Sânkî mîyîm ? / BêLkî mîyîm ? (Dînmêyên Sâncı(Lâr).. .

[Lenα]

^{.::Bîrâz Şîîr Bîrâz MâsâL Bîrâz Gêrçêk Bîrâz YâLân::.
๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●
๋●๋●๋●๋●๋●๋●๋●
๋●๋●๋●๋●
๋●๋●๋
๋●๋
๋●}

[calimerooo]

 

[єνѕєη]

Üşümek bile umrunda olmazdı eskiden
Annenin, “Üzerine bir şey al kızım” sözcüğünü umursamazdın.
“Boş ver” derdin “Anne, boş ver” üşüyeyim
Hem derdin “bir ceket ısıtmaz ki beni…”
Ne kadar kalın olursa olsun bir mont ısıtmazdı seni o soğuk günlerde…
Öyle ya soğuk bir günde tanışmıştık seninle
Üzerinde bir şey olmalıydı
Üşüyordun…
Şimdiye kadar hep burnundu en çok üşüyen
Burnun yine çok üşümüştü o gün
Gamzeli yanakların soğuktan gerilmişti
Ama sen ellerinle bile ovuşturmadın yanaklarını
Bir yanak istedin yanağına
Üşüyordun…
Hayallere dalardın zamanlı zamansız
O günde hayaller kurmuştun…
Soğuktan kıpkırmızı olan burunu düşündün
Sonra sıcak dudaklarım geldi aklına
Kıpkırmızı burun ve kıpkırmızı dudak
Hayaller gerçek olmalıydı
Üşüyordun…
Beni hayal ettin, yanında olduğumu
Dudaklarımı burnuna dokundurduğumu düşündün
Bedenini ve ruhunu ısıttığım hayallerde yüzdün
Rest çektin annene ve soğuğa
İstemedin ceketi bir tutmadın benimle
Ben yanında olmalıydım hayallerden ve soğuktan çıkıp
Senin olmalıydım o gün…
Bir gariptin o gün bana yoktun kendine çoktun
Ve bir şiir yazacak kadardın
Üşümüyordun, aşıktın…

[єνѕєη]

ßenim Renqim Hep SiYah...

aslında iyi geçmedi günüm...zaten iyinin de adı yok aslında bende...evet gün yaşanıyor,çalışılıyor,koşturuluyor dahası günün içi bir şekilde dolduruluyor sevgili arkadaşım...

Ama biz çıkmazlarımızı devamlı yanımızda taşıdığımız zaman,hüznün kronikliğini kabullendiğimiz zaman asıl ortaya çıkan sade yaşanmışlıklar olduğu...

Ben şuna inanıyorum...bir insan kendine karamsarım diyebiliyorsa tünelin ucundaki ışığı mutlaka görmüş demektir...Herkes hayatı boyunca "ben" kelimesinin peşinde koşar...Ya "ben" olunacaktır ya da bir "ben" uydurulacaktır...Özümüz o kadar ilginç oyunlar oynar ki ebe kıvamında yinelenirken hayatta...Çevrendeki insanları,sevgilini, yakın dostlarını ya da en azından bir şeyler paylaştığın kişileri düşünürsün,kendi bedeninin içindeki özün o ruhlarla nasıl yan yana olabildiklerini mesela...Sanki kocaman bir elek vardır ve zaman geçtikçe en ince ayrıntılarımızdan oluşan ruhlar dökülür bahçene bir bir.. ve adına sevdiklerim dersin...

Ya da öyle bir gölge çıkar karşına ki tüm heyecanlarında kekemelersin...Bir kaç dakikada değişebilir her hayat... İster karamsarlıkla ister tersiyle hiç farketmez...

