Bir hikâye…(Bâşı ve sonu béLLi oLmâyân..)

[Lenα]

^{Ciddiyétimi kaybéttim,hükümsüzdür..[!]}

[Lenα]

^{kanatlarımı bulamıyorum
ama nerde bıraktığımı anımsadım bugün, seni ilk öptüğüm yerdeydiler
ve ikinci kez öptüğünve üç ve dörtve milyonlarca
ve sonra sarıldığın yerde
gittiğin yer de
gelmeni beklediğim gecelerde
tek tek düşürmüştüm tüylerini kanatlarımın
acıyana kadar asıldım kalanları da atmak için sevmiyorum dediğin yerde
şimdi toplayamam ki bıraktığım gibi
kendime kanatlar yaptım kalkıp bu sabah
seni beklediğimi düşündüm, kızdım kendime beklemeyeceğim dedim, hüzünlendim bu kez
şimdi uyuyorsun belki bana, ona aşık olduğunu söylediğin yerde
bir bira da açmış olabilirsin, belki kalkar birazdan bir film izlersin
belki aklına gelirim izlerken
canımı yakmak istemezsin belki ama aklına başka birşey gelir unutuverirsin
düşerim tutunduğum yerlerden, acır canım
o yüzden kalkıp kendime kanatlar yaptım bu sabah
belki de bana ihtiyacın vardır ya da birine tekrar sarılmaya
belki kalkıp ona gidersin belki de bir başkasına
sen hayatına devam edersinbiliyorum gerçekçi olmayı tercih edersin
keşke sana kapıları kapatarak karşılık vermeseydim dedim bugün
belki üzülüyorumdur senin için
yalnız ve mutsuzsun
aştan vazgeçmişsin aslında, beklediğin ne hala, neydi bulamadığın bende arayıpta
şimdi gerçekten kanatlarım olmasını istiyorum
herşeye inat, sana inat, kendime inat gelmek için yanına
sen görmeden, ağlıyorsan silmek için görünmeyen parmaklarımla yaşlarını
gülüyorsan bine katlamak için kahkahanı
uyuyorsan öpmek için gözlerini
içiyorsan dalmak için elindeki şişeye
hastaysan tanrıdan hastalığını bana vermesini dilemek için
sevişiyorsan biriyle
ölmek için
-ben değilsem bile o- özlüyorsan birisini sana getirmek isterdim
babanı mesela
ona sarılıp "seni seviyorum baba" diyebilmen için
belki ilk aşkını, seni kıranları, üzenleri, sevenleri getirmek isterdim
bir zamanlar içinde kalan bir şeyler vardıysa söyle diye
yeniden çocuk olman için çocukken en sevdiğin oyunu tekrar oyna diye
seni böyle yapan herneyse
bence mutsuz, bence yalnız, bence umutsuz yapan şey neyse
onu almak isterdim
kanatlarım gerçek olsun isterdim
istersen seni daha fazla sevmek ya da belki unutmak için
bu aralar havalar gibi ben de kararsızım canım
bir sıcak bir serin bir soğuk bir karanlık bir aydınlık
sıcak diye üstüne uzun kollu birşey almadan çıkarsın evden
bir bakarsın için üşür aniden
üşüdün diye sarıp sarmalarsın kendini, sonra yanarsın, bunalırsın
bazen içim umutla doluyor herşey güzeldi ve öyle kalsın tarihimin sayfalarında diye gülerek bakıyorum
bir an geliyor, bir özlemek ki insanı öldürür böylesi içim üşüyüveriyor
sonra yine sıcak
sonra yine soğuk
kimbilir sonumu, ne olacak
ya senin sonun
ne biliyim işte şimdi yine üşüyorum yere basıyor ayaklarım
birden sıcak bastırır belki ve ben yine mutlu olurum kanatlarımı buldum sanarım
mutlu ol ne olursun ve beni iyi an
"aşk"la ölmeyi gerçeklerle yaşamaktan daha çok istersen birgün
kaçmayı kovalamayı değil de, elleri seni yeniden yaratmak için kanayan birini özlersen
gitmeyeceksen ve bütün hüzünlerini, kavganı, korkunu, güvensizliğini de
söküp almam için yaralarını göstereceksen bana
onları da kelimelere yükleyip gitmek istersen uzaklara, bir yol arkadaşı istersen
yine gel
ne yapıyorsun acaba şimdi
neyse, boşverelim bunları artık,
hadi kalk yüzünü yıka, kahvaltı yap, sonra içersin biraları
akşama hem daha çok var
bir film koy sonra "singing in the rain" benim için de izle oldu mu?
sonra kütüphaneye koyduğun o günlüğümü al eline,
son sayfasını aç
oraya birşeyler yazmıştım sen uyurken
git oku sana söyleyecekleri var
puffff
herneyse
bak ne diyeceğim
biliyor musun?
benim artık kanatlarım var}

