HeR HaTa kaLßimin..

[Nefret_1788]

Gittin...
'Sana umut vermek istemiyorum.
Kimle olsam Onu istiyorum.Ona hiç kavuşamayacağım ama
Ölene kadar Onu seveceğim biliyorum .. ne olur kırılma.' dedin ve Gittin...
'KaL!' diyemedim.Merak etme Kırılmadım sana sevdiğim..
Haklıydın!
Anladım gidişini...Senin her halini,beni sevemeyişini,onsuz nefes alamayışını ;Senden beklentilerimin anlamsız oluşunu...
Beni sevene karşılık veremeyince anladım seni...
Sabrettim,tükendim,bazen sevdama gücendim.
Sana kavuşmak için dua edişlerimin yerini
Sen ,Onunla olasın inşallah deyişlerim aldı.
Zamanla gururum tamamladı dön diyemeyince yarım kalan yanımı.Dönmeni istemiyorum derken aslında şimdi kalbim de anladı gelirsen yine yüreğimle seni saracağımı...
Eğer birgün O yok!Ben ne yapacağım dersen,
Değil şimdi;yıllar geçmiş olsa da bigün sesimi duymak istersen,
O büyük yıkılmışlığın sende bıraktığı sevdayı bir yüreğe emanet etmenin peşine düşersen,
hiç düşünme GeL!
Ölene kadar seveceğim onu demiştin ya hani ,
Zaten şimdi sadece yaşıyormuş gibi görünmektesin.
Eğer bigün bir şeylere bir yerden başlamak gerek; yaşamalıyım diye düşürsen,
Gel!
Ben sevebileceğin bir yürek olamam ama gözyaşını ağladıkça silebilirim..
Dönüşün bir mahşer günü de olsa GeL ne olur!..
Çünkü ben seni ölene kadar değil ; ölsem de seveceğim...


((- Hayatımız dört kişiden oluşuyor.
Bizse iki kişiyle devam etmek istiyoruz yaşamımıza...
Ben, beni seveni sevemiyorum
Seni seviyorum
Sense Onu seviyorsun ve kim bilir O ...
Yaşam böyle yarım kalmışlıklarla sürüp gidiyor.
Herkes kendini seveni anladığını söylüyor ama yine de en çok kendinin acı çektiğini sanıyor.
içimde bir yangın var ben yaşadıkça sürer...
Ve acı olan şu ki sevdiğim,
Sen yanımda olmayınCa öLemiyorum!
Eğer bigün dönmek isterSen GeL
Seni Çok Seviyorum.
Bildiğim bir şey var ki bu en acısı ,
Benim sana söylediğim tüm sözler senin Ona demek istediklerinin aYnıSı..-))
Bu yüzDen bunDan sonRa Allah'tan isteĞim her şeyin en hayırLısı....
Boşuna bu gel diye yakarışlarım .
aslında ben ne istediğimi bile bilmiyorum.
GeLme...



Anladım ki dönsen de sen onun olacaksın.
GönLüm dayanmaz gözlerin bendeyken yüreğinin başkasında atışlarına..
Anladım ki ben seni sevmeyi seviyorum..
Gelme...
Gelme ama Yüreğimden de hiç Gitme!...

[Nefret_1788]

