Sar Beni..

[DinCer]

Mektup

Yıllardır susuyoruz. Oyun mu bu? Benden uzaklaşmakla unuttun her şeyi. Hayatımın bir dönemi seninle kapandı.
Nasıl bu kadar güçlü olabiliyorsunuz? Unutmak acı vermiyor mu en azından unutulmak kadar? Hayat devam ediyor benim için de. Başka bir çizgide, başka bir dünyada. O zamanlara ait kimsecikler olmadan. Anıların elinden tutup kaldıracak kimsem olmadan.
Yeni şeyler hüzün veriyor. Ruhum kabul etmiyor. Küçücük sevinçlerle mutluydu oysa. Şimdi en büyük sevinçler bile eriyip gidiyor içimde. Aç gözlü bir karadelik yuttu, bütün mutluluklarım kapılıp gitti karanlıklar seline.
Çok kez unuttuğuma ve yeni başlangıçlar yaptığıma inandım. Ve unuttuğum zamanlar da oldu. Ve fakat yine...
Her neyse ben buradayım. Birbirimizden habersiz yaşıyoruz. Kesinlikle eminim o hırçın ruhunun anıları paramparça edip yok ettiğine. Güçlüsündür sen. Bana benzemezdin. Ruhunun yarısı onların dünyasına aitti. Ben sadece diğer yarısıyla yetinirdim. Ben diğer tarafta kaybolmuştum. Seninle tek bağım benim dünyama ait tarafındı. Bana okuduğun her dize, her satır kendimi iyice parçalamama yarardı. Her parçam apayrı dolanırdı boşlukta. Sen uzaklara bakar diğer yarının benden sonra ne yapacağını düşünürdün...