BêkLîyîş(îmîn).. ŌykûSû.. .

[Lena]

  nettin lhaa

[єνѕєη]

nie Lha  noLdu

[Lena]

süper lhann imzamdaki gibiii harikasın   

[єνѕєη]

SeN...
Gunesin buz tuttugu yerde bir alev gorursen o bil ki yanliz senin icin yanan kalbimdir.
Dünyadaki en güzel seyi sana vermek isterdim ama seni sana veremem ki?
Seni yildizlara benzetiyorum onlar kadar etkileyici,çekici ve güzelsin ama aranizda tek fark var onlar milyonlarca sen birtanesin.
Gökyüzündeki bütün yildizlari toplasan birtek sen etmez, fakat birtek sen hepsine bedelsin.
Sen gözlerimde bir damla yas olsaydin seni kaybetmemek için ömür boyu aglamazdim.
Askimizin suya düsecegini bilseydim , balik olurdum.
Hayatta üç seyi sevdim.Seni,kalbimi,umit etmeyi.Seni sevdim,sensin diye.kalbimi sevdim seni sevdi diye,umit etmeyi sevdim,belki seversin diye.
Seni sevdigim kadar ibadet etseydim ; cennette kösküm olurdu.
Bir gun bana soracaksin beni mi tanriyi mi daha cok seviyorsun diye?Tanri diyecegim kirilacaksin ama bilmiyorsun ki benim tanrimin sen oldugunu.
Ben hicbir zaman yanliz olmadim,yanimdaki umitsiz askim benim tek arkadasim oldu.
Ne insanlar tanidim yildizlar gibiydiler.Hepsi göklerdeydi,parliyorlardi.Ama ben seni,günesi seçtim.Bir günes için bin yildizdan vazgeçtim.
Ask bir su damlasi olsaydi okyanuslari,bir yaprak olsaydi bütün ormanlari,bir yildiz olsaydi tüm kainati sana vermek isterdim.Ama, sadece seni seven kalbimi verebiliyorum.
Seni sevdigim kadar yasasaydim; ölümsüzlügün adini ask koyardim.
Bir gül olmak isterdim.Neden mi?Beni koparip kokladiginda vücudunun derinliklerine girip bir daha oradan çikmamak için.
Kendini yanliz hissettiginde elini kalbine koy,cunku ben hep ordayim.
Sen colde bir gül olsan seni kurutmamak için göz yaslarimla sulardim seni.
Ay isiginin aydinlattigi bir kumsala kucuk bir dal parcasi ile seni seviyorum yazmak isterdim.Ama hicbir bir dalga gelip siler diye bundan korktum.
En buyuk okyanusta bir su damlasi olmak,ucsuz bucaksiz sahilde bir kum tanesi olmak,ama en onemlisi milyonlarca insanin icinden senin sevgilin olmak.
Keske senin gibi olabilsem,fetih edilmesi zor,elde edilmesi olum.
Gülü birgün,seni hergün,gülü soluncaya kadar,seni ölünceye kadar sevecegim.
Bir soluk kadar yakin,yildiz kadar uzak derler sevgi icin. Uzanirsin yetisemezsin,yetisirsin dokunamazsin dokunursun,vazgecemezsin,vazge cersin ama unutamazsin.
Bir insanin idealleri olmali sonsuzluk gibi,bir insanin ozlemi olmali özlemle acan cicekler gibi,bir insanin birtanesi olmali oda senin gibi.
Cama vuran her damlada bir tek sen varsin.Ne istiyorum biliyor musun?Her gün yagmur yagsin.
Ne senden vaz gecerim,ne duslerimden,inan hayati seni bana verdigi icin, seni ise hayatima anlam verdigin icin seviyorum.
Ölsen bile benden kurtulamazsin.Kefen olur bedenini sararim.Yagmur olur üzerine yagarim.Çiçek olur mezarinda açarim.
Rüyalarını gül yapraklariyla,yatağını papatyalarla süsledim.Uzerini sevgiyle örtüp tüm kabuslarini aldım ki en güzel rüyaları sen göresin.
Denizler sonsuzdur,senin sevdigin kadar degil.Gunes isitir,senin kadar degil.Seni herkes sever ama benim kadar degil!
Bulutlara depoladim ozlemini,ruzgarla yolladim sevgimi,kucuk melekler gonderdim.Peki seni opmeye geldiler mi?
Hani uzaktaki yildiz parlak gelir ya insana,uzakta oldugun icin tutkunum sana,hani en guzel imkansiz gelir ya insana imkansiz oldugun icin asigim sana
Bir meyhane buldum mezarligin karsisinda,eger bana donecek olursan,ya meyhanedeyim ya da karsisinda
Sigaramdaki dumandin,sigarayi biraktim,kadehimdeki ickimdin,ickiyi biraktim,geceleri ruyamdaydim,uyumayi biraktim.Baktim,sensiz yasanmiyor;yasamayi biraktim
Huzunleri karlara yazdim,gunes cikinca erisin diye,seni kalbime yazdim;oradan hic silinmeyesin diye
Sen benim icin yalan dunyadaki tek gerceksin
Sen bir gunessin,bense kutuplarda bir yildiz.Asla birlesemeyecek iyi seydi varligimiz
Yagmuru sevdigini soyluyorsun ama yagmur yaginca semsiyesi aciyorsun.Gunesi sevdigini soyluyorsun ama gunes cikinca golgeye giriyorsun.Ruzgari sevdigini soyluyorsun ama ruzgar cikinca pencereni ortuyorsun.Iste bundan korkuyorum cunku beni sevdigini soyluyorsun
Önce düstügümde kalkmayi ögrendim.Sonra aleve dokundugumda aciyi.Sevmeyi ögrendim, sevilmeyi.
Sonra terkedilip beklemeyi.Sayende unutulmayida ögrendim.Herseyi ögrendim de, unutmayi ögrenemedim.
Sen varya sen, ayni sigaram gibisin.Dumani gözlerin, külü dudaklarin.Yalniz aranizda bir fark var.
Sigarami ben, beni ise sen yakiyorsun.
Bir insanin idealleri olmali, sonsuzluk gibi.Bir insanin özlemi olmali, özlemle açan çicekler gibi.
Bir insanin birtanesi olmali, oda senin gibi.
Kalbimde 3 çiçek yetistirdim.Sevmek, sevilmek ve beklemek.Sen bunlardan ikisini kopardin.Bana sadece biri kaldi, beklemek.