Ne zaman hayatı tamamlamaya çalışsam,hep bir yanımın eksik kaldığını farkediyorum.Benim hayat masalımın hiçbir zaman sonu gelmedi.Hep yarım kalmış yalanların içinde sıkışıp kaldı yaşanmışlıklar.Anlayacağın,benim hiçbir masalımda gökten üç elma düşmedi.
İçimde bir yerlerde hep kilitli durur hüzün kokulu sarmaşıklarım.Ne zaman mutluluğun kapısını çalmaya kalksam,kilitleri kırılır hüzün odalarımın ve tüm benliğimi sarmaya başlar zehirli sarmaşıklar.Mum aleviyle yakılan bir sigaranın dumanında ölen gemiciler gibi,ölür gider ömrümün mutluluk kuşları.
biliyorum ait değilim bu düzene,dayatmalara,boyun eğmelere...Ama hayat izin vermiyor baş kaldırmaya.İstesem de, istemesem de hep o dişli çarkların arasında eziliyor hislerim.Sonra "ben" denilen varlıktan geriye sadece bir beden kalıyor;tüm hisleri körelmiş,bakışları donuklaşmış,her kahkahasında bir gözyaşı saklayan...
Sustukça dizlerim kanar oldu.Evet,kanayan yüreğim değil dizlerim.Yüreğim kan kaybından öleli çok uzun zaman oldu.Şimdilerde içimdeki birikmişliği dizlerimden akan kanla kusuyorum.Artık tutmuyor dizlerim,yürüyemiyorum.hayatın üzerine kendimden emin adımlarımı atamıyorum.belki de bu yüzden olduğum yerde sayıyorum durmadan.Gelip geçeni izlemekle yetiniyorum sadece,durup kaldığım noktada.
Yağmur bile yağmaz oldu kurak topraklarıma.Yürek bahçem kuruyor günden güne.Hüzün kovan kuşları uçup gitti ömrümden,uzun zaman önce.
Polyana intiharın eşiğinde nice zamandır;sepetindeki mutluluk oyunlarını tüketti çoktan.Kırmızı başlıklı kız artık yemek götürmüyor büyük annesine,tüm hayallerini hain kurtlar çaldı.Pamuk prenses yüreğini kötü kalpli kraliçeye kaptırdı.
Çocukluğumda anlatılan masallar hep yalanlar üzerine kuruluymuş.Aslında bu kötücül düzenin yanında bu masallar birer iyilik meleği kalıyor.
Yine de ne gariptir ki,hala "iyi ki yaşıyorum" diyebilecek kadar yürekliler de var,bu kötücül düzenin içinde.Belki hayatlarının en büyük yalanını söylüyorlardır.Ve bu yüzden onların masalları hep mutlu bitiyor.Ben beceremem hiç yalan söylemeyi.İşte bu yüzden,benim ömrümün - yalan bile olsa - bir masalı olamadı hiçbir zaman.Gökten üç elma düştüğünü hiç göremedim ve sanırım hiçbir zaman da göremeyeceğim bu gidişle.
Hiçbir zaman yağmur yağmayacak kurak topraklarıma benim. Tanrı,düşen her yağmur damlasında bir melek göndermeyecek benim yüreğime......

[Nefret_1788]

Günlerden Perşembe, Aylardan Ölüm!
Ölsene Hadi!..


İlk adımı sen attın,
Ölüme mahkum aşkların sokağına
İlk sen istedin bu aşkın ölmesini
Yan şimdi!
Bitti! diye,
güle oynaya
günlerden perşembe, aylardan ölüm
ölsene hadi!...

kalbim buza ilk sen döndürdün
donmaya mahkum ettin yüreğimi,
ilk sendin aşkı kirleten
yan şimdi!
Bittik! diye
Günlerden Perşembe, aylardan sessizlik,
Avazın çıktığı kadar bağır
Duymam ki!...

Gözleri ilk açık gidecek sensin bu dünyadan
İlk sen istedin!
Sızlasın için, dolsun gözlerin
Nefesinin durduğu haberi gelse ilk bana
Vermem tek bir nefesimi
İlk sendin beni ölüme mahkum eden
Yan şimdi!
Ayrıldık! biz
Günlerden Perşembe, aylardan sen
Tanrı seni bir kez daha yaratsa
Yüz milyon kez çıksan karşıma
Aşık olamam ki!...

Yüreğimin kanatlarını uçamadan ben
İlk kıran sendin...
İlk sen istedin bu aşkın ölmesini
Yan şimdi!...
Ben yokum! diye
Güle oynaya
Günlerden Perşembe, aylardan sonsuzluk
Bensiz yaşa hadi!...

[Nefret_1788]

Seni " sende" bulmadan, karanlığın içinde senin gözlerinle aydınlanmadan ne acılar akıttım damarlarımdan. Yılları hüzünle eleyip yüreğimde ne anarsit sevdalara yataklık etmişim meğer. Sevda cümlelerini bile geçmiş zaman kipiyle kuruyorum artık. Delice sevmişim ve seviliyor zannetmişim ! Meğer seviyorken ayrılıklara hüküm giymişim...

