"Psişik SémptomLâr "

[Giz]

"NADASA BIRAKILMIŞ YARALARIM, YENİDEN KAŞINMAKTA ŞİMDİ"

Yorganı başına çekip, günlerce yataktan çıkmak istemez bazen insan… Hava da uygundur bu duruma; dışarıda dinmek bilmez bir yağmur sürer gider. İnsanlar zamanın ilk kesitinden itibaren koşturmaya başlamışlardır bile hayat deviniminde.

İçinde hüzünsel bir senfoni, gözlerinde uykuyu sürdürme isteği vardır. Çalan alarm da işe yaramaz, yorgun kolunu yavaşça uzatırsın sadece ölüm marşını susturmak için. Ama içindeki merasim bitmek bilmez. "Ayışığı" sonatında güneşle birlikte uykuya kaçmak istersin.

Elini kımıldatıp da tek satır yazacak gücün yoktur. Ama içinden bir güç seni yazmaya zorlar. Yorgandan başını çıkarıp, ayağa kalkabilmek o kadar güç gelir ki… Hiçbir şeyi yapmanın anlamı yoktur. Yine de son bir çabayla anlamsızca yazarsın.
Geceyi beklersin, yaşamı az da olsa anlamlandırabilmek için. Güneşin seheri parçaladığı an'a kadar, parçalar durursun kendini. Müziğin de rengini yitirir. Turgut, Edip, Oğuz'la konuşursun delirişinin orta yerinde. Sözcükler şiire, şiirler acıya dönüşür. Susturamazsın!
Nefes almak bile zor gelir. Son soluğunu içine çekiyormuşçasına, zorlanarak ciğerlerine doldurursun havanın puslu ve nemli hüznünü. Yokluğun gerçekliğinde, var olmanın getirdiği kaçınılmaz ağırlığı taşırsın bedeninde. Benliğinden ruhuna doğru dinmez bir sancı yayılır. İç organların lime lime olmuştur sanki. Zamanı olmayan saatli bir bomba, her an patlayacakmış gibi yüreğinde atıp durur…

Anlamsızlığını bildiğin halde, anlamsızca anlamlandırmaya çalışırsın hayatı. İnsanları anlamaya çalışırsın. Ama nafile. Kendi iç yolculuğunda bir bebek emeklemesinde yol alırken, anlam veremezsin bir türlü olup bitene. İnsanoğlunun ve insanhatununun bunca çatışmalarını, çelişkilerini çözemezsin. Bunca savaş, gözyaşı, önce zihinlerde oluşturulan katil fikirler ve sonucunda fikirleri ve dünya barışı uğruna mücadele eden kişilerin katledilmesi nedendir bilemezsin. Bildiğin sadece, dengelerinin paramparça olduğu bir ruh halidir.

Aynı düşünceler paralelinde, kalemleri uğruna haince vurulmuş iki yazar arasında bile ayırım yapabilmekte bu insanlık. Salt ırkları ve dinleri farklı olduğu için… Hangi mantıkla, yüreklerini körelten hangi bilinçdışıyla oluşmakta bunca kin? Kimiz biz? Sen ben ayırımı neden? Yaşam adına daha umutlu bir gelecek için kalemleriyle mücadele ederken öldürülmüş aydın yürekleri ayırabilmek nasıl bir akıl işidir? Zihninin ince gelgitlerinde anlamlandıramazsın. Oysa yaşamdır asıl olan. Barış içinde, kardeşçe yaşamak dururken; ne ırk ne din ayrımı, her şeyin tek bir öz 'de olduğunu anlatamazsın. Ve bu kaos içinde kendi karmanda kaybolursun…

Aşkın özlemiyle yanarken yüreğin, onu düşlersin. Düşlerinin şehvetiyle, gerçeğin girdabında debelenirsin. Bedenini okşarken yokluğunda, geceler boyu sevişirsin yalnızlığınla. Bacaklarının arasından akan ılık şarabın buruk tadı kalır, hafızanın silik mastürbasyonunda. Oysa istediğin başını omzuna usulca yaslayacağın bir tutam huzurdur yalnızca.

