Haftanın tarifi ; Acı, efervesan tablettir!

[Su]

Tam ne yazacağım diye kendi kendime düşünüp dururken “O” geldi. Beni çok özlemiş. Üstelik özür bile diliyor. Hatta hatta daha da ileri gidip “acaba”larına yanıt arıyor. Geri dönmek mümkün mü acaba? Bir daha olur mu acaba? Başkası var mı acaba? Yoksa beni unutamadın mı acaba? Denesek yine, bu sefer tutturur muyuz acaba? Çevremiz çok mu şaşırır acaba? Kiml ne der acaba?

Acabaların arasında bunalıyorum. Çünkü bana ait hiçbir şey yok. Hâlâ kendine dönük. Hiç sormuyor: “Sen ne düşünüyorsun acaba?”

Yine de belli etmiyorum. Aydınlık bir yüzle gülümsüyorum. O kıvrım kıvrım kıvranıyor bu gülüşün karşısında… Elde edememenin yüzeysel ve bir o kadar sahte acısı.

Birden ona gerçek acının tarifini yapmak geçiyor içimden. Belki acabalarına o zaman bir yanıt bulacak.

Sesim tuhaf bir tınlamayla çıkıyor. Ne anlatmaya çalıştığımı anlamıyor önce… Sonra karanlık bir sessizliğe batıyor.

“Biliyor musun?” diyorum. “Acı nasıl bir şeydir?” Önüne bir bardak duru su koyuyorum. “Bak… Dupduru. Tertemiz.” Bakıyor. Anlamıyor. Çekmecemdeki efervesan C vitamini tabletlerinden birini çıkarıyorum. Plastik şişeden bir tane alıyorum. Ve atıyorum o dupduru suyun içine. “İşte acı böyle bir şey…” Yüzünü buruşturuyor. Tablet inanılmaz bir tıslamayla küçük baloncuklar çıkarıyor. Köpürüyor. “Acıyla karşılaştığında ilkin, kalbin böyle köpürüyor işte. Bu tablet gibi, içinde, ruhunda sağa sola çarpıyor acı.” Tablet yavaş yavaş küçülüyor ve bardağın ortalarına doğru iniyor. Ben devam ediyorum: “Sonra yavaş yavaş sönüyor o koca baloncuklar. Ama içinde, dokunamadığın bir yerlerde devam ediyor yangısı. Ara ara kabarıyor, su yüzüne çıkıyor, sonra zaman geçtikçe tortularını dağıtarak sağa sola yine derinlere gizleniyor. Kimse anlamıyor sana ne olduğunu. Neden bu kadar vahşileştiğini, üzgün olduğu, yanına bile yaklaştırmayışını… Tortular sağa sola çarpıyor.”

Öyle bakakalıyor bir bardak suda çıkan fırtınaya. Derken tablet iyice küçülerek bardağın en dibine yerleşiyor. “Sonra” diyorum “Artık bitti diyorsun. Alışıyorsun çünkü. En derininde bir yerlerde, tarihinin en güzel yerinde, içine düşen acı yüreğine oturuyor. Ama sürüyor yangısı zaman zaman.” Elimle bardağa şöyle bir dokunuyorum. Küçücük kalmış tablet sanki yeniden canlanıyor, köpürüyor. “Azıcık dokunulsa sana, yine tortularını salıyor, yine öfke tırmanıyor boğazından dudaklarına. İstemesen de… Hem de hiç istemeyeceğin yerlerde…” Tablet iyice küçülüyor. Son bir kez köpük köpük oluyor. Ve suyun içinde yok oluşa teslim ediyor kendini. Fırtına diniyor. “Evet. Acı tıpkı bu tablet gibi uzun zaman sonra bitiyor.” Birden rahatlıyor karşımda fırtınada kalmış korsan. Gülümsüyor. Gülümsüyorum. Bardağı havaya kaldırıyorum. Su sapsarı olmuş. “Ne yaparsan yap, acı, bir daha eskisi gibi olamayacağın kadar iliklerine işliyor” diyorum.

Gemileri batıyor.

Kalkıp gittiğinde bir süre bardağa bakıyorum ve sonra kaldırıp O’nun şerefine bir dikişte içindekini içiyor, bardağı yıkayıp temiz suyla dolduruyorum.


Gün ışımakta…
İç sızısıyla uyanmak elsiz ayaksız
Sensiz, mesnedsiz soluk almaya.
İçimde gözden düşmüş bir cariyenin huzuru,
Okunmuş kitap gibi rafa kaldırılan
Bir çiçeği büyütmenin anlık sevinciyle yetinmek de var
Keşke diye kahırlanmak da.
Bütün imkansızlıkları bir araya getirip, eskinin ak yüzlü aşk tanrısını istemek, kötülüklerden uzak cennet bahçelerini düşlemek de var.

Bu yüzden bir sur örüyorum kendime, siyah ince tüllerden…

Gün ışımakta…
Umutsuz ve sevgisiz kalanların üstüne.
İç sızısıyla uyanmak elsiz ayaksız
Bir şarap tortusu uyanmak gözlerimde
Sensiz, mesnedsiz soluk almaya.

Alıntıdır.