Umuda gülümserken yenik düşmüştüm uçurum gölgelerinde. Sesini yitirmiş rüzgar gibi kilit vurdum dudaklarıma. Zamanı ayrılığın durgun anılarına kurup her sabah yalnızlığa uyandım. Ellerimle ektiğim sevda fidelerini tek tek kanlı ve ihanet görmüş yüreğimle " ben " yoldum. Bir gün sevdanın meyvesini verecek zannettiğim fideler şimdi ayrılığın en büyük ödülü olarak yüreğimin arka bahçesinde solmayı bekliyorlar. Kör bıçakları kirpiklerimde bileyip yüreğime kanlı pusular kurdum. Yüreğimin etrafına dikenli tellerle çevirdim. Kimse acılarıma ve düşleri çalınmış yarınlarıma ortak olmamalıydı. Kimse benim için ağlamamalıydı. Düşsem de uçurumlara , ezilmiş dizlerimle kendim çıkmalıydım aydınlığa.

Yaralarıma merhem diye gözlerini sürecekken nice ayrılık tokatları yedim yüreğime savrulmuş. Günahlarına yüreğimi rehin verecekken yapmacık gülüşlerin ardına gizlenmiş kurşunları göğsümde dikenli gül bildim. Yenilmiştim ve ezilmiştim. Ruhumda hep kendimi sorguladım. Kalemini kırdım yüreğimin. Suç benimdi oysa; cünkü kırık dökük sevda teknesiyle ve yarım bedeninle hırçın denizlerde ne işim vardı benim ? Hakkım olmayan sevmeyi bu kadar neden istemiştim ? Evet, suçum sabitti..Cezama razı olup suskunlugun elbisesini giyindim üzerime. Ansızın celladın gölgesine yıkılmamak için kilit vurdum gönlüme...

Hiçbir zaman " gideni " suçlamadım.Suçu sabitken bile adını ihanet cümleleriylw anmadım. Gitse de onu hala sevdiğimden değil. Çünkü " O " yüreğimde ölmüştü.Kendi silahıyla " yüregini " şakağından vurup sevda kitabında ölmüştü. Ve bizim sevda kitabımızda ölenlerin ardından tek bir kelime edilmezdi. Tek bir cümle kurmadım gidenin ardından.. " O "artık ölmüştü.

........................

Şimdi bembeyaz satırların arasında seni seviyorum. Başkasını senin sevginde unutmak için değil; seni " sen " olduğun için seviyorum. İhanet görmüş yüreğimi iyileştirmek için sevmedim seni. Seni, yüreğim diye sevdim. Sana bir gün gitmek için gelmedim; seni " uzaklarda " içimde büyütmeye geldim. Farklıydın sen..Duruydu gözlerin..Yalın ve sadeydi yüreğin. Süslü ve kafiyeli cümlelerin ardında değil, yüreğinin yalın satırlarda sevdim seni. Hala seviyorum...Sevmeye de devam edeceğim. Yüzünün aydınlığına uzanıp yarınlarıma umutla bakıyorum. İhanetten kalan yaralarımı senin sevdanda sarmak için sevmedim seni. Ben seni " yüreğinin güzelliğinde " sevdim. Gözyaşlarını yağmurum, gülüşlerini umudum biliyorum.

Asla tenin için sevmedim seni. Ben baharları andıran yüreğini sevdim. Ben senin imkansızlığını sevdim. Ellerinin varlığını bilmeden ellerinin ince çizgilerine çizdim Cenneti..Hayallerimin en güzel yıldızlarını gözlerin duruluğuna serdim. Seni sevmek; bir heves değildi. Tüketilmek için büyütülen ayak üstü sevda değildi sana duyduklarım. Günahlarına bedenimi ateşlere serecek sevdim seni. Kuru bir laftan öte yemindi bu. Ben senin tenini değil, bedenimi gülümseyerek kor yangınlara koşacağım günahlarını sevdim. Ben seni " sen olduğun " için sevdim. Kavuşmalarımızı hep erteledim. Kavuşsak içimizdeki büyük sevdamız ölecekti. Biz hasretin çilesinden umudu sağıp imkansızlığın içindeki güzelliklere sarıldık. Tek nefeslik sevdaların yorulmuş sabahlarında ben seni yağmurlarla dans edişine uyandım. Karanlığı giyinmiş gecenin gölgelerinde , kirpiklerinin masumluguna uzandım. Ben sana bir gün gitmek için gelmedim. Ben senin imkansızlığına rağmen hasretinin güzelliğinde sevdim seni..Ben senin günahlarında közlenmeyi, ben seni yorgun akşamların çiğ tanesi düşmüş sabahında seni özlemeyi seni beklemeyi ve gözlerini güneşin sıcaklığında hayal etmeyi sevdim. Gözyaşlarının göğsümün kuru topraklarına yağmur diye düşüşündeki ıslaklığını sevdim. Hayallerinde olmanın güzelligini onur bilip saçların rüzgarla savaşını, hayata sımsıkı sarılıp acıyla inatlaşmasını sevdim.
KISACASI; BEN SENİN YÜREĞİNDEKİ HAYATI VE GÖZLERİNDEKİ DURULUĞU SEVDİM..

