En azından deLıkanlı bırı yasatırdım yuregımde.. ( :

[KaraMelek]

[iarea]

...

[DiLaN_AuS]

guzel mis paylasim icin tesekkurler ..

[LéthaL]

Güzelmis..

[emPaTi]

qüseL..

[iarea]

Sevgi; sihirli sözcük yeryüzündeki en anlamlı en gizemli en ilgi çekici ve geniş kapsamlı sözcük.

İnce bir sızı ile bir çarpıntı bir kıpırtı ile sakin, uysal bir yürekte başlar evvela. Ansızın bir damla, bir katre bir zerre gibi başlayan sevgi süratle büyür. Gönül toprağında başlayan ince sızı havasını, suyunu ve gübresini gönül denen derya deniz geniş ortamda bulur ve adeta hormonlanır. Geriye sevgiliyi haberdar etmek kalır, sevgi büyümüş serpilmiş o geniş topraklar dar gelmeye, dışa sızmaya, dışarıya açılmaya hazırlanmıştır. Sevginin üstünü örten gizemli tül yavaş yavaş aralanmış; gözle görülmeye, elle tutulmamaya başlanmış; tam kıvama gelmiştir. İşte o an haberdar etme anı gelmiş geçmektedir. Özlemler, elem ve kederler, acılar başlamıştır. Sevgiliyi görmeden sesini duymadan yaşamak çile ızdırap verir olmuştur. Onun her sözü, her davranışı güzel ve özeldir. O muhteşemdir, o kusursuz, o hatasız, o her şeydir. Candır; damarlar da dolaşan kandır. Yaşam ağacının kökü, tek yaşam sebebi ve yegane gayedir. O manadır, o özdür, o biçimdir seven için sevgili herşeydir.

Sevgi yavaş yavaş gönülden gönüle sızacak akacak bir yol bulur ve kabul görür. Canan canın sunmuş olduğu en güzel ve en özel armağanı nasıl reddedebilir ki? Edemez, alır, kabul eder. Gönül diğer gönülle buluşmuş, koklaşmış, anlaşmıştır. Zaman ve mekan önemli değildir; samanlık seyran olacaktır. Ve öyle olur; gün gelir sevinir, gün gelir ağlaşırlar ama beraberlerdir. Herşey paylaşılır; acılar, sevinçler, hüzünler; herşey paylaşılır. Sevgilinin eline batan bir diken sevenin gönlüne batar, kanatır, yaralar. Izdırabı kelimelerle anlatılamaz. İfade edilemez. Ne olursa işte ondan sonra olur. Olaylar başlar; seven yitinemez, kanmaz ve doymaz. Sevgili tamemen onun olmalıdır. Bu ona verilmiş temel bir haktır. Sevgili aldığı her nefesi, söylediği her sözü onun için söylemeli, ona göre konuşmalı, ona göre davranmalı, ona göre biçimlenmeli ve kılık kıyafetini ona göre düzenlemeli, onun gönlünü hoş etmek, hoş tutmak boynunun borcu olmalıdır.Halka takılmış, kement atılmış, bütün varlığı kelepçelenmiştir. Kalp parsellenmiş, imarı yapılmış, içerisine girip yerleşilmiştir. Gönüle daha önce kendisine sevgisine hayat veren, yetiştiren, geliştiren gönüle ipotek konmuştur.

Sevgi sihirli sözcük,
Sevgi nerede gizemli örtün?
Sevgi yaşamın temeli,
Sevgi en manalı sözcük,
Sevgi nasıl olmalıydın?
Nasıl yola çıkmıştık nerelere ulaştık?

Büyümeli,şartsız kuralsız ve beklentisiz olunabilir miydi? .. aLıntı..

[iarea]

'Sevmek bir yerdeki sabah galiba. Beni bir türlü oraya götürmediler'

Sevgiyi başkalarından bekleyen bir insanın duygularını anlatıyordu bu dizeler..

Her sevginin başlangıcı, insan yaşamında güneşin doğduğu andır elbette. Oysa, çaba harcamadan, birilerinin kendisini sevmesini bekleyenler başarılı olamazlar hiçbir zaman... Ne sazı konuştururlar, ne neyi üflerler, ne de şiire varır dilleri...

İnsanin bir ömür boyu peşinden koştuğu sevmek nedir peki? Yüreğin bir başkası için çarpması mı? Suyun yüzünde, yapraklarını ağır ağır açan bir nilüfer mi yoksa? Göç mevsimi, yaralı eşini kanatlarıyla örterek ölümü bekleyen yaban kazlarının vefası mı? Ya da kayayı delen tomurcuğun direnci mi sevmek? Kan ve gözyaşından oluşmuş bir dünyanın ortasında bile, insanı insanla kucaklaştıran duygu mu?