[єνѕєη]

süper lhann imzamdaki gibiii harikasın   

o yüsden qördümde yaptım ßaLım         

[Lena]

YokLuğunun deminde,ayrılığın son perdesindeyim.
Bitecek birazdan aşk oyunumuz, kapanacak sahnemiz...
Ve son selam seyircilere...Ardından veda zamanı...
!!!Üzülme!!!
Bir daha hiç dönmemek üzere gidiyorum....

[єνѕєη]

yarin defam ederis yoruldum pen :S

[Lena]

taam oka

[єνѕєη]

Hiç Hayallerinizden Sıfır Aldınızmı?

Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışa koşarak
atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at
terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır. Babasının isi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı.

Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak
istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi
hocası..

Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine
sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir
kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla
anlattı. Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin
krokisini de çizdi.Binaların, ahırların ve koşu
yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük
arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin
ayrıntılı planını da ekledi.

Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam
kalbinin sesiydi.. İki gün sonra ödevi geri aldı.

Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir
"0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı.

"Neden "0" aldım?" diye merakla sordu hocasına,
çocuk..

"Bu senin yasında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir
hayal" dedi, hocası.. "Paran yok. Gezginci bir aileden
geliyorsun. Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük
para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım.
Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman
imkansız" ve ekledi:

"Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra
yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden
geçiririm."

Çocuk evine döndü ve uzun düşündü. Babasına
danıştı.

"Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin
vermelisin. Bu senin hayatin için oldukça önemli bir
seçim!."

Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir
degisiklik yapmadan geri götürdü hocasına..

"Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi.. "Ben de
hayallerimi.."..

[Lena]

Sén sért ritmLérdé ''méLankoLik'' sözLér söyLérkén, fazLa "acı" oLur, kaLdıramaz kimsé o müziqi...