[Lenα]

^{Kâğıttan kanat/Larım vardı benim yağmurda uçamazdım göremezdim yukarıdan dünyayı
..Kâğıttan gemiLerim vardı benim süremezdim açık denizlere sığLarda boğuLurdum..}

[Lenα]

.. Bİr prenses vardı içimde en mukaddes ..
.. GözLerini aşk tüyümLe çizerken yeLkenLere.Umudun renklerine bir prensesLe daLardım ..
SonsuzLuk sevdası varken o beyaz yeLkenLerin.
..ALev kanatLarı vardı benim hayaLLerimin..
**//.**
..Ben yakmak istemedim düşerken o kızardı..
.

• düşerken hayaLim küLLer altında kaLdı.

[Lenα]

^{.. HayaL gücü yüksek oLanın kanatLarı vardır Lakin ayakLarı yoktur ..}

[Rain]

_{Hey işte ben geldim...
Adım ölüm benim!
Ben ölümün resmiyim...
Hadi üşüt beni buz kessin ellerim..
Hadi sapla yüreğime hançeri
Kan akıtsın Sevgim...
Hadi hüzün ne duruyorsun parcala umutlarımı!
Ne duruyorsun öldür sevinçlerimi...
Olmuyor değil mi??
Beceremiyorsun..
Dedim ya
Adım ölüm benim
Ben ölümün resmiyim...}

[Rain]

<sub>Şimdi sen soğuk bir şehrin ardına saklanıyorsun gecelerinle
Günışığı vurmasın istiyorsun vücudunun kıvrımlı coğrafyasına.
Martıların kanat çırpmasını nefes sayıyorsun ağır makyajlı hayatına.

Kelime zincirleriyle boğuluyordu düşlerin. Kırık bir salıncakta asılı kalıyordu yüreğin.

Bilirim...
Kaldırım taşlarının yalnızlığı vardı boş sokaklarında. Cümle izdüşümleriyle dans ederdin...
Sen!..
Kırık çitli bahçenin gülü.

Yılların geçirgenliği üzerinde çok toz bırakmıştı... Çokca bavul eskitmiştin, yılların eskitemediği yollarda.
Ardında bıraktığın ahh ların sayısı, saçlarından dökülen tellerden daha fazlaydı.
Bir ömrü yemiştin, dudaklarından süzülen ruhunla.
Bin kere ihanet etmiştin, bozuk şiveli bedenine.

LaL olmuştu seni gören diller.
Yakıcı yağ kavrukluğunda bakarken gözler.
Söze geliyordu bütün acılı haykırışlar.

En taze gülüşlerin mezarlık merasimi yapılıyordu gerdanının üstünde.
Dudaklarının kıvrımını dolduruyordu geceden kalanlar.
Şeytanla iş birliği yapmışcasına koşuyordun dünlerine, yarınlarının olmayacağını bile bile ..

İnsanları siliyordun hayatından birer birer
Atıyordun, en kara mürekkebinle imzanı üzerlerine
Bense bir köşede olanları izliyordum çocuksu yüreğimle

Sıra bana gelince, benide öldürüyordun palyaço gülüşlerin(d)e...

Bir farkla...
Senin rengin Mor'du... Ve sen... Beni kendine boyuyordun...

Mor palyaço...
Mavi deniz...</sub>

[Rain]

<sub>Rutubet kokuyor evim, gidişine ağlarken duvarlarım... cebimde birkaç düş kırıklığı, geriye kalan başka birşey yok. çaresiz bu aşkın üstüne de bir çizik atıp yeni aldanışlara yol alacağım. erkekler ağlamaz diyebilecek kadar gururum olsaydı keşke. erkekler ağlıyor çünkü -ağlamaz denilse bile- ve birçoğu her gece... ne tuhaf bundan utanmıyorum bile , gözlerdeki yaştan neden utanmalı ? oyuncakları ve düşleri birer birer çalınmış bir çocuk ağlayamaz mı ?