Mesela ben yıllardır bir rengin hem peşinde hem içinde debelenirken bulurum kendimi...ismi ve kokusu siyahtır bu rengin...rahatlarım içindeyken..ama karamsarında siyahı değildir bu,heyecanlarım bu renkle gebelenmiştir,kendi içinde başka siyahlar doğurmaktadır her gün ve yaşam bu rengin üstünde açık kalmaktadır...Kelimelerim boyalı çıkar dudaklarımın arasından...Hiç bilmediğim ya da tahmin edemediğim zamanlarda...aşk bende siyah bir bilgeliktir...

Bunları sana yazıyorum çünkü özünün bir karşılığı olmalı...İçinde taşıdığın tedirginliğin rengi gibi..ya da kendine karşı acımasızlığının giysileri gibi...Sıkılganlık da sevilebilir, gerçek anlamı öğrenildiğinde...Oysa o da yaşanmışlığın değersiz ya da unutulmuş anları gibidir...Mutluluğun yakın akrabasıdır...Aynı geni taşırlar,aynı uçuculuğu ve onların varolmaları zamanın içindeki anların yer değiştirmesi kadar çabuktur...ama çabuk ürer,çabuk ölürler...
İnan bana yaşamın içinde birazcık kısıtlanmışlık, birazcık
sıkılganlık hissediyorsan bana göre nedeni budur...Sen kendi içindeki yer değişmelerinle,yörünge geçişlerinle bir kalemin üzerindeki yaşanmışlıkları üfleyip,kelimeleri dillendirebilirsin...

İlhan İrem'in bir kitabının arkasında şu satırlar yazıyordu:"ben bu kitabı katastrof sonrası ayakta kalabilenler için yazdım...
"(P.S.: burada katastrof diye geçen kelimeyi -ki bana göre- insanın içinde oluşan en büyük fırtınalardan birisi olarak adlandırmış... gerçekten de bir büyük ve yıkıcı bir fırtına çeşidi anlamında..)

...yıllar önce okumuştum bu kitabı...ve şimdilerde insanı gerçekten ayakta tutanın içindeki fırtınalar olduğunu görüyorum..

Ve şundan da eminim ki bir insanın içinde bulutlar birleşiyorsa dahası bir fırtınanın alt yapıları oluşuyorsa, mutlaka bir şekilde bir yerlere yağacaktır...

içindeki tedirgin tebessümü kaybetmemeyi dene...

[Lenα]

Hayalimde ki çocuk

bir çocuk tanıdım hayalimde
elleri yüzü çamur içinde
bir çocuk tanıdım hayalimde
yırtıklar vardı pantolonun dizlerinde

bir çocuk tanıdım hayalimde
elinde ki şekeri düşmüş yere
ağlıyordu bir köşede
tuttum elinden baktı yüzüme

okşayarak saçını oturdum yanına
gamzeleri vardı minik yanağında
yabancılık çekti utandı önce
siyah gözlü esmer bir çocuk hayalimde

mahsun bir gülümseyiş vardı her çocuk gibi
şeker alıp yedik,istop oynadık beraber
oyun bu ya havaya atılan topu ilk tutan
bir renk ve bir dilek tutacaktı güya

önce mavi rengi ve bisikleti olsun istedi
sonra kırmızı uçurtmam olsun göklerde dedi
enson beyazı ve annesini istedi geriye
çünkü annesi beyazlar içinde gökyüzünde olduğunu söyledi


mavi gökyüzünde,kırmızı uçurtması ile
bulutların arasında ki annesine
sevgisini ve özlemini uçuracaktı
gitti yine köşeye ağlıyordu sessizce

ey!bulutlar kapatmayın gökyüzünü
kırmızı uçurtmam anneme sevgimi taşıyor
canım annem gökyüzünde yaşıyor
doyamadım anama yeter artık geri verin bana....

