Bayram

Anne,
Bugün bayram. Senden ayrı ilk bayramım olacak bu. Bugün şimdiden kutlayayım bayramını dedin. Sesin titriyordu, bense ağlamamak için zor tuttum kendimi. Belli etmedim, yarın ararımz dedim kapadım. Üzüldüğümü bil istemedim anne, yine kapadım hemen konuyu sen üzülme diye. Bugün bayram anne. Her defasında erken yatırırdın. "Çocuk muyum ben?" deyince "çocuğumsun benim yat çabuk, yarın erken kalkacaksın." derdin. Her sabah Barış Manço'yla uyandırırdın beni. "Bugün bayram erken kalkın çocuklar..." İçin için sevinsem de aksilik olsun diye söylene söylene uyanırdım. Sabahın erinde mutfaktan gelen sıcak suya karışmış yoğurdun kokusu ile yüzümü yıkar, yanına gelirdim hep. Sonra birlikte devam ederdik pişirmeye. "Yavaş karıştır dökeceksin." "Ya tamam anne yaa dökmem öğrendim artık." Sonra birlikte yediğimiz yemek... "Uff çok güzel olmuş" deyişlerinin ardından gelen giden... Üç gün sonra unutup "hiç yardım etmiyorsun bana" diyecek olsan da gelen misafirlere hizmet etmemden hoşnut yüzün...

Senden ayrı ilk bayramım anne. Gidenlerin ardından tadı kaçmaya başlasa da bayramın. Barış Manço'yla sabahlara uyanmak. O kokuyla sana eşlik etmek güzeldi. Şimdi sabah erken uyanmak yerine hiç uyumuyorum. Yarın bana yaptığın yemeği yemek yerine otogardan gelen bir koliyle başlayacağım bayramıma. Öbürgün dökersin diye korktuğun yemeği tek başıma yapıp yalnız yiyeceğim. Sensin ilk bayramıma merhaba diyeceğim...

Alışır mıyım anne? Sensiz bayramlara alışır mıyım? Alışmak zorundayım değil mi? Sensiz bayramların tadı olmaz ki...

Sana göndermeyeceğim bu mektubu anne. Okuma üzülme, kızının gözü yaşlı bilme diye...

İyi bayramlar anne... Ellerinde öperim...

Kızın