[Lena]

ii geceler pofitam 

[SERKANs]

darüşşafakanın adresini verimmi size

SeRKan Cok pis daLaRim Sana ßaq

aCı beNi

[єνѕєη]

Garip bir hisle açtım bu sabah gözlerimi.İçimde tarifsiz bir korku vardı.Belki de gördüğüm rüyanın etkisinde kalmıştım.Bir an oturup düşündüm.Ya
bugün hayatımın son günüyse?Daha da korkuttu bu beni.Korkum ne ölmek nede yarını yaşayamamaktı.
Korkum;Dün gece gözlerimi sana,seni sevdiğimi söylemeden kapatmamdı!
Korkum;Gözlerimi son kez kapatırken,bu dünyada gördüğüm son şeyin sen olmama ihtimaliydi.
Korkum;Seni yalnız bırakıp gitmekti!
Korkum;Sana söz verdiğim gibi ömrümün sonunda dek her an yanında olamamdı!
Korkum;Seni doyasıya sevip öpemeden gitmekti!
Korkum;Benim yüzümden o güzel gözlerinden yaşlar damlaması,o büyük kalbinin acı çekmesiydi!
Korkum;Sana olan aşkımı yeterince gösteremememdi.Ama sonra düşününce buna üzülmedim.Değil bir gün bin yıllık ömrüm olsa ben sana bunu anlatamazdım kii…

[єνѕєη]

ii geceler pofitam 

ii qeCELer JeLibonum 

[єνѕєη]

hızla yürürken, ayağımın ucunda bir cüzdan gördüm..
Hemen aldım. Sahibini gösteren bir kimlik vardır diye
acele acele açtım.. İçinde üç dolar ve sararıp kat yerleri
yıpranmış eski bir zarftan başka bir şey yoktu...

Sol üst köşede yalnızca gönderenin adresi, alıcı adresi
yerinde bir posta kutusu numarası vardı. Bir ipucu
bulabilmek belki biraz da merakımı giderebilmek için
zarfı açtım ve içindeki mektubu okumaya başladım.
Mektup, sol yanı çiçek resmiyle süslenmiş bir kağıda,
özenli bir el yazısıyla yazılmıştı ve "Sevgili Michael"
diye başlıyordu.. Ve "Annesi yasakladığı için
onu bir daha göremeyeceğini" anlatarak
devam ediyor.. "Ama sakın unutma, seni daima
seveceğim" diye bitiyor.. İmza.. Hannah!..

Elimde yalnızca, mektubu yazan kişiyle, mektubun
yazıldığı kişinin birinci adları vardı. Eve gider gitmez
hemen telefon idaresini aradım.Görevli kişi, kendisine
bildirdiğim adreste yaşayanların telefon numarasını
vermesinin yasalara aykırı olduğunu söyledi. Fakat
ısrarım karşısında: "Belki, size yardımcı olabilirim" dedi.
"Bu adreste bulunan numaraya telefon ederim ve onlar
Kabul ederlerse, sizi görüştürebilirim lütfen bekleyin.."
dedi. İki üç dakika sonra görevlinin sesi geldi..
"Bağlıyorum efendim." Telefonda, karşıdaki hanıma
"Hannah diye birini tanıyıp, tanımadığını" sordum.

"Bu evi, 30 yıl evvel, Hannah diye kızları olan bir aileden
aldık" dedi. "Peki yeni adreslerini biliyor musunuz?.."
"Hannah annesini bir huzurevine yatıracaktı. Oradan takip
ederseniz, belki adres bulursunuz.." deyip bana huzurevinin
adını verdi.. Hemen aradım.. Yaşlı anne yıllar önce ölmüş..
Ama kızına ait eski bir telefon numarası var. Belki oradan
bilirlermiş.. "Bunların hepsi aptalca aslında" dedim
kendi kendime.. İçinde sadece 3 dolar ve 60 yıl önce
yazılmış bir mektup bulunan cüzdanın sahibini aramak
için bunca zahmete ne gerek var ki.. Aradım numarayı..

Bir kadın "Şimdi Hannah'nın kendisi bir huzurevinde"
dedi ve numarayı verdi. Hemen orayı çevirdim.. Ses;
"Evet, Hannah burada yaşıyor" dedi.. Saat ona geliyordu
ama hemen yola çıktım, Hannah'yı görmek için..
Devasa bir binanın üçüncü katında şirin bir oda.. Gümüş
saçlı, sıcak tebessümlü bir yaşlı kadın.. Gözlerinin içi ışıl
ışıl ama.. Anlattım olanları.. Cüzdanı ve mektubu gösterip..
Derin bir iç çekti mektuba bakarken ve "Genç adam" dedi,
"Bu mektup, Michael ile son kontağımdı.. Onu öyle
seviyorum ki.. Sean Connery gibi yakışıklıydı.. Hani şu
meşhur aktör.. Ama ben 16 yaşındaydım.. Çok küçüğüm
diye annem kesinlikle izin vermedi.." Derin bir nefes daha..
"Michael Goldstein harika bir insandı. Eğer bulabilirseniz
ona söyleyin lütfen.. Onu hep düşündüm.. Hep.." Bir ufak
sessizlik.. Bir derin nefes daha.." Ve onu hep sevdim.."
İki damla yaş damladı elindeki mektuba, ıslanan gözlerden..
"Ve hiç evlenmedim.. Michael gibi birisini bulamadım ki.."
Hannah'ya teşekkür edip odadan çıktım.