Yaşamı paylaşırsın, zamanın onmaz sancılanmalarında. Güvenirsin. Seversin. Dost bilirsin. Ruhunun taşlı yollarında, yüreğinin kapılarını açarsın ardına kadar. Umutlarını, mutluluklarını savurursun. Gün gelir ceplerini yoklarsın, tek bir kırıntı umudun kalmamıştır ceplerinde. Sonsuz sandığın okyanustaki, dost bildiğin gemiye sığınmak istersin. O anda fark edersin gemideki maskeli baloyu. "Maskeli balonun çıplak kralıyım, / dost sandıklarımın içi boşaldı. / Çocukluğumu gömdüm / küçük bir papatyanın yanına, / üzeri kır çiçekleriyle örtülü. / Ruhum soluksuz mumya kalıntısı, / yaşsız bir yürekte uyuyan. / Ölü bir çocuğum şimdi ben / kimsesizliğiyle yıkanıp, / sessizliğinin tabutunda gömülü olan." repliklerinde yine anlamsızca paylaşımı sorgularsın.

Ya çemberin içindesindir ya da dışında… Çemberi teğet geçen doğrunun simetrik düzleminde, milimetrik ölçümlerini kavrayamadığım tozlu sahnenin figüran oyuncusuyum sadece…
Nadasa bırakılmış yaralarım, yeniden kaşınmakta şimdi. Bir limana sığınır gibi yorganımı başıma çekip, günlerce yataktan çıkmak istemiyorum işte…
 
NihaL Kücükdönméz / HézéyanLar.

[zuzu]

Ya çemberin içindesindir ya da dışında… Çemberi teğet geçen doğrunun simetrik düzleminde, milimetrik ölçümlerini kavrayamadığım tozlu sahnenin figüran oyuncusuyum sadece çok güzelldii emeğine sağlık

[Giz]

Gözlériné Saglık éét cok GüzéL ;S

[Giz]

Tanrı balçıktan yaratmıştı Adem'le Lilith'i. Ruhlarını kendi nefesinden vermişti. Birbirlerine eş olur Âdem'le Lilith. Ancak Âdem cinsel ilişkide üstte olmak ister. Lilith karşı çıkar Âdem'in bu üstünlük ve ayrıcalık isteğine. "Tanrı ikimizi de eşit yarattı" diyerek itiraz eder. Aralarında tartışma çıkar. Lilith, Adem'in kendisine karşı şiddet kullanacağını anlar ve Tanrı'nın yanına kaçar.


Tanrı Lilith'in güzelliğinden o kadar etkilenir ki ona kendi gizli adını söyler. Tanrı'nın gizli adını bilmek, artık büyük güce sahip olmak ve istekleri Tanrı tarafından mutlaka yerine getirilmek anlamına gelmektedir. Bunu bilen Lilith Tanrı'dan kanat ister. Tanrı da verir.

Lilith artık kanat sahibidir. Uçarak Kızıldeniz'e gider ve orada yaşamaya başlar. Ancak olay burada böyle bitmez. Çünkü Âdem hâlâ Lilith'i geri istemektedir.


Tanrı üç melek görevlendirir. Melekler Lilith'i geri dönmeye ikna edecektir. Kızıldeniz'e gider melekler. Önce yumuşaklıkla ikna etmeye çalışırlar. Ama kararlıdır Lilith. Geri dönmeyi kabul etmez. Lilith'in bu tavrını gören melekler tatlı dili bir yana bırakıp bu kez Lilith'i Kızıldeniz'de boğmakla tehdit ederler. Ama Lilith gücünün farkındadır. Tanrı'nın gizli adını bildiğini, ona güçlerinin yetmeyeceğini söyler, onu rahat bırakmazlarsa gelecekte doğacak tüm bebekleri öldürmekle tehdit eder. Sorunun çözümünde tek bir yol kalmıştır; uzlaşmak. Aralarında bir anlaşmaya varırlar. Buna göre Lilith çölde yaşamayı sürdürecek, bunun karşılığında da üzerinde 'Lilith' figürlü nazar boncuğu taşıyan bebeklere dokunmayacak, onları asla öldürmeyecektir.


Artık anlaşılmıştır ki Lilith'ten Âdem'e yâr olmayacak. Yeni bir kadın yaratmaktan başka bir yol kalmaz ve Tanrı Havva'yı yaratır. Ama Tanrı'nın başı Lilith'den dolayı bayağı ağrımıştır. Bu yüzden Havva'yı Lilith gibi Âdem'le aynı maddeden yani balçıktan yaratmaz. Âdem'in kaburga kemiğinden yaratır ki Havva, Âdem'e karşı çıkmasın, eşitlik iddia etmesin, itaatkâr olsun. Lilith gibi asi olmasın.

