GönüL GemiLerinizin Rotasiz KaptanLari..

[SvG]

Seni sevmiştim hatırlar mısın delicesine,her şeyimi ayaklarına serercesine sevmiştim, bak dört duvar şahit bana, sır vermedi ki onca yıllara... Kalbimi parçalara ayırıp ezdiğinde bile, bir zerresiyle yine büyüyüp sana dağ yapmıştım sevgimde bilir misin!.. ve ne kadar görmezden gelsen de, incinip küsmeden yine severdim işte... Soğuk yollar da hüzün akşamlarını yaşarken çaresizliğin, dudağımda ki buharlı bir ağıtla severdim üşütmeden incitmeden seni,. yüreğimde ısıtırdım ekmek gibi buğulayıp buğulayıp geri sana verirdim titrerken açlığın soğuk yollarında,.. gizlerdim üşüyen ellerimi koynuma atıp ta ısıtmadım bir gün,..hissedip göğsümde anlayacaktın soğukluğunu istemedim,.. Silmeden göz yaşlarımın düştüğü yerleri severdim, sen vardın,.. sen vardın yollarımda ıslanan gözyaşımda sen... sen!...basıp da üstüne geçen yine sen. Kafamı duvarla vurduğumda sen,camlarda parçaladığım ellerimdeki kanda sen vardın,kanım gibi bildiğim canımın içindeki can emanetimdin benim, kendime kıyıp da öldüremediğim yine sendin,... sen...

[SvG]

Kuşlar aç kalmış, saksımızda çiçeğimiz sulanmamış,ne önemi vardı gökkuşağının yedi renginin artık,içimdeki karanlığında kör edipte göremediğimin ne önemi vardı. Yarasını tütün diye sarmaz yüreğim, dumansız yanarda kimseler acımaz harlar ateşimi, Şimdi söyle senin aşkında böyle yanar mı canın içinde ,kıyar mı hücrelerine, kaçıncı kıyışın bana kaçıncı öldürüşün bu söyle... Yargıla beni seni yorgun gecenin karanlık vaktinde ışık diye sevdim,... Yargıla beni seni tanrıya bana dönmen için duayla sevdim,... Yargıla beni başka elleri tutmadım elini tuttum diye, yargıla gözlerimde son bakışımla arkandan baktım diye,yargıla dudağımı senden başka kimsenin tenine dokunmadı diye, Yargıla tanrıya seni kimselere vermedim diye, ihbar et sırtlanlara etimi,pusu kur mayınlı tarlalara göm kalbimi,bıçağın suskun kalsın sırtımda köşeyi dönmeden sokakların karanlığında,baykuşlar gülsün o son çığlığımda adını söylerken bana,iffetsiz ağızlarda mermi olsun bin mermi yaksın beni, ateş et bana ateş et korkmasana ben ölümüne teslim olmuşum sana anla, soğuk namlu gibi aciz olmasana,... bir karınca kadar zararsızım ve çalışırım yine öldürürken ...hadi ne olur kıysana!........ Beni ver tanrıya,...vur ismi kalsın sana , beni ver tanrıya ver de!.. yargıla sevda işkencesinin yalnızlığı içimde kalmasın
YARGILA BİR PARMAK UCUYLA BENİ....

[uuя ßöcέği]

!! Yaşıyorum !!
Yaşadıkça anlamlanıyorum,
Anlamlandıkça buram buram "Aşk" kokuyorum...

[JeLibon]

DÜŞÜN Kİ,
Kulaklarım adını hiç duymamış
Ve hiç tekrar etmemiş, isminin ilk hecesini,
Yalçın kayalarda akislenen seda gibi
Düşün ki,
Düşüncelerimde hiç olmamışsın sen
Uğultusu avuçlarımda kalan rüzgar gibi geçmişsin.
Ay ışığına hasret yakamozlarının vuslatıymış,
Tam yerine ve tan yerine vuran o umutlarının gölgesi...
Düşün ki,
Bir sigara içimlik vakitmişsin,
Ciğerime ecza diye dolan
Ya da uğrak bir, giderlemeyen efkâr kahvehanesi...
Düşün ki,
Bardakta eriyen; ebediyen beklemekmiş, şeker sanılan
Kırık bir sandalyeymiş umutlarımı yasladığım...
Düşün ki,
Bir uçurum dibiymiş, bakışlarındaki o mana
Oyuncaksız kalmasıymış bir çoçuğun
Ya da bir annenin yavrusuna hasreti...
Düşün ki,
Yanık bir Anadolu türküsüymüşsün,
Çeşme başındaki güzel kızlara inat
Ve inat, gurbetin tüm güzelliklerine...
Düşün ki,
Gam yüklü duvarda asi, kırık bir aynaymışsın
Hep yarım, hep eksik, hep mahçup..
Ayna karşısında kırık bir bakış,
Kaybolan diğer yarısındaki tılsım..
Bir yağmur olmuşsun
Ve tanelerin düşermiş pembe düşlerimin düştüğü yere..
Düşün ki, bir orada bir burada
Bir gurbette bir sılada
İsminin yalın, yanlızlığımın çoğul halinde..
Ve arkasına saklanmış binlerce yürek
O binlerce yürekten düşen..Tek bir düş
Ve ılık bir nefesinde üşümüş...
Düşün ki,
Uzak hatıralarım kalmış sende
Tek kişilik bir oyun
Gurbete bir tren bileti
Ya da yarası,
Yarısından büyük olan yırtık bir resim...
Düşün ki,
Hiç olmamış
Hiç çalınmamış bir beste
Hiç tadılmamış bir zehir,
Düşün ki,
Hiç yazılmamış bir şiir...

