..::mürékkép Lékésî::..

[BâLkız]

    Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
    Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
    Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen
    Kum taneleri var ya onlardan birindeyim
    Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor
    Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

    Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum

    Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun
    Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı
    Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
    Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum
    Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup
    Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için

    Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar
    Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa
    Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun
    Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların
    Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar
    Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa

    Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan

    Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit
    Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse
    Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
    Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık
    Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık
    Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada

    Kirpiklerime düşüyorsun bir çiğ damlası olarak
    Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin
    Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen
    Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun
    Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
    Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.

    Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil

    Ahmet Telli

[BâLkız]

zaman herşei. . .

[BâLkız]

çünküüüüüüüüüüü seniiiiiiiiiiiiiii sevioruuuuuuuuuuummmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm : )

[BâLkız]

Altmış sene yaşadım bir tek anım bile yok
Anılması korkulu yerlerdedir meşhedim
Faka bastım kaydı don çakar almaz çark amok
Oldum cennet aşısı binbir günah işledim

Anım yok. Bırakacak mirasım Hak getire
Rızkımla takometre sırf bu yüzden akraba
Müstantik olam dedim çalkap giyem setire
Uydurarak başımı örülmüş her çoraba

Örselerdi bir çorap kör nefsimi kabartan
Nesi körlük hangisi kadınların kaprisi
Yasa dışı bir zifaf bengi sulardan artan
Lâf çakmışlar çivisiz matematik köprüsü

Hiç Mao'nun, Lenin'in günahını almayın
Vitrinin çocukları marquis de sade yuttular
Ten sırrına ermeden başka telden çalmayın
Pezevenklik etmeyen iblisi de üttüler

Muamma mı göründü sana dünya işleri
Kanunların ruhunu okumak zor mu geldi
Haydi nem kap buluttan ve başlat yağışları
Ne yaptı Conte Cavour sen de yap garibaldi

Satıver anasını anâsır mı olucan
Gel bu ruhtan satın al bedavacılık etme
Yut bu ruhu dökülsün barsağından solucan
Ne kalsın trahomun ne tutsun seni sıtma

Modası bu dertlerin çoktan geçti diyorsan
Riskliyse ruhu yutmak tezgâhtan gölgeni çek
Şehre git şehirden al çünkü şehirli insan
Tınlatır boş fıçının egzoz ritmiyle köçek

Üşüş ey kavruk ruha benim transit yolcum
Diren ey kimliğinle polis saldırısına
işçim köylüm esnafım dar gelirli memurum
Ben ruh kavurduğumca para yakıp ısına

Şunu bil ki ruh satan başka eller sahtekâr
Hepsini déclassé say ipten kazıktan kopmuş
Asrî çağda onları lükse boğmakla Hünkâr
Zindan ettiği Muğla sürgüne saldığı Muş

Püf noktası neden ruh kavrulmadan satılmaz
Çünkü çiğ ruh bulantı sebebi sevdalarda
Çiğ ruh bakteri dolar alaşıma katılmaz
Öpüşürken siğildir elinle sev dalar da

Durayım ruh satmaya bütün yelkenler forsa
Müşteriye havasını almadan bakmayayım
Façama kıymam diyen görsün ne hali varsa
Hoş koku duymadıkça temenna çakmayayım

Nerelerden kalkmışım yokum konulan yerde
Ansızın anısızım aşklarım vesikasız
Uygunsuz yakalanıp örtündüğüm bu perde
Ne kadar kandırıcı bir o kadar yakasız

Vara iksir vara tin vara tılsım vara kut
Ha gayret kanat takıp uçmama ramak kaldı
Ateş yakın su uzak ara yerdeki barut
Alay komutanıydı müdür bey ve bakkaldı

Ben benim benle doğdu ruh satanlar ruhsatı
Bildirildi benimle kıvam cehr uşşağına
Anım yok. Ha şimdi bilsin ruh ruhun kaç katı
Boşuna mı dikildik otoyol kavşağına.

[Jezabel]

Burada,
Aşklar pazarlıksız satılıyor meyhane köşelerinde
Karşılığı bulunamıyor hiçbir tutkunun
Yıldızlar adanmıyor hiçbir aşka.
Bir gürültü gibi kopuyor beynimde
Bütün yalnızlıklar...
Korkuyorum...Korkuyorum...Korkuyorum...
Hiç denemediğim bir yola sapıyorum,çünkü!
Aşka bulaşıyorum...

[JeLibon]

Hayatın sırlı göğsünde yargılanırken edepsizliğim rüyaların koynuna saklanan kaderimle yeni bir resim çizmekteyim. Bırakın konuşsun isteyen arkamdan; nasılsa cennete varacak kadar saf değil hiçbiri. İlk yalanı söyleyen, lekelemiş kadınlıklarının oyuna tutkun sesini.

[BâLkız]

" HaLa Küçük ßir Kız Çocuğuyum "
HaLa Yüksék Sésé KırıLır, HaLa KoLumu Sértçé Tutarsan AğLarım
ßana PahaLı ŞéyLér ALma ELma Şékériné ßayıLırım Né OLur Tut ELLérimi
YaLnızLıktan Korkarım Çok Canım Acıyor SöyLé Géçér Mi?
Né Kadar ßüyüméLiyim ?
Uyusam ßitér Mi? ßu GözyaşLarı ßaLıkLara Yétér Mi?
Küçük Dünyam ßu Sarsıntıya Dirénir Mi?

[BâLkız]

. LânêtLênmiş bêdênimin kutsâL küLLêrindê ..
.. Kâyıp ruhLâr kêndiLêrinê bir yoL buLuyor ..
.. GünâhLârım intihâr süsü vêrmişkên sâğımdâki mêLêKLêrê ..
.. Hêrbiri cêhênnêmdê bênim için duâ êdiyor

[BâLkız]

| . . Ağlamakla başlar her şey, bağlamakla gelir gerisi Taze derisi al nesnesi oluverir tek kötekte
[ Tımarı bilir insanoğlu Yazık, bir kazık ]
Pasaporttur diğerlerine temsilen Eğerlerini kim tutar,e kim batar
Güneş satar tüm değerlerini
3 kuruşa kalleş doğanlar, kalleş ölür . . |

[BâLkız]

HİÇDe Mutlu DeĞİldİ Ve Ayna KarŞisnda Çekİngen ,SahİplİĞİ Zayif 1 Bedene SiĞdirilmiŞ GÜÇ
BurnuMu SÜrtmektn, İyİnİn Kokusunu Almam GÜÇ.
Turnanin GÖzÜndn Vurmak İÇn Zamana İhtİyÇ VarmŞ
Hedefm BaŞkalarininDa HedefİymŞ ,
NeymİŞ İŞİm 'ZormuŞ'

[BâLkız]

Salınımımdan önceki son hallerim
Mavi lacivert yapmaa... sirenleri
Ve yarı-olimpik yüreğiyle
Elleri kulaklarında çenesi düşmüşte sormaz nerde
Vah...vahhhh yurdum insanı
Ve de azınlık ''atla!!atla!!atlamayan fenerli'''
Oysa ben zaten takım tutmazdım ki

: )

[BâLkız]

sukutumu yenilqi sanıp saldırmasınlar kurtlar haremime !

[BâLkız]

hatırlanır içime saplayıp qittiğin morq mavisi satırlar yüreimde...

[BâLkız]

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası.... Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

[BâLkız]

O yapraklar arasında kaybolduğunda bir şebnemlere, bir de güneşe baktım. Güneş biraz daha yükselmişti.

Ve, sis dağılmıştı...

[/i]