AnCaK Bir BeNZeRİM ÖlDüreBilir BeNi !

[PrénséSs]

ANCAK BİR BENZERİM ÖLDÜREBİLİR BENİ

Artık daha fazla böyle yaşayamazdı. İçindeki o sadece ve sadece kendisine ait olan özü ortaya çıkarmak ve onu yaşatmak istiyordu. Çünkü böyle, birden fazla ve kendisinin olmayan ve gerçek mi sahte mi olduğunun ayırdına varamadığı kişilikleri taşıyordu, sıkıntılı bir yük gibi... Peki, gerçek ve sadece ona ait bir özü var mıydı onun? Varsa neredeydi ve kimdi o? Öylesine çok maske kullanmış, öylesine çok değişik kalıplara girmiş, şekil değiştirmek zorunda kalmıştı ki, gerçek niteliğini yitirmiş olarak duruyordu. Belki de hiç olmadığı korkusuna kapılıyordu arada bir. Sık sık o gerçek özünü bulabilmek, ona ulaşabilmek için eve kapanıyor, günlerce hiçbir arkadaşını, yakınını aramıyordu. Kendisine yeni bir koza örmeliydi ve gerçek özünü bulduğunu sanıp, 'artık insanların içine çıkabilirim, onları gerçek kişiliğimle görüp, hissedebilirim' diye düşünüyor, yanlarına sevgi ve hasretle koşuyor, ama biraz konuştuktan sonra, konuşmanın yine kendisine ait bir öz olmadığını görüyordu. Bir başkasıydı sanki o. Ya da kimseye ait olmayan birinin özüydü taşıdığı. Unutulmuş, tesadüfen bulunmuş ya da korkudan, kaygıdan alelacele oluşturulmuş yapma bir şeydi. O ânı kotarması için, ilişkileri geçiştirebilmek, kendini orada o an için var edebilmek için yarattığı sahte bir kişilikti sanki...

Bu yüzden arkadaşlarına dostlarına sevgiyle, umutla koşar, sonra da yapma kişiliğinin yarattığı sıkıntı, tatsızlık, boşluk belli belirsiz bir kasvet duygusuyla yeniden gerçek özünü bulmak için evine, odasına dönerdi. Yine olmamıştı. İçindeki o gerçek öz, eğer bir ara var olmuşsa onu belki de sonsuza kadar terk etmiş, onu böyle öksüz, hep doyumsuz, geçicilik ve kenarda kalmış olma duygularıyla bırakmıştı. Bu hep geçicilik duygusuna, şu anlamsızlık duygusuna daha fazla dayanamazdı. Bir gün gerçek kendisiyle buluşacaktı. Bu tutkuyla bekleyiş, ona geçmişte bir ara, belki çok kısa bir süre bu özle birlikte yaşadığı inancını veriyordu. 'O vardı ki ben onu böylesine çok özlüyorum' diyordu... Şimdiyse 'binlerce hiç kimseydi'. Tek başına bile değildi. Çünkü tek başına olmak bir sağlam varoluştu ve bakım isteyen bir şeydi. 'Tek başınalık bir şans'tı.

Yalnız bile olamadığı, bir hiç kimse olduğu için bu yüzden kim gerçek dostu, kim düşmanı, kim onu seven, kim katili, asla içtenlikle anlayamıyordu, algılayamıyordu. İşte bu yüzden onu gerçekten sevenleri göremiyor, onu pek de ciddiye almayanlara çok yakınlık duyduğunu sanıyordu. Çoğu kez sevgisinden ve nefretinden emin olamadığı için hep endişeler ve kaygılar içinde ve güvensizlik duygularıyla yaşıyordu.

Hep bir doyum arıyor, ama yine hep açlık hissediyordu. Kahramanlık yapmak, cesur serüvenler yaşamak istiyor, ama korkuları buna izin vermiyordu. Hep o sahte kimliklerinin tümünden kurtulup çılgın ve başıboş bir aşk yaşamak istiyor, sonunda güvenli, ancak sıkıntılı, coşkusuz, tekdüze ilişkilere saplanıp kalıyordu...

 CEZMİ ERSÖZ

[Nihle]

hm..

[RoDi]

Ancak ßir Benzerim Öldürebilir ßeni.

Ne İçimde yaşattığım Sen! Ne'de Düş'lerim de Hayalini Kurduğum Yitik bir Kız. ßenim Düşüncelerimi, Duygularımı, Senin o Saçma, Bir o kadar da acımasız Tavırların Yıldıramaz Beni. Kimseye ait olmayan, Benimle Oyununu Sergileyebilen. Sen! Biliyorum Seni, Görüyorum. Ne İçinde ki Oyuncak, Benim oyunlarımı Bozabilir, Ne de sen Oyunun ile, benim oyuncaklarımı ezebilirsin. Sen gibi, Sizlerin içinden çıktım Ben. Vâr oldum Sizlere inat. Öldürmeyin beni diye. Kendi eşimin beni öldürmesinden, kendinize Pay çıkarmamak için. Vâr oldum. Umud'larım'la Bütünleştim, Ümitlerimi Ertelemeye karar Verdim. Yok ettim'mi ? Hayır. Var olacaklar.

Şimdi, Hiçbir Sıfatınız üzerimde hükmü bulunmadığı saçma gerçeklerinizi atın sahte kişiliklerinizden. Inanmadım Size, Şans Vermedim Sizlere. Sıfatımın Benzerini bekledim, Düşünceleri ile öldürmesi için!

ßeni Ancak ßir ßenzerim öldürebilirdi Zaten. Bunu bilin, Bunla Yaşayın.

İçimden Geldi Sadece.

[NewPORT]

Muhteşem bir yazı.. Daha önce de çok okudum Teşekkürler..

[PrénséSs]

Evet Bende Çok BeğendiM Ve sizlerle paylaşmak istedim.

[aRniSa]

İyiki içinden gelmiş RoDi..

" Ancak bir benzerim öldürebilir beni.. " Çok duyduğum hâlde yorumlayamadığım tek sözdür sen farketmesen de birşeyler öğrendim ben senden.. ve inan o kısacık yazıda birçok yürekle karşılaştım.. kaç yürek var içinde.. kaç yürek taşıyorsun.. taşıyabiliyor musun ya da.. yorulup pes ettiğin zaman kimleri görüyorsun arkanda.. aslında.. kimsin sen? ve iyi misin...

[RoDi]

Hım. İçinden geçeni söyle aRnisa. Kaç karakterlisin ? Sorabilirsin

[aRniSa]

içimde o kadar çok saçmalık var ki saçmalayamadığım..

[RoDi]

O zaman Sende, ßeni Ancak ßir ßenzerim öldürebilir. Diyebilirsin.

[aRniSa]

bir benzerim olamayacağı için.. ben hiç ölmiycek miyim yani

[RoDi]

Akşam. Gel artık. Benzerim ile yüzleşecem gel artık. gel.

[aRniSa]

:s neysem.

[RoDi]

aRnisa. başını iki kolun arasına koyup hiç daldın mı?

[aRniSa]

RoDi. başımı iki kolum arasına koyup çok daldım.

[RoDi]

Neleri düş'ledin peki. Gözlerini açtığın da, Hiçbirşey yok diyebildin mi? O düşüncelere Saptıran olgularını Bitirebildin mi ? ßaşkalarının senin öldürmesine izin verebildin mi?