[SvG]

Hiçbirşeyi algılamıyor yüreğim,bildiğim tek doğru sensin.Sana uzanıyor her gökkuşağının o esrarengiz renk karmaşası.Bakıyorum herkes birşeyler yazıyor. Yazdığını okuyacak vakit bile bulamıyor.

[SvG]

Daha dün gibiydi iki kenti birbirine zincirleyen aşkların çözeltisi.Aşk aşksa eğer zincir nedir bilmezdi.

[JeLibon]

Çaresizlik bu olsa gerek...
Ne yapacağını bilememek.
Ama belki ümidiyle yaşamak.
Belki...
Belki bir gün görürsün gözbebeklerimde susmak bilmez çığlıkları ve sesimin titreşimini hissedersin kulaklarının en derin yerinde..
O gün gelir mi acaba?
Kimseye hesap vermek zorunda olmadığın sadece kendin için birşeyler yapabileceğin günler..
Bekliyorum...
Sabırla bekliyorum...
Beni bu kalıplar dünyasından sorgusuz sualsiz alıp gideceğin günü bekliyorum...

[JeLibon]

Gülümse ruhum..

 

Uçup kaçmak kolay!Meçhul konacağın yer

Kalıp oyuna devam etmek varken sahteye isyanın niye?

Bilirim yorgunsun ama bir sen değilsin ki harcanan

Sekizin dede vardı itirazın biten on sekizin dede..

Nice on sekizler harcandı bu düzende bir senin kaçışın niye?

 

Gülümse ruhum..

Bırak aksın zaman

Kaybettiğin her şeye değecek sağ kalman

Sen inanmasan da tek ilacın yelkovan

Şafağı olmasa da düştüğün boşlukların

Daha nice sonların var sonu olmayan…

 

Gülümse ruhum..

En büyük ayrılığı yaşar canla beden

Elbet olacak hayallerin toz duman

Daha büyük yaralarınla ağlayacak kalbin kan revan

Unutma ki aynada ki ve yukarıdakidir sana dair ebedi olan!

 

Gülümse ruhum…

Farkındasın sende;

Çok sevdiğin sigaranın sana olan nefretinden

Bugün batan güneşin yarın tekrar doğup sonra yeniden batacağından

“kral dipte olmadığı için kraldır!”Senin dünyanın kralının kim olduğundan

Çıkmaz sokağın daha iyi olduğunu dönüşü olmayan yoldan

Yorulmanın emeğin daha insancıl olduğunu amaçsız yaşamdan..

 

Gülümse ruhum…

Etkilemez ki seni giden

Kalmaz ki hayatında üzen

Bozmaz ki yalnızlığını kalan

Koymaz ki sana yaptığın onca hatan

Daha çok olacak iyileşecek yaran…

 

Gülümse ruhum…

Sen mi seçtin doğacağın günü ki kararı senin olsun hayatının

Yazılmış nice masallar var nefes aldıkça baş rol olacağın

Kalın giyinmeyi öğrenmedikçe titretecek seni her fırtınan

Kar hazır zaten inmeye omuzlarına,tek beklentisi korkman

Güneş her doğduğunda yeter ki kanıp ta dönmesin kafan!

 

Gülümse ruhum..gülümse artık zar tutmayı da mars etmeyi de öğren artık..Unutmayı kabullenmeyi alışmayı öğren artık…

[SvG]