[Lenα]

ünlü olcaz çocuk yetim hanelerinden teklif gelcek hep

[єνѕєη]

vaLLA Lhan   :D

[єνѕєη]

ßiLirim ELLerin Ü$üR $imdi

Toprağa düşen yağmur damlaları gelişinin habercisi olacak.. Ama yağmıyor yağmurlar kurak topraklara inat.. Bu gece gökte binlerce yıldız var, sen nerdesin canışığım...
Dağları karlı memleketlerde ellerin üşür senin bilirim.. Bilirim nasıl koyar yalnızlık sana, gece yarısı olduğunda.. Bilirim özlediklerin girer düşlerine ve uykusuzluktan kann çanağına dönmüş gözlerin yaban ellerde tanıdık bir çift göz arar.. Ruhunu okşayan tatlı sözler söyleyecek birileri olsun istersin yanında.. Canın çay içmek ister ısınsın diye buz tutmuş yüreğin...

Ben burda, bu koca şehirde gelişine adaklar adayarak bekliyorum, sessiz, habersiz.. Eskiden olsa, sesini olsun duyurup su serperdin çorak gönlüme.. Sesini duysam yeter diye başlıyorum dizerlerime.. Sesin ne kadar uzak!!!

Hava iyice soğudu.. Bulutlar sevdam gibi kapkara.. Keşke diyorum şimdi, gök gürlese, bir yağmur yağsa şehre.. Gelişin sevinç gözyaşlarıyla kutlansa gökyüzünde.. Çakan şimşeklerden korkmayacağım bu kez.. Günlerdir bekliyorum, bekliyoruz ruhumla birlikte, yağsın yağmurlar kurak topraklara diye...

Ah diyorum şimdi.. Bir yağmur yağsa... Sen çıkıp gelsen.. Soğuktan üşümüş ellerini alsam parmaklarıma.. Öpsem avuç içlerini.. Sonra bir daha, bir daha.. Koklasam, sarılsam sana.. Yağmurlar yağsa.. Yüreğimdeki aşk alev alsa, bir kor düşürsem gözlerine.. Bir yıldız yanıp sönse gözlerinde.. Karanlıklar aydınlansa.. Ruhumu ıslatsan varlığınla...
Dudaklarında kaybolsam.. Ve bir daha yolumu hiç bulamasam

[SERKANs]

darüşşafakanın adresini verimmi size

[Lenα]

ßaşımı kaldırıpta gökyüzüne baktığımda iki tane çizginin belirdiğini görüyorum birinin adı dostluk,diğerinin ki ise sevgi.Sonra araya uzaklık giriyor;sevgi yavaş yavaş siliniyor dostluğun bir önemi kalmıyor o an.İnatla sevgimi gökyüzüne çiziyorum uzak diyarlarda da olsan ,başınıkaldırıp ta gökyüzüne baktığında göresin diye(...)

DostLuk...

[єνѕєη]

darüşşafakanın adresini verimmi size

SeRKan Cok pis daLaRim Sana ßaq

[єνѕєη]

KesKe yanımda Sen oLsaydın

Her sabah mutlulukla uyanırdım uykudan

Günaydın derdim penceremden doğan güneşe

Yüzümde tebessüm olurdu,her anımda neşe

Yanımda sen olsaydın



Hiçbirşey bu kadar zor gelmezdi bana

Yüzümü ekşitmezdim beklediğim sabaha

Ağlatmazdın hergün,kıyamazdın gözyaşlarıma

Yanımda sen olsaydın



Bir başka atardı kalbim seni görünce

Dünyalar benim olurdu,bana gülünce

Hiç özlem duymazdım,aramazdım seni,bende kendimce

Yanımda sen olsaydın



Fırtınalar kopmazdı içimde söz verirdim

Senin için tüm sevdiklerimden vazgeçerdim

Senden sonrası yoktu derdim ,hepsini silerdim

Yanımda sen olsaydın

[Lenα]

Hàηî ßîrîSî Dàhà chσq sévér yhà bîZîm'kiSî σ mîSàL...

[єνѕєη]

Kıs oluomu

[Lenα]

olyuooo galibaaa devaööö uçç