 

[Giz]

sevgilim
sen
ve
ben
steril
olmayan
bir
aşk
mezbahasında
kesime
hazır
iki
yüreğiz
artık ...



 

[Giz]

uyku

ve

intikam

 

giyotin tam boynumda durdu

hangi uykumda

uykular ayrı sayılmalı sayılan zamandan

ayrı

sayıklanmalı

 

sadece bir damla kan süzüldü boynumdan

dokuda biriken kanı

hava süzüp yüzüme damlattı

 

uykulardaki olaylar ayrı sayılmalı

sayılan olaylardan

ayrı

sayıklanmalı

 

kan yüzüme damladı

hiç kaybetmeden yoğunluğunu

 

giyotin sonra indi

beni uykumdan ayırarak

uykumdaki beni ayrı saymalı

diğer sayılan benlerimden

ayrı sayıklanmalıyım

 

uyandığımda

 

[Giz]

kayıp düşmem,

niçin kayıp

düşe düşmem,

aşka çıkmaz,

ayıp mı?

bir anlaşmamam var yüzümle

camla yüzleştimdi ondan

ince çizgi şakağımdan boynuma inmiş

kağıtla sözleştimdi,

satır kesisi,

harf harf basılı yarama, derin

gökle gözleştimdi,

 can açıp,

kabuk kabuk

sakladığım yerden, kırıldı

 

niçin kayıp adam

 düşünce adam düşünceye?

düş ince, düş inince akla

gözlerini kaldırdı

kirpikleri arasında siyah,

parladı inci

üstünde iki damla

yaş erdi

gözün dudağa gönderdiği şefkat,

iki damla

kurudu dudağı geçemeden

ilk kuşlar göçmeden daha

kayıp mı sizce kaybı adamın

kıyıma dek sürükledi düşüşünü

düşü çıktı ağrılı,

süt düşü

yola düştü

peşi ardına

 

notu düştü altına

-birkaç cümle-

 

[Giz]

Seni halatla tutuyordum,
Ama sen beni en dibe çektin.
 

[Giz]

Zaman çok yavaş ilerliyor
Zaman çok yavaş ilerliyor
Zaman çok yavaş ilerliyor
Zaman çok yavaş ilerliyor
Zaman çok yavaş ilerliyor
Zaman çok yavaş ilerliyor
 

[Giz]

Dünyada TutacağIm DaL Tükéndi / Bén Tükéndim..

[Giz]

Anladım ki susmak beyne ihanettir! ve gürültülü susmalar aşırı derecede baş ağrısı yapar.

[Giz]

masal kahramanı değilim ben ve kaybolamıyorum gözümü açıp kapadığımda
karanlıktan korkuyorum ve ağlıyorum çoğu zaman canım yandığında
ben hayal değilim ve siluetim değil zaman zaman beliren
gerçeğim, ben de yağmuru hissediyorum sen gibi yağdığında kollarımda

[Giz]

Mantık sual etti. ‘’Aşk nedir’’ diye

Bulamadık cevap sustuk

Susuştadır belki cevap diye

Cevaba ulaşmak için sustuk

Aşkta sustu susunca biz

Mantık konuştu sessizliğinden

Olmaz dedi. Bitsin dedi. Söyledi çok şey

Aşk’a söyleyecek kalmadı bir şey

Aşk sustu. Konuştukça mantık

Aşk susuştadır sanarak

O vakitten beri susar aşıklar

Halbuki bilmezler ki Susuşta olan aşk değil

Konuşmakta olan mantıktır o an

 

[Giz]

''Farkettim ki ben zaten varken de yoktum. O vakit varlığımın anlamıda yok.''

[Giz]

Bana masal anlat...Zaman zaman içine girsin.. kalbur zaman içine girsin... ister pire olsun berber isterse deve .. ister sallansın babanın beşiği isterse sallanmasın.... istersen tekerleme hiç olmasın lakin bitmesin masal.. illa ki bitersede mutlu bitsin...

 

        Anlatacak mısın ?