[SvG]

Sana Geç Kaldım


Bir nihavent makamının son perdesidir ömrüm
Sen yoksun
Bu yürek suskun
Tüm tabelalar ayrılığı gösteriyor şimdi
Kaldırım taşları bozuk,sokak lambaları sönük
Issız karanlık varoşlarında bu şehrin
Bir zamanlar beni sende kalabalık bulurdum
Çok mutlu olurdum
Şimdi yamalı bir geçmişim oldu mutluluğum
Kırık,dökük anılarla süslenmiş
Terk edilmiş bir kentin duvar yazıları sevdam
Biliyorum
Sana geç kaldım
Mutluluktan yana yoksun
Harabe bir şehrin surlarında
Geciken bir sevda yağmuruydun
Oysa ki
Yağmurlarla inseydin yüreğime
Yüreğim senden yanaydı
Yüzüm senden yana.

[Nefret_1788]

İstesem bir aynanın parlak yüzü gibi,
Pürüzsüz, kusursuz ve apaydınlık görünebilirdim sana.
Doğanın en canlı renklerine boyanıp yüreğine dolarak,
Bir ahu gibi barınabilirdim rüyalarında.
Ben sana güzelliğimi vaadetmedim sevgili!

İstesem sahte gülücüklerle kandırabilirdim,
Hani o çok değer verdiğin, değerini bilmeyen insanları.
Onlar gibi davranabilirdim.Basitçe, lakaytça...
O zaman onlara karşı verdiğimiz bu çetin savaşta,
Onlardan ne farkımız kalırdı?

İsteseydim sevdiğin her şeye,
Gözüm kapalı bağlanabilirdim.
Bilemem belki de artardı zamanla, gözündeki değerim.
Sevmek bir şeylerden vazgeçmekse ve sevmek fedakarlıksa eğer,
Ben sana benliğimi vaadetmedim, farklı yanlarımı vaadettim.

Şimdi duruyorum işte dimdik, tüm gerçekliğimle.
Hiç bir zaman göremeyeceğin kadar çıplak bir insan var, ayıpsızca karşında.
Ben sana şeffaf tüller ardından pembe yaprağı görünen,
Gizemli bir çiçek vaadetmedim sevgili!
Ben sana doğallılığımı ve kanayan yaralarımı vaadettim.


Karşılığında bir kapı araladım kalbimde, yalnız senin girmen için.
İsteseydim en tatlı laflarla seni yerlere göklere sığdırmayabilirdim
Ya da sevgiye dair en sahte cümleleri sarf edebilirdim, gözlerine bakarak.
Ben sana ılık bir bahar sabahında, çiçekli bahçelerde koşmayı değil,
Yağmurlu bir günde el ele bir bilinmezlikler şehrine yol almayı vaadettim.

Ben sana sevmeyi vaadettim sevgili! ...

[SvG]

Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırırsa beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
Ihlamur çiçek açtığı zaman....

[Nefret_1788]

Zaten adına aşk denilmeyecek kadar saçmasapan bir paylaşımdı yaşattıkların. Geçmişi belirsiz ve geleceği olmayan bir ilişkiye soyunmak ve böyle bir ilişkide mutluluğu aramak sevgimin en büyük yanılgısıydı.

Kendi hayatımı unutup senin bu hayattan istediklerini getirip bir bir önüne sererken soğuk ve şımarık birkaç yalancı öpücükten başka ne vardı verdiğin söylesene. Daha o zamanlar seni öylece bırakıp gitmek yapılacak en doğru şeydi belkide. Sevgimin büyüklüğünü görebilmen ve beni sevebilmen içindi aslında sana doğru sürüklenişim. Düşünüyorumda insan belkilerle ne kadar yaşayabilir ve ne kadar aşabilir kendini bu hayatta.

