tutkunken ;
yokluğunun bana vereceği ızdırabı tahmin edebiliyor musun ?!

sen hiç susma ,
hiç dönme sırtına bana !
sıcaklığına böylesi esir olmuşken ,
sakın beni yoklugunla buzlu daglar ardına atma!

gitme benden adım dahi uzaga.. .
sevme baska 1 yuregi benden baskası haram olsun sana !

Dua

[Μűήzέvì]

Aşkını Helal Et

Gelebileceksen bir tatlı gülümsemeyle
Dönüşü belli olan gidişlerin olacaksa
Hiç ıslatmadan kirpiklerimi
Yollar senin olsun...

Sevebileceksen bir gün bu kulu
Söyleyebileceksen bir ömür boyu
Hiç üşütmeden geceleri koynumu
Zaman senin olsun...

Bakabileceksen daha anlamlı
Ve hiç çekinmeyeceksen
Kendi gözümden sakındığım
Bakışların senin olsun...

Verebileceksen daha fazlasını
Ve doldurabileceksen yüreğimdeki yerini
Asla vazgeçmem dediğim
Umut senin olsun...

Yaşayabileceksen benden sonra
Gidebileceksen bir başka ele
Gerek kalmayacak bildiğim
Yaşam senin olsun...

Yaşatabileceksen daha güzellerini
Hem de aratmadan eski günleri
Arkasından ağlayıp sızlamadan
Hatıralar senin olsun...

Sarabileceksen tüm gücünle
Uyutabileceksen dizinin en güzel yerinde
Anlattığım nerdeyse her sevene
İmkansızlık senin olsun...

Vurabileceksen sensizlikte durmuş saatleri
Yetişebileceksen bir intihar vakti
Henüz gitmemişken gözlerini de alıp
İhtimaller senin olsun...

Anlatabileceksen gururla
Böyle bir aşk diyebileceksen sonunda
Koyduğun noktalara inat
Kelimeler senin olsun...

Uyandırabileceksen sensizlikten önce
Sevebileceksen gündüz gece
Kader bir bilmece
Cevaplar senin olsun...

Hiçbir şeye değmeyecekse yaptıklarım
Gülüp geçebileceksen bir fiil
Öncekiler dahil bu şiir
Herşey senin olsun...

Bana aşkını helal et...

SagopaKajmer

[Ruhsuz]

Benden öte arıyorum kendimi direnmeden
Öyle bir yangın
Öyle bir arzu ki bu
Dilimde dört nala al’ın en hası

Alamaz dudaklarımdan maviye dönük sözlerimi hiç kimse
Sen bile!

Ey gece

Kara kaplı kitaba yazılsa da adım
Sayenizde
Ne varsa sandığımda ve aklımda
Sizden yana
Ateşlerde yansın

Sonra beni en ulaşılmaz yerlere kapatın

O zaman işte sadece
Kız kulesinde martılar toplasın şiirlerimi
Kanatlarıyla…

Siz değil . . .

[InvIsIbLe]

Gelmeyecek saatlerimi beklemekten yoruldum.

O'nu aramaktansa vücudumu sığdırabileceğim bir mezar arıyorum.

Sıcak güneşin yüzündense gölgesiyle avunup.

Yanıp sönen ışıkların esiri olmak gibi.

Unuttukça kendimi yansımama düşman, sesime uzak,

Hatırlayamadığım, yazamadığım düşlerimin ağırlığı altında.

Tek arkadaşım kalp atışlarım,

Onsuz,

"Sen üzülme", Ben senleyim, benleyim, sonsuz..

[cRyStaL]

MUHASEBE

Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri!
Sadece beyni zonklayanlardan biri!

Bakmayın tozduğuma meşhur Babialide!
Bulmuşum rahatımı ben de bir tesellide.

Fikrin ne fahişesi oldum, ne zamparası!
Bir vicdanın, bilemem, kaçtır hava parası?

Evet, kafam çatlıyor, güya ulvi hastalık;
Bendedir, duymadığı dertlerle kalabalık.

Büyük meydana düştüm, uçtu fildişi kulem;
Milyonlarca ayağın altında kaldı kellem.

Üstün çile, dev gibi geldi çattı birden! Tos!!
Sen cüce sanatkarlık, sana büsbütün paydos!

Cemiyet, ah cemiyet, yok edilen ruhiyle;
Ve cemiyet, cemiyet, yok edilen güruhiyle...

Çok var ki, bu hınç bende fikirdir, fikirse hınç!
Genç adam, al silahı; iman tılsımlı kılınç!

İşte bütün meselem, her meselenın başı,
Ben bir genç arıyorum, gençlikle köprübaşı!

Tırnağı en yırtıcı hayvanın pencesinden,
Daha keskin eliyle, başını ensesinden,

Ayırıp o genç adam, uzansa yatağına;
Yerleştirse başını, iki diz kapağına;

Soruverse: Ben neyim ve bu hal neyin nesi?
Yetiş, yetiş, hey sonsuz varlık muhasebesi!

