Platonik Aşk Mektubu!

Sana uzaktan bakıyorum.
Sana bakmak
inanılmaz mutlu ediyor beni.
Sen gidince
aklım da senin peşinden
sürüklenip gidiyor, yüreğim de..
Yanında biri mi var,
ona bir şey mi söylüyorsun,
onunla gülüyor musun..
içim yanıyor.
Ama senden sonra
gördüğüm o insan
birden senden biri oluyor.
Senin baktığın her yer
artık güzel,
senin konuştuğun
her insan,
özel oluyor.

Sen evine şu yollardan gidiyorsun.
Ardından yürüyorum.
Beni fark etmiyorsun.
Önünden geçtiğin evlere,
gölgesinde yürüdüğün ağaçlara,
her gün bindiğin otobüse bakıyorum.
Senin gözünle bakıyorum.
Sen yokken de
o yollardan defalarca geçiyorum.
Senin kokun, senin havan,
senin auran sinmiş havaya..
Sanki seni soluyorum.

Akşamları ne yaparsın acaba?
Sofraya oturduğun zaman
yanında kimler var?
Hangi yemeği severek yersin,
neyi sevmezsin?
Kitap okur musun?
Hangi kitapları seversin?
Ne tür filmlerden hoşlanırsın?
Televizyon izler misin?
Gece sokağa çıkar mısın?
Arkadaşlarınla en çok neye gülersin?
En çok kim kızdırır seni..
Hangi futbol takımını tutarsın?

Bilmeliyim.
Senin hakkındaki
bütün ayrıntıları öğrenmeliyim.
Çünkü ben de o filmlere gideceğim,
ben de o dizileri izleyeceğim,
ben de o yemekleri seveceğim
ya da nefret edeceğim.
Bilmeliyim.
Baştan kuruyorum dünyamı.
Seninle yaşamaya başlıyorum.

Onca kalabalığın içinde,
karmaşık yaşamın ortasında
eğer sen varsan
daha seni görmeden
bir kuş gibi
çırpınmaya başlıyor yüreğim.
Bir ışık çarpıyor yüzüme,
bir sıcaklık yürüyor göğsümde.
Anlıyorum ki sen varsın.
Sen ordasın.
Sen gelmişsin.
Bakmadan, başımı çevirip
seni görmeden varlığının
farkındayım.

Ey uzak uzak baktığım..
göz göze gelmeden,
saçını okşamadan,
değil bir rüyayı
bir cümleyi paylaşmadan
sevdiğim sevgilim.
Bir aşk filiz verdi,
fidan verdi, kök saldı içimde.
Onu sana göstermek için
ömrümü veririm.