Şizofren mi Duru mu ?

Annem midesine yürek dediği için yıllarca kalp ilaçları kullandı. Anlatamadık yüreğin aslında kalp olduğunu. Çocuktuk ta o zamanlar. Sonra siroz dan gitti garibim. Dediler ki içki de kullanmıyordu neden oldu acaba. Siz tahmin edin.

Ben çocukluğumdan beri baş ağrısı çektim. Çok doktora gittim. Migren teşhisi kondu. İlaçlar fayda etmiyordu. 20’li yaşlara gelince biri psikolojik olabilir bir psikoloğa git dedi. Bende gittim. Merak ve heyecanla. Doktor kadındı evli misin diye sordu. Yok dedim. Tamam evlenirsen geçer dedi. Ve ilaçlar yazdı. Aldım kullanmaya başladım. Ağrılarım geçmedi ama kuş gibi uçuyordum. İlaçlar ağrı kesici değil uyuşturucuymuş. Sonra doktor tavsiyesine uyarak evlendim. Başımın ağrısı geçmedi. Bende boşandım.

Boşanma arifesinde aile büyükleri yine bir psikloğa götürdüler bizi. Doktorun yanına aile büyükleriyle girdik. Onlar anlattı durumu. Ben bana sorulacak soruları beklerken doktor her ikimize de şöyle bir baktı. “Bunların kafalarında kırk tilki var kırkının da kuyruğu birbirine değmiyor” dedi. Baktım kafamın içine tilki göremedim. Benim göremediğim tilkileri nasıl da görmüştü doktor. Takdir ettim. Sonraları çok uğraştım kafamda kırk tilkiyi canlandırmak için başardım da. Ama kuyrukları hep değdi birbirine bende bıraktım. Beceremiyorum diye.

Aradan yıllar geçti. Halsizlik şikayetiyle doktora gittim. Doktor beni psikoloğa gönderdi. Depresyon diye. Gittim. Sordu yine evli misin diye. Boşandım dedim. Zor dedi ilaç yazdı. Artık tecrübe etmiştim ya ilaçları almadım sadece vitaminleri aldım. Hiçbir şeyim kalmadı. Elli dört kişilik sınıfta öğretmenlik yapmak kolayda kocasızlık mı zordu yani.

Oysa ki ne hayallerle gitmiştim. Koltuğa uzanacaktım. Doktor beni çocukluğuma götürecekti. Orada sorunu bulup çıkaracaktı. Yıkılan hayallerime mi yanayım. Bozulan kimyama mı?

Ama bir şeyi hep kendime sakladım. Gördüğüm hayalleri. Vizyon diyorlar şimdilerde. Kimselere söylemedim. Ta ki yine psikoloji okumuş biriyle arkadaşlığa başlayana kadar. Ona anlatmaya çalıştım. Benimle konuşuyorlar.

Kimler

Yukarıdakiler.

Yok onları sen uyduruyorsun. Kendi yarattığın şeyler. Dudağının kenarına yapışmış olan küçümseyen ifadeyle.

SUSTUM!

Biri olmayan tilkileri görüyordu. Diğeri olanları görmüyordu.

Ta ki bir gün Bursa parapsikloji derneği başkanı olduğunu söyleyen güzel insanla tanışana kadar. Ayak üstü konuştuk. Gördüklerimi anlattım. Çok sakin çok doğal bir biçimde duru görü dedi. Bu kez ben şaşırmıştım. Elime bir dergi tutuşturdu. İçinde duru görüyle ilgili yazı da vardı. Hazine bulmuş kadar sevinmiştim. Kimseciklere bir şey söylemdim. Dergiyi kutsal bir emaneti taşır gibi taşıdım aylarca. Normalliğe adım atmıştım ya. Sonra mistik konularda okumaya başladım. Birkaç kitap okudum kesmedi.

Holografik evren diye bir kitap geldi elime. Tesadüf mü? Kuantum, kuarklar, enerji, maddenin yapı taşları, okudum. Yok içtim. Arada felsefe. Aristo, Jung, Pisagor, cevaplar gelmeye başladı tek tek. Eğitimlere katıldım, seminerlere gittim. Düşünce ve enerji çalışmaları yaptım.

Müzik dinlemeye başladım. Müzik setimi yatağımın baş ucundan hiç ayırmadım. Geldiklerinde onlarla ilgilenmemek için. Ve düşündüm. Hayal kurdum.

Artık biliyorum neler yarattığımı tabi insanların neler yarattığını da. Görüyorum. Ve konuşuyorum yarattıklarınızla. Kimleri melek diyor bunlara kimileri varlıklar. Hiçbir şey göründüğü gibi değil. Kimse de göründüğü gibi değil. Kafamı karıştıran şeyin aslında gösterilen şeyle benim gördüğümün farklı olduğu.

Bir insan hem merdiven çıkıp hem sakız çiğneyebilir mi? Yapamayanları gördüm. Anlayışlı olmak lazım. Ben hem sakız çiğneyip hem hayal kurup hem müzik dinleyip merdiven çıkabilirim. Ama anlayış ta bir yere kadar değil mi?

Eğer bu yazıyı okuyunca yüzünde bir gülümseme olduysa sen zeki azınlıktansın.

Eğer okudukların şaşırtmışsa aklını başına topla.

Eğer ne zırvalıyor bu kadın diyorsan sen bir delisin. Sakın doktora gitme. Allah muhafaza bir şeyin yok der.

Bana gel dört gözünü altı duyunu açayım. Tamlayım ona diğer ikisi sana ait. Ama ücretim biraz fazla doktor olmadığım için.

Her şeyi olduğu gibi gören gözlerin çoğalması dileğiyle.

Aşkla kalın

BEYAZ ÖZBALÇIK