şimdi yazacaklarım sizi ne kadar ilgilendirir bilmiyorum ama benim dertleşmeye ihtiyacım var. geçen yıl bi kız gördüm bizim sokakta. komşuların misafiriymiş. ceylan gibi sekiyordu yakan top oynarken. gözlerimi üzerinden alamıyordum. o da bunu farketmişti nihayet, o da bana bakıyordu. içim içime sığmadı mutluluktan uçuyordum. sonra nasıl olduysa bir araya geldik tanıştık. artık birini seviyodum ve sevildiğimi sanıyodum. o kadar sevgi gösterisinde bulunuyoduki aksini sölemek imkansızdı. sabahın köründe sokağa çıkıyor onun da çıkmasını bekliyodum,en azından camdan bana bakıp gülümsemesini... aşk gözümü kör etmişti.varsa yoksa O.
günler haftalar geçti artık kendi evine, yaşadığı şehire gitmesi gerekti. ayrılık o kadar acı veriyodu ki hançer yarası almadan nasıl bi acı olduğunu hissedebiliyordum. aylar geçiyor onun hasretiyle yanıp tutuşuyodum. yaz mevsimi gelsede tekrar gelse,bana gelse elimi tutsa diye özlem duyuyodum.nihayet yazı getirdik büyük özlemlerle.yüzünü gördüm bakmaya doyulmuyodu.hafiften bi gülümsedi,içim kıpır kıpırdı ,mutluluktan uçuyodum. sokağa çıkmasını, tekrar ellerini tutabilmenin arzusuyla yanarak sabırsızlıkla bekliyordum. saatler geçti,akşam olmak üzereydi ki geldi.arka sokağa gidelim dedi,bizi görmesinler... gittik,nasılsın, iiyim..... derken seni o kadar özledim ki dedim kavuşmanın verdiği huzurla. ''özledinmi? ''dedi ve ekledi'' gerçektenmi''.''seninle güzel bi arkadaşlık kurduk ama bu kadar bağlanmanı beklemiyordum, hem ben başka biriyle çıkıyorum, ama istersen buraya geldiğimdede seninle çıkarım, eğer diğerini kabul edersen'' dedi. başımdan kaynar sular devrildi gözlerim alev saçıyodu.! aklımdan geçenleri anlamış olacak ki yanımdan koşarak uzaklaştı. iyi iki uzaklaşmış yumruğumu duvarlara vururken ellerim kanlar içinde kaldı.
artık sevgi diye bişiyin var olduğuna inanmıyorum. onun yüzünden kalbim taşa döndü sanki. hala duygusal biriyim ama içimde saklı, dışa vuramıyorum bunu. şimdi size soruyorum gerçek sevgi diye bişiy kaldımı, artık sevgiler ''çıkmak'' denen acaip bi kelimeden mi ibaret?
insan sevmeden nasıl biriyle birlikte olabilir? ''SEVMEK'' ne kadar güzel bi kelime, ne güzel bi duygu sevmek. neden bu güzel kelime çıkmak diye değişti? içinizde hala sevginin var olduğuna, çıkmak diye bişiyi kabul edemeyecek duygulara sahip olan var mı???

[FıRtıNa]

iste ben bu yuzden sevmeye korkar olmusum 

[SvG]

 

[JeLibon]

Hep düşünmüşümdür;
Her sevmek istediğimde sevebilseydim hayatım ne kadar başka olurdu diye... Şunu sevmek istiyorum, sevdim... Buna aşık olmak istiyorum, oldum... Kolay söylenmiyor üstad " SENİ SEVİYORUM ", olmuyor denmiyor yürekten bir çığlık gibi yükselmedikçe.
Sevgi kolay değil usta... Sabahları onu özleyerek uyanmak, yanındayken bile özlemek, o güldüğünde senin içinin gülmesi, o üzüldüğünde senin için parçalanması, o ağladığında senin kahrolman kolay değil... Kontrol edilememezliktir sevgi...
Sevgi kolay değil usta... Yemek yemesine sevinmek, sigara içmesine üzülmek, üşümesine dayanamamak, terlemesinden korkmak, hem bir seven yürek gibi, hem bir aile şevkati ile sarıp sarmalamak istemek kolay değil... O' nu içten düşünmek, sen O olmaktır sevgi...
Sevgi kolay değil usta... Göz göze geldiğinde, yüreğine bir kor düşmesine engel olamamak, dans ederken o dakikaların hiç bitmemesi için dua etmek, O' nun tenine her sıradan temasında bile, O' nu ne kadar çok sevdiğini düşünmek ve hissetmek, avuç içlerinin ter kokusunu bile özlemek yokluğunda kolay değil... Sımsıcaklıktır sevgi...
Sevgi kolay değil usta... Gece yatağına girdiğinde O' nu düşünmek, dualarına O' nu da dahil etmek, kendinden çok, O' nun için yalvarmak, dua etmek kolay değil... Dualarında O' na da yer vermektir sevgi...
Sevgi kolay değil usta... Onunla sadece bakışmayı, dans etmeyi, gezmeyi, elini tutmayı, kokusunu hissetmeyi özlemek değil, yıllar sonrasınıda düşünerek, onla geçecek olan yıllara tatlı bir tebessümle bakmak, onunla beraber yaşlanmayı istemek kolay değil... Hayatını ona verebilmeyi istemektir sevgi...
Bütün bunlar, kolay değil. Bir anda düşünemez, isteyemez insan.

Ben bunları düşünüyor, hissediyor ve istiyorsam ve ben BUYSAM. Bu kadar kolay değil diyerek, sevgime küfür etme arkadaş... Tabii ki kolay değil. Kolay şeyler yakışmaz sevebilen insanlara zaten. Geceye mahkum olan, gündüz önünü göremez misali, ben sevgime mahkum olmuşum. Sevgim benim mabedim. Dokunmayın mabedime...

[SvG]

Ben SevGi'me mahkum olmusum , SevGi'mm benimm mabedimmmmm

[SvG]

 

[JeLibon]