Sen hayatında bu kadar sevilmedin ve ben hayatımda bu kadar sevmedim hiç kimseyi.Biliyormusun bazen bu kadar sevildiğin için kısmanıyordum seni. Hayatında önemsiyormuş gibi göründüğün fakat aslında önemsemediğin, seni canı gibi hatta canından çok seven birinin olması ne büyük bir heyecan verici mutluluktu senin için.

Ben senden ufacık bir sevgi ufacık bir ilgi beklerken bir gün ansızın beni sevgimle ve sevgisizliğinle vurup bu hayatın ortasında öylece bırakıp giderken çektiğim acı sana ne büyük bir mutluluk tattırmıştı kimbilir. Hayatında ilk defa seni böyle büyük bir aşkla seven birini tıpkı bir savaşta güçlü tarafın güçsüz tarafı ezip geçmesi gibi seninde beni ezip geçmen ne şerefli bir zafer sayılıyordu. Kendinle ne kadar övünsen az.

Sana kendimi yok etmek pahasınada olsa ömrün boyunca unutamayacağın beni ve gururla hatırlayacağın bir sürü anı bıraktım işte. Kazananı sen kaybedeni ben olan bir oyunun film şeridini bıraktım. Bir gün kendi silahınla sevgisizce vurulup bir başına bırakıldığında kendini avutman için sana bu zaferi bıraktım. Kimsenin olmadığı bir köşeye gömülüp ağladığında gözyaşını silecek bir aşk başını eğdirmeyecek bir sevgi bıraktım.

Git şimdi beni karşılığı olmayan platonik aşklarda hatırla

[SvG]

ulaaaa sen o siteyi terket hep aynilari var

[Nefret_1788]

hangi siteyi senin siteyimi

[SvG]

mumkunse her ikisinide

[Nefret_1788]

Sen emret

[Nefret_1788]

Sende yaşarken bildiğim her şeyi unutayım..Varlığın alfabesinde tek bir harf olurken, sensizliğin lugatında hiçliğimin ipinde sana kaybolayım..Yitirsem dilimin ucundaki kelimeleri..Sözlerimi kaybetsem dudaklarının ben kokan yalnızlığında. Diş bilesem senin geçmediğin içi boş cümlelere..Alnından vursam öznesi sen olmayan yüklemleri. Sana sussam hep..Sen konuşurken yitirsem hecelerimi...Kekeme yalnızlığından kurtulana umut gibi, boynu bükük bir “ mim “ gibi doğrulsam senin kurduğun sevda coğrafyalarına..Sınırları henüz çizilmiş sevda ülkesinin başkenti olsa bir “ Elif “ miktarı gülümsemelerin..

Dillendiremediklerim ol…..

Sokul cümlelerime..Başı dik yüreğinle ayaklandır damarlarımdaki donuk kanı..Lehçem ol söyleyemediklerimin…Senden başka yar, gözlerinden başka memleket bilmesin yüreğim..Dillendirmediğim, cümlelerimle söylemediğim kız cocuğu özlemlerimin tercümanı ol. Avaz avaz bağır beni. Susmalarımda sözüm ol dudaklarımdan dökülen...Konuştuğumda ise susuzluğum ol damarlarımdan avuçlarıma süzülen..Özüm ol canımda tazelenen..Sözüm ol dudaklarımda demlenen..

Sevmelerim ol….

Dağ başı yalnızlığına inat sen benim umutlarım ol…Uçurum dibinde körelmiş ya da köreltilmiş dilimin söyleyebildiği tek cümle ol..Bilirsin beni benden daha iyi..Beni benden fazla düşünürsün her daim..Sen ki; kar yüzü görmemiş bir ateşsin bozkır dudaklarımda düşen..Hadi küllen yüreğimin iç denizlerinde..Ellerim yaralı kelebek, kanat çırpayım kız cocuğu özlemi yarınlarına..Yüreğim imlası bozuk bir cümle, bensiz yüklemlerine şerh düşeyim..Sevmelerim ol...Seni severken dualarım yorgun düşsün dudaklarımda..Özlemim ol. Yak beni her cümlende..Sonra küllerinden doğur beni..Sana varmak olsun her yolculuğum..Sana kavuşmak olsun sonum..