Dışımda bir dünya var, zıpzıp gibi küçülen,
İçimde homurtular, inanma diye gülen...

İnanmıyorum, bana öğretilen tarihe!
Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe?

Üç katlı ahşap evin her katı ayrı alem!
Üst kat: Elinde tespih, ağlıyor babaannem,

Orta kat: (Mavs) oynayan annem ve aşıkları,
Alt kat: Kızkardeşimin (Tamtam) da çığlıkları;

Bir kurtlu peynir gibi, ortasından kestiğim;
Buyrun ve maktaından seyredin, işte evim!

Bu ne hazin ağaçtır, bütün ufkumu tutmuş!
Kökü iffet, dalları taklit, meyvesi fuhuş...

Rahminde cemiyetin, ben doğum sancısıyım!
Mukaddes emanetin dönmez davacısıyım!

Zamanı kokutanlar mürteci diyor bana;
Yükseldik sanıyorlar, alçaldıkça tabana.

Zaman, korkunç daire; ilk ve son nokta nerde?
Bazı geriden gelen, yüzbin devir ilerde!

Yeter senden çektiğim, ey tersi dönmüş ahmak!
Bir saman kağıdından, bütün iş kopya almak;

Ve sonra kelimeler; kutlu, mutlu, ulusal.
Mavalları bastırdı devrim isimli masal.

Yeni çirkine mahkum, eskisi güzellerin;
Allah kuluna hakim, kulları heykellerin!

Buluştururlar bizi, elbet bir gün hesapta;
Lafını çok dinledik, şimdi iş inkılapta!

Bekleyin, görecektir, duranlar yürüyeni!
Sabredin, gelecektir, solmaz, pörsümez Yeni!

Karayel, bir kıvılcım; simsiyah oldu ocak!
Gün doğmakta, anneler ne zaman doğuracak?

N.F.K

[Lose]

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
Iyisi mi,
beni yaktırırsın,
odanda ocagın
üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
seffaf,
beyaz camdan olsun 
ki icinde beni görebilesin
Fedakârlıgımı anlıyorsun :
vazgectim toprak olmaktan,
vazgectim cicek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yasıyorum yanında senin.
Sonra, sende ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orada beraber yasarız
külümün içinde külün
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi oradan atana kadar...
Ama
biz
o zamana kadar
o kadar karısacagız ki birbirimize,
atıldığımız cöplükte bile
zerrelerimiz
yan yana düsecek. 
Topraga beraber dalacagız.
Ve bir gün yabani bir cicek
bu toprak parcasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak iki cicek acacak :
biri
sen
biri de
ben.
Ben
daha olumlu düsünüyorum
Ben daha bir cocuk doguracagım
Hayat tasıyor icimden.
Kaynıyor kanım.
Yasayacagım, ama cok, pek cok,
ama sen de beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze seklini.
Ben ölünceye kadar da
Bu düzelir herhalde.
Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bugünlerde?
Icimden bir sey :
belki diyor.


n.h.R.

[HeLin]

ÇocuK Ve Hüzün

I



Ne zaman bir çocuk ölse
gözü evlerinde
annesinin kavurduğu
helvada
kalır

II



Yoksul bir çocuk görsem
yağmur altında üşüyen
köprü olmak geçer
hiç değilse
içimden

III



Her akşamüstü oyuncakçı
camekanından
çocuk ellerinin
izlerini
siler

Sunay Akın

[Huzun]

Özür Dilerim

Kapını sadece acılar bana uğradığında çaldığım için özür dilerim…

Sadece sıkıntılara düştüğüm zaman adını hatırladığım için özür dilerim…

Senden başka varlıklara güvendiğim için,

Kendimi bu kadar karanlıklara attığım için,

Nefsimin kölesi olduğum için özür dilerim…

Bu derece şükürsüz olduğum için özür dilerim…

Kendimi dünyanın kucağına bıraktığım için,

Sana iyi bir kul olmanın kaygısını kaybettiğim için,

Fani ve aciz olanlardan medet umduğun için özür dilerim…

Seni unutup da kendimi yalnız ve kimsesiz hissettiğim için özür dilerim…

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşadığım için özür dilerim…

[Pinky]

Eflatun düşlerim vardı benim..
Birde kırmızı pabuçlarım,
Anne sen almıştın..
Bir yavrunun bayram öncesi hayalleri gibi pırıl pırıl..
Cilalı ve kıvrım kurdelalı..
Zamanla pabuçlarım küçüldü, ben büyüdüm
Artık kırmızıları sevmiyorum
Hayallerimi eflatunlaştırdım,
Koyu, açık..kuşak kuşak.

