:: Bénlik Bilinç Vé Saflaşma ::

İnsan denilen varlık, bilen ve bildiğini bilendir. Bu durum onu bilince sahip bir varlık yapar. İnsan dışındaki diğer canlılar ve cansız varlıklar da bilgiye sahiptirler yani bilirler ancak bildiklerini bilmezler. Bu durum ise onları bilinçten yoksun kılar.

Bilince sahip olan insan adlı varlık, benlik (ego,nefs) bilincine de sahiptir. Benlik insana özgüdür ve bu durum bilince sahip olmanın bir sonucudur. Canlı-cansız diğer varlıklar bilince sahip olmadıkları için benlik bilincine de sahip değillerdir.

Benlik(ego) önemlidir. Çünkü insanın arayış içinde olması ve ruhsal bir yolculuğa çıkmaya arzulu olması benlikten kaynaklanır. Hayvanlar benliksiz oldukları için bir arayış içinde olmadıkları gibi,ruhsal bir yolculuğa çıkan bir hayvan görülmemiştir. Benliğe sahip olan bir canlı olarak insan, yaşadığı ruhsal çatışmalar nedeniyle acı çeker ve huzursuzdur. İnsan acıdan kurtulmak ve huzura ulaşmak ister. Bu ise onu arayıcı yapar ve ruhsal bir yolculuğa çıkmasını ve gerçeği aramasını mümkün kılar.

Ruhsal yolculuğun amacı benlikten(ego) yada varlıktan kurtulmak değildir. Amaç benliğin olumsuz yanlarından kurtulmak benliği saflaştırmaktır. Çünkü benliğin içerisinde melek ve şeytan yan yanadır. Benliğin(nefs) bu saflaşmış haline tasavvuf düşüncesinde nefs-i safiye yani saflaşmış benlik denir. Ermişlerin, aydınlanmış insanın benliği saflaşmış benliktir. Başka bir deyişle onların “şeytanları Müslüman olmuştur.”

Sıradan bir insan varlık alemindedir. Ölmüş bir insan ise yokluğa karışır.

Aydınlanmış bir insan, bir veli(insan-ı kamil) ise bir ayağı ile yokluk diğer ayağı ile varlık alemindedir. Bu duruma “vahdette kesret, kesrette vahdet” yada cem-ül ezdat(zıtların birliği) denir ki bu bütünüyle diyalektik bir süreçtir.

Aydınlanma, ruhsal yolculuk yada hakikat yolcuğu dediğimiz gerçeği arayış sürecinin açıklanmasında iki ayrı görüş vardır:

1-İnsan denilen varlık aslında saftır,lekesizdir,tanrısaldır. Ruhsal yolculuk dediğimiz süreç bunun farkına varmaktır.

2-İnsan denilen varlık, saf, lekesiz bir varlık olarak doğar sonra bu saflık ve lekesizlik kirlenir, saflığını yitirir. Ruhsal yolculuk bu kirlenmeyi temizleyerek yeniden doğumdaki saflığa ulaşmaktır.

Öyle yada böyle,sonuç olarak amaç saflığa ulaşmaktır. O nedenle önemli olan şu yada bu yolu benimsemek değil, yolda olmaktır. Çünkü insanın bu dünyadaki misyonunu gerçekleştirmesi başka bir deyişle “sınavı” geçmesi yolda olması ile mümkündür. Bireysel Yolların sayısı ise sonsuzdur.