 

       Ekmek arası hasretinle çıkayım istasyonu sen olan yollara..Çığlığını toprağa saklamış yol kenarı sevdaları giyineyim..Kızgın güneşte kavrulmuş taşlar çıplak ayaklarımda serinlesin..Sana gelmeliyim..Büyümeliyim..Yetişmeliyim sana..Sen büyüme sakın..Cennet müjdecisi yaşında bekle beni..Sakın büyüme..Sana gelirken üzüm bağlarından geçeyim..Gece yarısı üşüyen tenime tütünleri sarayım..Sonra çöllere düşeyim..Musa’nın asasından kurak bozkırlara fışkıran sulardan geleyim sana..Tamara sessizliğinde eriteyim buz dağlarımı..Sonra sana kavuşayım..Elimde unuttuğun fırından taze ekmek özlemi, yüreğimde dillendiremediğin sadece saçlarını ellerinle örmek istediğin kız cocuğu özlemin…Hadi sevmelerim ol; çöl ikindisi kuraklığına aldırmadan bir gül yeşersin gözlerimizde..Öyle bir gül olsun ki; her dem “ sevdamıza “ şükreden, her an gülüşümüzde tazelenen..

Geleceğim ol....

Geçmişimden alıntı yaparak yürüdüğüm yarınlarımda öznem ol..Göremediklerimi göster bana..Diyemediklerimin sözü, yaşayamadıklarımın özü ol..Mahzeni karanlık nüfus kütüğüme gözlerinin aydınlığını vur..Güz yüzlü çocukların tazeliğini bırak avuçlarıma..Ezberine kat beni..Vur beni adının binlerce anl*****..Savur beni ıslak saçlarına..Sonra da topla beni avuçlarına..Topuklarının sesini bırak susuzluğum baş harfi yalnızlığına..Yazgıma, kaderime düş adını..Kendinden alıntı yaparak değil en yalın halinle düş gerçekliğime...Sözlerimi bitirdim..Cümlelerimi yitirdim..Geleceğim ol. Ne “ Elif” umutsuz kalsın ne de “ gül “ bozkırsız..

Gün gelir, söylemediklerimde “ söz “,
Gün gelir, dillendirmediklerime “ tercüman “ olursun…

Vakit geleceğime,
Elif tazeliğinde umutlar ekme zamanı…

Geleceği beklerken;

Bize ve sevdamıza vaat edilmiş yarınlarımızı Yakup sabrı ile beklesek..Sonra da diz çöksek Yunus’un sabır sofrasına..Sussak harf harf ..Sonra İsa’nın sancısına vurulsak..İnlesek cümle cümle..Meryem’in içi kalabalık yalnızlığı dile gelse…Sonra tekrar sussak…Züleyha’nın karanlığında Yusuf gözlü aydınlıklarda yansak İbrahimvari..Sonra aşka susasak...Koşsak mavi ufuklara, anlamı sende büyüyen derinliklere..Sonra konuşsak dilsiz varlığımızla Süleyman misali..Yansak avuç avuç Mecnun’un bağrında..Sonra da Belkıs’ın saçlarında dinlensek..Üzüm bahçelerinde gölgelensek…

Hadi gözlerini kapat…
Zamanın avuçlarından kurtar kendini…
Vur kendini yollara..
Sensizliğin içindeki “ hiçliğime”
Varlığının anlamı kat….
Geleceğimin bozkır topraklarında
“ Elif “ tazeliğinde bir “ umut ” tanesi ol..

[Nefret_1788]

...........................cellat önünde
...................kırık kanatlı şimşeklerim
..............bağ bozumu denizlerim
...........sus !
sakladım arsız ayazıma düşen yanımı.
.
......................................gözlerim paslı çivi
...............................ellerim martı telaşında
..........................dilim bir dengbej bozlak
...................can evim fırtına müdavimi
................sus !
sakladım saçak altı güvercin kilitleri.

.................................turkuaz kanatlı kuş kalemimde
............................bir Diyojen yok denizimde
......................sensizliği takmadım sufi harflere
...............sus !
sakladım erguvan badanalı gemiyi de.

.............................ister misin sevdiğim
....................sıvasız duvağım da
sakladığım Yusuf"i bir tebessüm.

seni kendime sakladım

[SvG]

Sen emret

est cnm