..bén $imdi küçük bir kız çocuğu...

[NehiR]

beLki de zamansız açtım içimi..

[SvG]

Dün yine gözlerindeydim, içine dalgın dalgın akıyorken...Bir dalga bir dalga daha... Parçalandım sonunda!..

[eylul_otesi]

Yüregimdeki kum saatini, o göz açip kapayincaya kadar geçen "sen"den, sanki asirlarca tükenmek bilmeyen "sensizlige" tersyüz ederek gittin.

[NehiR]

kim bu qözLerinde ki yabancı ?

[SvG]

Hadi gidelim demeliyim, ve sen mutlaka gülüşünüde almalısın yanına.
Nedir benim bu hayalin hakikatına devrilişim.
Sesimi su sanıp avuçlarımla kuraklığına uzatışım.
Sorduğum sorulara doğru çekip giderken,
esintilerimin kelimelerime öykünmesi nedir.

[SvG]

İste böyle CaLi'mmm,


Kendi kendime sordugum sorularin cevabini yalnizliktan aldigim günün adiydi yoklugun belki de. Sözlerin içinden seçilen bir sözdü. Hiç kimseye ve herseye dair bir hissin sürüncemesi. Vaktin ipligini hüzne saran annelerin, çocuklarina gözyaslarindan bir mezar kurabilme elemi.

[SvG]

Şimdi tüm o saklı çukurların yuvalandığı gamzelerimde bir bahar... hem ilk hem son...

[SvG]

Sana haykırarak söyleyebilirdim seni ne denli çok özümsediğimi ya da aslında özümde olanlara konustugunda hissettiklerimi...

Seni, sana anlattığım o küçük kız çocuğunun yanağına yüzümü dayadığımda ağzıma gelip gelip de bir türlü bırakamadığım sözcüklerin saflığıyla, sarabilirdim...

[SvG]

....Dönmez misin....?

Bütün isyanlarımı ve isyankârlığımı ve anlamamışlığını içime atıp senden saklasam…

....Ve üstüne bir kilit assam; Anahtarı derin denizlerde yolculukta olan....

....Ve unutsam cümle yazdığım şiirleri, hâlâ, hâlâ, hâlâ anlamamışlığının darbesini yemiş....

....Ve kahrolmuşluğumu gizlesem iki avucumun ayasıyla yüzümü kapatıp....

....Ve pişmanlığımı dile getirsem “AHA” bu satırları bağırtıp bağırtıp....

....Ve sussam iki kelimeni duyacağım “an” a kadar....

[SvG]

....Dönmez misin....?

....Adını kehribar ışıltılı akşamlara kazısam göğün karanlığını yarıp....

....Ve güneşe uzatıp elimi, Bir tutam sarıcıkla ısıtsam üşümüş benliğini....

....Ve yeni doğmakta olan anadan üryan kızıl bir sabahın tüm vaktini....

....Gönlüne sersem....

....Dönmez misin....?

....Denge`li'mmm....

[SvG]

Çıkacaksın bir yerlerde karşıma... Yüzüne hasret bıraktığın günler geride kalacak.Sözlerine bakıp yine eskisi gibi gülümseyeceğim sana. Hiç bir şey olmamış gibi... Eski güzel günleri hatırlayacak belki dolacak gözlerimiz ama kavuşmanın mutluluğu susturacak ikimizi. ideal'i, forum'u, hiç kimseyi umursamadan sevgiye dair ne varsa, ne yaşadıysak hepsini tekrar tekrar yaşayacağız.

Sanki geleceksin...

Sanki geleceksin...
Pişman olup döneceksin. Kaybettirdiklerini anlayacaksın belki ama çok geç olacak biliyorsun. Ya senin kaybettiklerin? Hiç kimse sevemeyecek seni benim seni sevdiğim kadar. Hiç kimse savaşamayacak yıllarla benim gibi ve hiç kimse benim kadar özlemeyecek seni... Anlayacaksın...

Sanki geleceksin...

Sanki geleceksin... Çıkacaksın karşıma...
Yürekse yürek, sevgiyse sevgi... Ben ağladım aylarca şimdi sen ağla karşımda. Acıysa acı hemde en büyüğü. Ben öğretemedim sana sevgiyi.silemedim kalbinden nefreti. Taşlaşmış o kalbinin duvarlarını benim sevgim yıkamadı. Evet sanki geleceksin ve bana yanıldığımı göstereceksin.

Bir gün evet bir gün geleceksin...
Geleceksin kendi ayakların getirecek seni buraya. Hayal değil, rüya hiç değil, boş umut değil ve bu bekleyişim boşuna değil. Ama haklısın. Kendime bile söyleyecek cesaretim olmasada doğru olan bu. Ama farketmez artık yosun gözlüm. Onca acıyı unutmadım. Daha hesabını soramadım. Geleceksin biliyorum ve ben bekliyorum... Nasıl birşey anlamıyorum, seviyorum.

Sanki geleceksin... Sanki çıkacaksın biryerlerde karşıma...bekliyorum dengelümmm.... bekliyorum..

[uuя ßöcέği]

Yeni köprüler kurmalı artık !!
Temelleri sapasağlam olan yeni köprüler ...
Ne kadar sarsıntı yaşarsa yaşasın hiç yıpranmayacak köprüler ...
Umutlarımla yollarımı yeniden kesiştirecek köprüler ...