Yalnızlık akıyor penceremden , birkaç yağmur damlasının arasına karışarak... boşa akmasın diyorum artık akan her bir damla su, avucumu açıyorum... dua ediyorum sanıyor görenler , delirmeme az kaldı bilmiyorlar. yalnız bir odanın voltasında zor oluyor sabah.. bir ileri , bir geri... ayna da aynı yüz, yok bir başkası... çok sevdiğim kağıt, kalem , tadı tuzu kalmamış bir aşkın son çırpınışları... içimde -ağlayan palyaço'nun- trajikomik surat ifadesi...

Ağlayan palyaço...

Size gülerken gözlerim ne kadar da mutlusunuz... belki de beni en çok bu yüzden seviyordunuz !

size gülerken suretim , palyaçonuz ağlıyordu , bilmiyordunuz...!!!</sub>

[Rain]

<sub>Hep parelense ömrümüz,
Ne çıkar aşk yalan oldukça,
Kızarsa öyle kalsa yüzümüz,
Ne çıkar söz boş oldukça....

Zaman kayıp gider bak ellerinden,
Hep ileri giderken,
Aslında tüketirsin elindekinden,
Yar sözüm sana,
Ne sevebildin kadınca,
Ne gidebildin bir adım uzağa...

Süslü boyalı hayaller,
Boynunda inci,
Yalanla bezenmiş kolyeler,
Şirin mi yapıyor seni,
Her gün tükenip küllenişini
Gayri görmeyim,
Çekip gideyim,baharın geldiği ellere...

Hale meleklerde olur sanırdım,
Yanılsamaymış oysa,
Melekler de aldatırmış..</sub>

[Lenα]

^{İşte yine bâşbâşâyız içimin âcısı
Yine birLikteyiz
Ver eLini...
Sus..''
Ve
Ne oLur incitme beni
.. .. .
Ey kâLbimin âğrısı
Ver eLini...
ÇıkâLım seninLe soLuksuz kâLmâdân sessizce
Bu kârânLık ve uğuLtuLu ormândân
.. .. .
İçimin âcısı, kâLbimin âğrısı, âşkım
İşte yine bâşbâşâyız
Ver eLini...
''..Sus ve ne oLur incitme beni..!''}

[LaL]

gitme!
...
- gitmem gerek
dedi buğulu gözlerin ardından
- gitmem, tazelenmem gerek. yeniden doğmam gerek. ufak bir ara bu sadece. kabullenilmiş bir sessizlik. gücüm yok tükenmeye bile baksana. öyle vurdun ki içimden. kendi kanımda boğuluyorum. izin ver dalayım sensizliğe. acı/mı sindireyim. acı/mda yeniden dirileyim.

gitme!
gidersen dönmezsin. kendinle dönmezsin, başkası olur gözlerinin ardındaki.
gitme!
ben olmam döndüğünde karşındaki. sesim o eski neşe dolu ses olmaz. bir kez gittin mi öyle ya da böyle; anlarım ki hep gidebilirsin. bir gün başka bir kısmında öykümüzün,yine ara verebilirsin. yapma, inandırma beni gidebileceğine. bir kez inanırsa gönlüm yokluğuna,yok olabildiğine iflah olmaz artık yaralarım. her arkanı dönüşünü gitmek sayarım. bekleyemem dönüşünü, ben olmam bekleyen döndüğünde..

ben o masaldaki fenerci değilim. yaşatma sorumluluğuyla fenerini yakıp yakıp söndüren. gidersen söndürürüm feneri sonsuza..karanlığa bürürüm gezegenimi.kimseler durduramaz. kimseler aydınlatamaz dünyamı.
gitme!
gittiğin karşılamaz seni döndüğünde, sesim değişir, tenim değişir. kokum terk eder bedenimi, saçlarımı.
gitme! yakma dünyamı!


- gitmem gerek. acı/dan boğuluyorum...

git madem öyle. döndüğünde bir neden arama yokluğuma. yokluğuna...kana bulanmış bir fenere...

[Rain]

gitme!
...
- gitmem gerek


Neden ?!

[Lenα]

gitme!
...
- gitmem gerek


Neden ?!

Nédén.? qittin/ki/ 

[Lenα]

gitmedi melek.. sadece kırıldı kanatları.. eksildi..

[Lenα]

^{..FâiLi mêÇhuL bİr şiiRin..
..Küf kOkân kêLimêLêriNê sâkLânıyOrum..}