Eflatunu bana çok yakıştırırdı annem,
Açtı seni, derdi..
Oysa ben kapalı rengi severdim.
Herşeyin inadına..
Severdim.
Hayatın inadına ağlamaklıyken gülümserdim..
Düştüğümde herkesten evvel ben gülerdim..
Annem! öyle öğretmiştin...
Sınavlarda cevaplarını yetiştiremediğim soruların sonunda bile..
Gülümserdim,
Yine gülümserdim..

Yine gülümsüyorum işte..
Doyasıya giyemediğim pabuçlarım olmasa da..
Gülümsüyorum.
Şimdi büyüklüğümün verdiği hazla inat ediyorum hayata..
Öyle öğretmiştin..!
Hayatın kollarında küçüklüğümü bilsem de
Gölgemin verdiği büyüklükle yine yürüyorum..
Kıvrım kurdelam yok..

Kıvrım yollarda yürüyorum..
İnişleri ve çıkışları,
Dar sokakları.. gül kokmayan virajları..
Çıkıyorum..
Hemde nasıl biliyormusun anne?
Gülümseyerek..
Aynen senin öğrettiğin gibi..

Kırmızı giymiyorum, ama sen aldığın için..
Yine kırmızıya çalar düşle yürüyorum
Eflatun düşlerim vardı benim..

Oysa sen kırmızı almıştın,
Sen istediğin için, sen vardın ya bir zaman..
Gülümse hayata demiştin..

Ve ben her zaman ki gibi:

Yine seni dinliyorum...

Şimdi gülümsüyorum..
Eflatun eflatun...

[Lenα]

<sup>... ..... .. . ... . . ..
Bu gece kalemimden düşen her harf titrek bir isyanın gölgesinde çaresizliği işliyor gecenin kalbine..

Sayfalar dolusu çaresizliğim ve yalnızlığım satırlara keder yüklü gözyaşlarıyla iniyor..
Harflerim korkmuş ve üşümüş sanki..

Çaresiz sessiz ama yinede asla sensiz değil..
Onlarda benim gibi bu gece..
O kadar çok “ben” olmuşlar ki artık kendimden ayıramıyorum..
Ya da harflerin arasında sessizce yok olan o düş benim…
Artık ne uğruna ölebileceğim bir aşkım nede en zor anlarımda yanımda olmalarını istediğim sevdiklerim var..

Bu hayata dair hiç bir şeyim yok artık..

Bir hiçliğin gölgesinde var olabilme savaşındayım..
Ama nedendir bilinmez hep yok olmuş düşler ve kimsesiz üşüyüşler beni anlatır..
Yani ben biten bütün güzel aşk hikayelerinin lanetlenen rolü,
Yaşanan bütün güzel sevgilerin tek kötü karakteri..
Yani ben ihanetlerin tek suçlusu,kimsesiz gecelerin sorumlusu..

Ben intiharların nedeni..
Ben kaçıp gitmelerin acı bedeli..
Şizofren düşlerin katili..

Ama yinede harflerim var benim..

Biten aşklara inat..
Her biri gökteki yıldızlar kadar değerli..
En kederli anlarımda geceye parlak yıldızlar gibi düşlerimi,yalnızlığımı ve çığlıklara bürünmüş sessizliğimi nakış nakış dokuyan..
Ve her biri beni ve giderek yok oluşumu anlatan..

Ve kaLemim..

Çaresiz terkedişlere inat..
En terkedilmiş anlarımda terk edenin kalbine kin yüklü bir ok olup saplanan ama her defasında sadece beni acıtan..
Ve kinimi beyaz sayfalara harf harf kusan..

Ve kağıdım..

Hayatın bütün iniş çıkışına,ürkütücü ve karanlığına inat bembeyaz ve pürüzsüz..
İnsanların kararmış yürekleri arasında seçebildiğim tek beyazlık..Tek masumiyet..Ve tek gerçek..
Şimdilerde ben kaf dağının ardındaki zümrüdü anka rolündeyim..

Yani yine yok oluşun simgesi…
Yani yine sebepsiz bitişlerin tek varisi..
Yani yine acınası..

Yani yine çaresiz..
Ve yani yine ben..
Ben hep terk edilen..

Ve çaresizliğin girdabında kendini yok oluşa doğru şizofren düşlerle sürükleyen..
Yine yok oLuşun eşiğindeyim..

Bu defa küLLerimden doğmak yok..

Sonu belli olmayan bir yoldayım..Bu defa geri dönüşü yok…
Çaresizim,yalnızım,sensizim kurtuluşu yok…
Yok olmanın vaktidir..

Başka yoL(u) yok.!</sup>

[MeteoR]

Azap veriyorsa sana aşk
bakma yürü güneşe doğru,
dik tut başını,
hançer bakışlara
aşk içinse kavga değer sana
bir yürek olmak varya
işte o SEN
sensin bitanem...