Binadan çıkarken danışmada beni karşılayan kız
"Hannah Hanım yardımcı olabildi mi size" dedi.." Hiç
değilse bunun sahibinin soyadını öğrendim" dedim..
Cüzdanı elimde sallayarak.. O sırada yanımda dikilip duran
hademe bağırdı.." Hey baksana.. Bu Bay Michael'ın
cüzdanı.. Üzerindeki bu kırmızı şeritten onu nerde
görsem tanırım.. Cüzdanını hep kaybederdi zaten..
Üç kere ben buldum, koridorlarda..

"Michael sekizinci katta yaşıyordu.. Ok gibi fırladım
tekrar asansöre. Michael yatmamıştı. Okuma odasında
kitap okuyordu. Hemşire beni ve elimdeki cüzdanı gösterdi.
Michael elini arka cebine attı, hızla.. Sonra sevinçle "Evet
bu benim cüzdanım" dedi. "Öğleden sonraki yürüyüş
sırasında kaybetmiş olmalıyım. Size teşekkür borçluyum."
"Hiçbir şey borçlu değilsiniz" dedim. "Ama özür dilerim.
İpucu bulmak için açtım ve içindeki mektubu okudum."
"Mektubu mu okudun?" "Sadece okumakla kalmadım.
Hannah'yı da buldum.." "Buldun mu? Nerde? İyi mi?
Hala eskisi gibi güzel mi. Söyle, lütfen söyle.."
"Çok iyi.. Hem de harika" dedim, yavaşça.. "Bana onun
telefon numarasını ver. Yarın onu hemen arayacağım."
Elime sımsıkı sarıldı.. "O benim tek aşkımdı.. Onu
öyle sevdim ki, asla evlenmedim.. Çünkü bu mektup
geldiğinde hayatım, anlamsal olarak bitmişti."
"Bay Goldstein" dedim.. "Gelin benimle.."

Asansörle üçüncü kata indik.. Odanın kapısı açıktı.
Hannah sırtı kapıya dönük televizyon izliyordu..
Hemşire ona yaklaştı, omzuna dokundu.. "Hannah"
dedi.. "Bu bay'ı tanıyor musun?" Gözlüklerini
ayarladı bir an baktı, tek kelime etmeden..
"Michael" dedi, Michael, kapıda, kısık sesle..
"Hannah.. Ben Michael.. Beni tanıdın mı?.."
"Michael" diye yutkundu Hannah. "İnanmıyorum..
Bu sensin. Benim Michael'ım." Michael
Hannah'ya doğru yürüdü yavaşça. Sarıldılar.
Hemşire yanıma geldiğinde onun da gözleri yaşlıydı..
"Gördün mü, bak?" dedim "Yaşamda, yaşanması
gereken her şey, er ya da geç, birgün kesinlikle yaşanacaktır."

***

Üç hafta sonra beni huzurevinden aradılar.
Pazar günü bir nikah vardı.. Gelebilir miydim?

Harika bir nikah töreni idi. Hannah ve Michael
beni nikah şahidi yaptılar üstelik. Hannah açık
bej elbisesi içinde çok güzeldi.. Michael de
lacivert takımı içinde hala çok yakışıklı..
Bir nikah tanığı olarak söylüyorum bu gözlemlerimi…

Aşklarını onsekiz yaşın heyecanı ve duygusuyla yaşayan
76 yaşındaki gelin ile 79 yaşındaki damadın nikahında
keşke siz de bulunsaydınız… Altmış yıl önce bittiği
sanılan bir aşk öyküsünün, altmış yıl sonra, kaldığı
yerden nasıl filizlendiğine siz de tanık olacaktınız.