Şizofrence

[calimerooo]

en çok kimi özledin?
en çok neyi bekledin..
şimdi düşlediklerinin neresindesin?
dedim ya bu ikimisin hikayesi..

ıslandığımız bütün yağmurları
dudak kanatan kalpte sızı aşklarımızı..
bizi buluşturan kaldırımları..
işte bütün bunları
bütün bunları yazıyorum..


"BEN UNUTMADIM" diye..

[calimerooo]

Gidişinle LaL oldu kelimelerim.. .. Sustum .. Parçalandım.. Güç gösterisi yapmaya çalıştım, en çok o zaman ele verdiğim zayıflığımı..
.. .. . ..

Sen benim eksik yanımsın.. . eksilen yanım.. şizofren yalnıslığım.. ..


gelme artık.. düştüm. .. senden.. . düşümüzden. .

seni kalbime sakladım..

[calimerooo]

kelimeler suya yazılmış yazılar değildi vuslata ödenen bedeldi...
belki kavuşamamanın iyiliği, belki beklemenin yürek kıpırtıları, heyecanıydı...kalbini özleyişle doldurmak biraz da ....kim sürekli yanında olanı özler ki? ? ?

söylemediklerimiz ne kadar kendimizi oluşturur ya da söylediklerimizle mi kendimiziz?içimizi arıtan o küçük yalanlardamıyız yoksa?her dakika maskesini değiştirdiğimizmiyiz? ? ?



......incitilen ’düş‘lerimiz mi kanatır bizi yeniden ....yok mudur menzile erişen yollar...ya da var mıdır tutunmaya bir umut...tükenişlerin bir sonu....tan vaktinin kızıllığı , sabah rüzgarının uyandıran esintisi nerde..kuş uçmaz, kervan geçmez uçurumlarda şimdi yüreğim.......


KRİZ VAKTİ...

HADİ SEN İÇİME..

[calimerooo]

TIKANDIM.. . . ..


Tıkandı kelimeler tıkandı cümleler..
Tıkandı boğazımda düğüm düğüm..
Göz yaşlarım tıkandı..
Saçma salak hallerdeyim..
Tıkandı(m).. .. .

Beni bana sor
Yüreğime kor
Düşüren sen
Anılara sor bir dinle




Sor yeni güne sor Yankı'nın hatrına
Beceremedim güne sensiz bakmaya
Kıyamadı asla resmini yakmaya
Sensiz dimdik ayakta kalmaya
Alışamadım..
Belki çalışamadım dersimi yeterince
Bunu bana sormadan önce
Söyle gökyüzü mavi mi hala sence?

Her acının bir bedeli var
Ama her tarafın bedeliyle dolu
Barışık değilim günlere sayende
Herbiri başka bir anlam yükledi takvimin üstüne
Dolunay yok bu gece
Yıldızlar şahit düşlerime
Kızaran gözlerime bak..
Alışık yaşlara karışık düşler
Kalbimin aynası her bi keder..
Eskiler üstüne yenisi biner
Bu sefer farklı
Bu beden sancı çekiyor ruhum kaygılı
Kanıyor yaramın en sancılısı
En sancılısı...

Beni bana sor
Yüreğime kor
Düşüren sen
Anılara sor bir dinle




Karanlık her yer baksana suskun sokaklara
Sorsana halimi adı neydi?
Karbeyaza büründü bak her yer
Yine sensiz bir yaz beni bekler
Yıldızsız geceler..
Mavi mi olur gökyüzü
Haydi kandıralım satalım gökyüzünü

Bırak, utansın hayallerim
Rest, çektim dünyaya
Tuvalime işledim her bir kareni ve kast edilen her bir terimi
İnat, vurdum fırçamı üstüne ve sövdüm sensiz geçen her güne
Sensiz giden her cümleye bir eylem oldu adım /yeter

Utanmadın mı hala
Adım adım adımladım sokaklarında şehrin bak
Yaz yağmuru bastırdı yorgun dizlerim
Her, ayın 1'ine küskün tüm sözlerim
Yine de sana laf söyletmedim mavilim, mavilim.....
Sokaklarda yankılandı adın
Sensizliğe hiç alışamadım
Tüm sözlerim küskün sana Yine yalnızım ay ışığında

[calimerooo]

Her akşamüstü kırılan günü toplarım kalbinde
onulmaz yaralar parçalar sensiz kılarsa beni.


Şizofreniye ayarlı yüreğimde tasmalarla
ben artık buralara sığamam


süveyda gölgesi sararsa benliğimi
sorgu da başlar o zaman bağışlanamam
sıcak ilgilerden boşanıp akan gözyaşımı tutamam
kahrolurum teklifinde eğildiğim anı tekrar yaşasam.