Ya sevilmek?
Bir başkasının bakışlarından biricik olduğunu anlamak mı sevilmek? Yürürken başı biraz daha dik, dudak kıvrımlarını uçarı, adımları hafif kılan, sevilmek mi yoksa? Sesin, sıcacık bir hoşgörüye bürünmesi, bütün canlılara yönelik sevecenlik, artan coşku, sevilmekten mi hep?

Ya nedir sevmemek?
Küçük hesaplarla ölçüp biçmek midir karşıdakini? Hoyrat bir rüzgârın, özenle dizilmiş saksıları devirmesi mi? Dalganın saldırması mı, adı özlem olan bir kayığa? Koparıp bir çiçeği yakaya takmak mı yoksa? Kekliği kafese kapatmak mı, siyah örtüler altında ürkek doğasız bırakıp, avlarda tuzak olarak kullanmak mı sevmemek? Canlıyı soyuna nankör kılmak, sonra insanlık dersi vermek mi yoksa? Bir yudum su uzatmaktan üşenmek mi sevmemek? Gülümsemekten kaçınmak, okşamanın ince kıyılarına inmemek mi asla?

Sevilmemek nasıl bir duygu peki?
Yavru kedileri boğmak mı oyun diye? Kalın topuklu çizmelerle ezmek mi başakları ya da çocukları? Nedir hiç sevilmemek? Bir çölün ortasında durmadan susamak mı? Kapıları dinlemek mi binbir korkuyla? Para biriktirmek mi aç karnına? Ökseler, pusatlar yapmak dalları ok gibi sivriltmek mi? Yaz günleri ateşler yakmak mı kocaman bir şehrin ortasında? Ölümü izlemek mi keyifle? Nedir sevilmemek? Ne kadar yabancılaştırır insanı insana?

Havada uçuşan bir sözcük müdür sevgi? Sezilir mi, tutulur mu, görülür mü? Nasıl bilinir varlığı? Yalnızca yokluğunda mı anlaşılır tadı?

Önce kendini tanımakla başlar sevgi. Kendini onarmakla başlar... İnsanın, insan olma bilincini, aklıyla, yüreğiyle duymasıyla başlar... Doğanın ve yaşamın bir parçası olduğunu anlamasıyla... Yaşam benim için var. Su benim temizliğim. Ben suyu en uzak dallara taşımalıyım... Sonra insan var... Doğanın en güzel ürünü... Üç bin yılda ayağa kalkmayı öğrenen ve beni bugüne hazırlayan insan... İlmek ilmek örülen kültürümün ilk halkası... Bir insana duyulan sevgiyle başlayan yaşam...

Peki nedir sevgi?
Birlikte bir gülüşü uzatmak, acıyı paylaşıp azaltmak belki de. Aynı duaya el kaldırmak. Dokunmak biraz. Kanın, damarlardan akışını hızlandırarak duymak insanın sıcaklığını... Aynı anda görebilmek bir şimşek çakımını... Ocağı birlikte üflemek ısınmak için... İnsan olmanın o eksikliğini güzelliğini sezebilmek karşılıklı. Tamamlayabilmek birbirini...

Bir türlü önleyemediğimiz o ses: 'benim onurlanacağım kadar önemli ama benden bir adım geri...' diyorsa eğer, o sesi susturabilmek...

Koltuklara, halılara, kristallere, markalara gösterdiğin özenin çok fazlasını gösterebilmek bir insana... Duygularını, düşüncelerini anlamaya çalışmak. Özlemlerini aramak birlikte...

Benim ol ama benden bağımsız bireyliğini de koru. Olduğun gibi kal ama çoğalsın, zenginleşsin içinin erdemi... Seni ilk sevdiğim gün gibi sürdür kişiliğini ama durmadan gelişelim birlikte... Birlikteliktir sevgi... Kimsenin kimseyi kullanmadığı... Kimsenin kimseye hükmetmediği... Kimsenin kimseyi mülkiyetine geçirmediği...

Önce beni bekle duraklarda, sonra bekleyeni olmayan bütün yolcuları... Önce benim için bir şarkı söyle, sonra bütün sağırlar duysun sesini... Beni sev! Öyle sev ki, bütün insanlığı kucaklasın sevgin...

Kaynak Bilinmiyor.. muşş 
(:

[calimerooo]

 

[NazLiCaN]

Vedalaşabilecek kadar yürekli olsaydın ,
aklıma geldikçe gülümseyebileceğim hoş bir anı,
güzel bir tat olarak kalırdın bende…
Yapamadın ki……
 çok güzelmiş emeğien sağlık