[SvG]

siyahın senin, beyazın benim..
tüm sözLerin ve deLiLiqin senin, sustuqum tüm keLimeLer benim..
aynı ipin 2 ucundan, tutan senin eLin.. tutan, benim eLim..

[SvG]

'' biLiyorum artık cOk zor, kuracak yeni bir hikayem yOk.. ''
diyor bir $arkı, sessiz sessiz..
icine dü$üyorum, cırpınıyorum, cıkamıyorum..
heyhat.. bu kadarmı kaybetmi$im nefes aLmaya caLı$ırken..
köreLen hayaLLeri, artık ne yaparsam yapayım ba$a cıkamadıqım $arkıLarı, qercekLeri, qercek sandıkLarımı, qecmi$i, qeLemeyeni..
hepsini bir cırpıda ate$e vermeme ne kaLdıki..
i$te en cOk korktuqum soru cümLesi, ya sOnra..?
sOnraLarı kısıLı, ayak sesLerinden, sessizLikten.. beLkide tereddütten vakitLerim..
'zaman her $eyin iLacı' dEdiqim dünyaya küsü$Lerimde, payıma dü$en dü$LerLe qercek arasında bırakıLdıqım oyaLanan umutLarda;
anLıyor insan..
asLında ne yaparsan yap, saqım yaLan, soLum yaLan..
qiden yaLan, dönen yaLan.. ´dır söyLediqin her $arkının nakaratı..
o zamanda 'sOnra´n' umrunda deqiLdir..
önceLer´in iSe, canı cehennemedir her daim..
ba$kaLarından cOk kendimi dü$ünmeyi beceremedim..
biraz hayaLe daLayım dedim, izin vermediLer..
artık, yakaLayıp kendime cevirebiLeceqim bir nOktası kaLmadı hayatın..
en cOk sevdiqim siqara biLe öksürük yapıyor $imdiLerde..
neye eLimi atSam, kOskoca bir bahtsızLık avucLarımda, ta$ıyamadıqım..
kimin kanunu ki bunLar, kim yazmı$.. kim sOrmu$ diyorum bazen..

[SvG]

Düşlerin en güzelini yarattım kendime. Başrolü de ben kaptım!

Ne düşündüğümden habersiz sokak kapısında bekliyordu hüsran, çile desen; uzun yolculuklar ertesi yorgundu, kederdi; ölümüne uyuklayan.

Bende ne kadar sevinç varsa hepsini heba ettim. Yüzü gülmeyen ne kadar insan varsa; hepsini sildim,
yaşadığımı hissettiren ne kadar yürek varsa; topladım etrafıma.
Güle oynaya verdim kendimi sevince, güle oynaya tutuldum aşka, güle oynaya çaldım yüreğimin kapısını.

Ne kadar birikmiş öfkem varsa, gömdüm.
Çaldıkça hayat senfonisi, ben akortlara kulak verdim.
Nice yaş gününü yok saydım, nice gözyaşını akmamış...

Uykuya yatar gibi kıvrılıp bir yüreğin kenarına, en kıyak düşleri bile boş verdim.

Satıp savdım elimde kalanları...
En kötülerini düşmanlarıma reva gördüm, iyilerini; dostlarıma.
Kendime yenilerini yaratmak için sıvadım kollarımı.
Senin haberin olmadan sevdim seni, sana sormak aklıma bile gelmedi!

Tutuldukça güneş gibi aya, bir karardım bir yandım...

Şerefine kadeh tokuşturdum mehtapla..."Şişede durduğu gibi durmasın" diye, ne bulduysam karıştırdım.
Ekmek arası balık kadar lezzetli olmasa da, düş arası sevdada hiç fena değildi.
Yıkıldıkça etrafımı saran kalın duvarlarım, altında kalan hücrelerim için üzülmeye vakit bulamadım.

İlmek ilmek dokudum neşeyi, göz kaçmasın diye pür dikkat!
Bir düz bir ters dedikçe yüreğimin sesi, ben bütün inancımı koydum "motif" diye.
Bahçeye çıkıp, en sevdiğim çınar ağacıyla paylaştım sevincimi.
Gerçek olamayacak kadar asi duran ne varsa hayatın karşısında, bir bir geçirdim yüreğimden, kimin ne dediğinden habersiz...
Yarattığım dünyayı hiç olmamış gibi bıraktım bir köşede.
Bütün ayak izlerimi toprakla örttüm, güneşten yardım diledim, rüzgârdan medet umdum...

Düşlerin en güzelini yarattım, "başrolü de ben kaptım" diyerek.
Sıkılıp kendimden yeni bir ben yarattım ayaküstü.
Ne kadar karanlık varsa, hepsini aydınlık yaptım, ne kadar hüzün varsa; sevindirdim,
ne kadar keder varsa toplayıp bir çırpıda, yaktım benzine buladığım umudumla.
Kaybettiklerimi kazandım saydım, kazandıklarımla öykünmeden.

Sırtımı sıvazladığında dost bildiklerim, düşmanımda olsa gülümsedim.
"Ağlamasın" diye çocuk yüreğim, elma şekeri de aldım, balonda, pabuçta...