[Helin]

“Ne yaparsan yap, acı, bir daha eskisi gibi olamayacağın kadar iliklerine işliyor”

....

ve derin izler bırakıyor,kapanmayacak yaralar açıor.. çaresizce eriyeceğin günü beklisoun... eriyip nereye gideceğini bilmeden...

korkuorum ben tükenmekten

[Su]

Acı tüketmez insanı Helincim. Tükendiğini sandıkça çoğalırsın damla damla. Acı çekersin, kaçarsın hayattan ama kaçtıkça iter seni içine.. Boğula boğula öğrenirsin yaşam denizinde yüzmeyi. Korkma acılardan üstüne git. Kaçtıkça çoğalır çünkü, üstüne gittikçede dağılır bulutlar.

Taşlaşma yeter..

[LaL]

çok güseldi.. bi çırpıda okuyuverdim tşkler Su..

Acı. bilmeyene anlatmak çok zor cidden.

[prOmEthEus]

Acıyı çok güzel betimlemiş :S

Teşekkür ederim

[Helin]

Acı tüketmez insanı Helincim. Tükendiğini sandıkça çoğalırsın damla damla. Acı çekersin, kaçarsın hayattan ama kaçtıkça iter seni içine.. Boğula boğula öğrenirsin yaşam denizinde yüzmeyi. Korkma acılardan üstüne git. Kaçtıkça çoğalır çünkü, üstüne gittikçede dağılır bulutlar.

Taşlaşma yeter..

:s ama benim acım beni tüketior.. ve gerçekten boğuluorum ben. yalandan gülmek ne kadar inandırıcısız bilio musun şunları yasarken bile zor tutuom kendimi.. yaşam mücadelesi içinde olan biri olarak görmüorum aslında kendimi.. çünkü ben o konuda şanslıydım ailemden yana.. beni üsen bi tek şey var o da acım... zayıf yanım.. tükenen yanım.. zaafım belki de.. :S ofs...

[prOmEthEus]

Belkide yeterince acı çekmedik olgunlaşmak için. Bu acılardır bizi olgunlaştıracak olanlar...

[Su]

Acı tüketmez insanı Helincim. Tükendiğini sandıkça çoğalırsın damla damla. Acı çekersin, kaçarsın hayattan ama kaçtıkça iter seni içine.. Boğula boğula öğrenirsin yaşam denizinde yüzmeyi. Korkma acılardan üstüne git. Kaçtıkça çoğalır çünkü, üstüne gittikçede dağılır bulutlar.

Taşlaşma yeter..

:s ama benim acım beni tüketior.. ve gerçekten boğuluorum ben. yalandan gülmek ne kadar inandırıcısız bilio musun şunları yasarken bile zor tutuom kendimi.. yaşam mücadelesi içinde olan biri olarak görmüorum aslında kendimi.. çünkü ben o konuda şanslıydım ailemden yana.. beni üsen bi tek şey var o da acım... zayıf yanım.. tükenen yanım.. zaafım belki de.. :S ofs...

Ailenden yana şanslı olman çok güzel. Aile destegi nedir iyi biliyorum en iyi destekçim oldular her daim. Diyorsun ki zayıf yönüm, zaafım. insanın zaaflarının olması kadar güzel birşey yok aslında. Hep bardağın boş yönünü görüyoruz. doludan bak biraz. Zaafın olmasaydı ''her ne ise bu'' seni böylesine sıkı bir umutla bağlayamazdı hiçbirsey hayata. Umut değil umutsuzluk diyceksin. Aslında umut oysa senin umutsuzluk sandıgın. Umudunu tüketmiş olsan zaafın biterdi yenilirdi sana. Nietzche der ki umut en büyük düşman. Evet düşman ama bir okadarda dost aslında bize. Zaafın seni karanlıga atıyor, zaafın seni aglatıyor üzüyor yaralıyor. Sanırım tahmin ettiğim şey bu. Adına aşk denen tarifsiz duygu. Bence acıda verse sımsıkı sarıl ona. belki karanlıga atar, belki üzer yaralar ama Seni boşluktan alır. Senin boşluk sandıgın o kocaman dünyaya atıverir. Yanlış duygular, yanlış insanlar, saçma ilişkiler yerine. En yanlış zaman en yanlış kurgu ama dogru insan. Emin ol acıların sana Umut, hayat, olgunluk ve mutluluk olarak geri dönecek bir gün. Çok iradelisin. Çok kararlısın. Çok cesursun. Mükafaatını mutlaka alacaksın Helincim. umutma ki zaferler hep en büyük savaşlardan sonra kazanılır.

[Helin]

Evet kesinlikle umut benim de düşmanım hem de öyle feci bişey ki başedemiorum onunla.. yitirsem umudumu eminim daha iyi hissedeceim kendimi.. diorum ya tek eksik yanım ona da yeniliorum.. yoksa ben düşmedim hiç küçük düşüşler haricinde.. aŞk zayıf kılıyor beni.. buda incitiyor bi süre sonra..

''Çok iradelisin. Çok kararlısın. Çok cesursun.'' öğretmenim gibi konuştun utanıorum çünkü 3 ünüde yitirdim Su.. geçicimi bilmiyorum ya da belirli bir konuda mı ..ama takatsizim ..

bunalttım dimi . ösür.. .

[RoDi]

Biliyomusunuz

[.]

yazıcam daha deil ama...yazıcam..saol su.güseldi!

[Su]

peki bekliycem merakla.

[LaL]

erimior basen o tablet oturuyor öylece suyun içinde..

[.]

yazıcam..izliyom daha..daha toparlıyamadım ağır geldi ama yazıcam...