Korku..

içimdeki o deli sıkıntı..
kafeste tıkılıkalmıs kuşun çırpınışları gibi minicik yüreğim.. Ne kadar çaresiz oldugumu bir ben biliyorum, birde çaresiz bırakan ürkek meleğim.. o masum kuş nasıl pır pır ediyor duyumusun? duymuyorsun değil mi? duymuyorsun artık evet.. Aynı yollardan geçmek kaderimiz galiba galiba yazgımız bir yazılmış kısır bir döngü bu sanırım..

Eskiden duyardın sessiz çığlıklarımı.. içim ürperse donardı orda yüregin.. okurdun sözlerimden düşlerimide, düşüncelerimide.. titrerdin titredigimde.. ilk kez yalnız kalmıstım biliyor musun? ilk kez yalın bendim galiba yıllar sonra. ßir ruhla yasamaya mahkum yüregimi cıkarmıstın belki mahseninden.. özgür kılmıstın içimdeki beni.. o taptıgım korunagım koruycak bir cift el bulmustu bana, huzur bulmustu belki yıllar sonra ilk kez..

ßen yolumdan dönmek istemedimki.. Yazgım getirdi beni geri. Cıkmazlara alısıktı yüregim.. içimdeki fırtınalara korunak aramıyordum artık. Hayat ne yana savurduysa.. Yada ne yana savrulmak istediyse ellerim.. ßilinmezlige gittim yıllardır.. Beni yıpratacağını bile bile bilinmeyene yürüdüm korkusuzca.. Korkularım vardı tabiki benimde.. Hatta cogu insandan cok korkardım.. En cok sevdigim dedigim yada düşündügüm yalnızlıgım en büyük korkumdu aslında.. Korkuları üstüne giderek bastırdım hep.. En korktugum en yakınım olmalıydı.. Öylede oldu yıllarca.. Beni yalnızlıgımdan Cekip kurtarıcak ellere düşman oldum hep, soluk soluga kactım Kana kana içtim yıllarca korkularımı..

Amna dedim ya yazgım.. getirdi geri sürükledi attı kaçtıgım seylere.. korkmıycam dedim.. düşürücem bu kez gardımı.. Bırakıcam kendimi ne olucaksa.. biliyordum oysa.. bıraktıgım an alıcaktın beni benden.. alıp içine soksan amenna ama.. Alıcaktın beni benden ve bırakıvericektin öylece karanlık bi boşluga.. direnmek istemedim yapamadım belkide.. Salıverdim ellerimi ellerine.. Her$ey ne güseldi degilmi istedigin olmustu korkmuyor öylece bakıyorumdum sana.. güveniyor inanıyordumda üstelik.. Ne mi oldu.. bilinen sonuc.. karanlık boşluk ve kimsesiz bir ben...

Kayboluyorum Simdi.. Yalnızlıkların koyu karanlıklarında kayboluyorum, eksiliyorum gün gün..Uzaklıkları cok net hissedebiliyorum artık.. Korkularımda içimde değil üstelik, tam karşımda duruyor.. Gözlerime bakanlar elinde kılıç belinde kemeriyle görebiliyor acıkca gardimi.. Yagmurlar yagıyor ve camurla sıvıyor içimdeki tüm iyilikleri..
Ruhum gün gün küfleniyor, iyiye dair ne varsa kaybediyorum.. İçim kanla yıkanıyor, tüm duruluklarim kana beleniyor sonra gözlerimden akıyor içimden taşan kan.. Ve Yastıgım kızarıyor, bakıp ağlıyorum sessizce.. Agladıkca kızarıyor, kızardıkca aglıyorum Sonra bir titreme sarıyor alev alev titriyorum..

Yüzleşme bittiginde kaygılarım ucuyor.. Hani bi an vardır ya belirsizdir hersey.. Ne olucagının karmasası acıtır içini sonuclardan cok.. ßeklemek yorar bekledikce daha cok acırsın.. Sonuc dersin ne olucak nasıl biticek bu mahkeme galip kim olucak yada iki tarafta ceza görücekmi.. Belirsizlik belirsizlik... Karmasa.. Geçen saatler amansız kıvranmalar

bir zaman sonra anlıyorum ben yalnız dogdum ve yalnız ölücem..!

ßuna alısınca görünce gercekleri aklıma gelen su oluyor.. birde yanlırsan sucu üslerine at.. ikide yanılırsan sucu kendinde ara.. Eger ki üçtede yanılıyorsan boşa cabalama aptallıgın luzumu yok.. Sonra düşünüyorum bu sözü hep sonralar kovalıyor saatleri. sonra diyorum düşünüyorum ve bi sonra daha diyorum.. Ardı ardına diziliyor tüm sonralarım hayatım boyunca ne kadar sonra dediysem hepsi diziliyor inci gibi.. Demekki diyorum sonra demiyceksin ertelemiyceksin baskası için kendini.. Cıkmaza giriyorum zor olucak diyorum Basarabilicekmisin diyorum yapabilicekmisin durdurabilicekmisin tüm isteklerini..

Ve sonra en son sonrasını kuruyorum hayatımın ve kendimden gidiyorum........