Beynimi perçinleyip düştüm yollarına
albenili
duygulardan uzak kimliğimi yırtaraksevincine ortak oldum herşeye rağmen
umarsız göründüm elim yatkınken her işe.



Sonsuz uğuldamalar biçildi kulağıma bu çağda
sonrasını hatırlamadığım düşlere uyandım
dalgalı sularda aksimi gördüm irkildim:
-bu ben miyim,yüzümü getirin bana!





Yağmuru olmasa bu şehri terkederdim
sınav günlerini ularken alnımın perçemine
yakını ıraklaştıran seyahatlere mecbur gibi
sen olmasan sen olmasan bu gülüşü kullanmazdım
kanat sesleri kulağımda uğuldarken biteviye
sonsuz ölümler biçilir geride kalan en son kişiye
piyangolar vurur belki aklanır bu şehir de
şizofrenik düş yorgunluğu kalırsa bana.

[calimerooo]

Bir kelebek sürüsü gibiydi,
Kara bir siluet,A
sitte kavrulmuş bir tahta parçası gibi.
Yıkılmış şehirler gördüm,
Taş,duvarı,
Kana silinmiş deşik binalar.Yanık limon kokusu esiyordu,
Soluk soluk rüzgarda.


Güçsüz mum ışığının,
Son titremeleri gibi.



Sarı duvarlarından,
Sarı ve paslı duvarlarından dökülen,
Çamur topakları gördüm,



Alacalı gecelerin yüreğinden kopan,
Ay parçaları gördüm,




Sökülüp duvarlardan,
Savrulurken rüzgarlarla.
Ve düşerken en son,
Gri çimentosunun üzerine merdivenlerin,




Bu şehvetin gözlerinden kopmuş parıltının,
Ağlayışını ürkek bir sabah gibi,
Gördüm tedirgin gözyaşlarında.





Rüzgarın gizlediği,
İnce bir keman solosu edasıyla,
Yanmakta olan ormanların,
Parçaladığı gece kırıntıları saçılmıştı sokaklara.
Son baharındaydı toprak,
Göğsü yarılmış bir kurt kadar hırçındı,Kadınlığını teslim ettiği ilk günler kadar acı dolu,
Kuru ve çatlak bir vapur gibi bata-çıka,
Bir balıkçı umudunda,
Göz aklarına biriken öfkeyle...
Gökyüzü vazgeçmiş,




Uçsuz bucaksız bir hiçliğin gölgesine,
Uzanmıştı unutmuşluk.



Kirlenmiş dipdiri yürekler,
Pası bulaşmış çarkların hayallere,
Kızılına bulaşmış gökyüzü yalnızlığın,
Ve yalnızlığın serpintisinde,
Çölün ortasında bir kadın,
Kanlar içinde,
Sessizce,


Avuçlarını dayamış göğe.
Gizemi tutuşmuş pagan mezarlıklarından kaçışan,
Kırmızı akreplerdi çatlakların arasında uğuldayan.
Kraterlerinden yansıyan,
Psikopat bir gülüştü dolunayın,
Gözlerinden damlayan.
Yıkıntı bir düştü,
Geçmişin ağlamaklı melodilerini,
Çalan rüzgardan.
Beynimde parmak izleri,
Düşlerimi eriten kara lekelerdi.
Şeytanın kamburunda usulca,



Ve tanrının kanatlarında titreyerek,
Kımıldıyor toprak,
Kımıldıyor çatlakların arasından mor alevler saçarak.
Şahlanan korkunun,
Şahlanan yalnızlığın,
Şahlanan kaosun pençelerinde,
Bürünerek algıların labirentine.
Kapıyı zorluyor,
Göğü yaran kanlı el,
Ve izler bırak uzaklaşıyor çölün bakir kumlarında


Ardında,
Kesik bir düş ve,
Parmak izleri bırakarak.
Patlıyor duvarlar.
Bombalanmış okyanuslar gibi.
Yıkılıyor birer birer,
Beni bana hapseden beş duvar.
Kireçleri dökülüyor,
Tuğlaları savrulurken hiçliğe,
Kanıyor gözlerim ansızın,


Yırtılıp dilim,
Derim sıyrılıyor ruhumdan,
Düş oluyor algılarım.
Toprak kımıldıyor!
Çalarak karanlığını gecenin,
Düş kırıntılarımı toplayarak kaldırım diplerinde,
Siyah eteğini sürüyerek,
Rengarenk bir kelebeğin kanatlarına bürünmüş,
Ruhumu ve içgüdülerimi,
Teslim alan bir kadın gibi,
Tüm sadeliğiyle ve sinsice,


Yaklaşıyor ölüm ,
Hissediyorum...