Sensizlikle Başım Belada

[DracuLa]

Issız bir gecenin karanlığında yürüyorum adım adım. Sigaramın son nefesini çekip attım bir kenara. Tıpkı senin beni attığın gibi. Yıldızlar bana bakıyordu ve sanki derdimi biliyorlardı. Derdimi yıldızlarla paylaşmak istedim ama onlar da beni anlayamayacaktı. Tıpki senin gibi...
Ben senin peşinde, sen başka aşkın peşinde. Sen yatağında mışıl mışıl uyurken, ben sokaklardaydım. Zaman hep aynı kalsa, sensiziliğim bin gün değil sadece bir gün olsa..

Ama ne çare. Sanki karanlığın içine düşmüş aşkım. Bir ışık arıyor sanki. Kayboldu bir kere. Aşk acısı çekmiş onu içine. Keşke o karanlığın içinden çıksa karşıma. Beyazlar giymiş bir peri gibi çıksa karşıma. Hayal kurmak yetmiyor. Hayaller yolunu kaybetmiş kuşlar gibi geçip gidiyor gözlerimin önünden. Biliyorum sen de gelmeyeceksin o kuşlar gibi. Ya sıcak ülkelere göç edecek, ya da göç ederken tüketeceksin hayatını. Ama seninle beraber kalbim de toprağa gidecek. belki de aşkımın gücü o zaman bitecek.....

[DracuLa]

Korkuyorum sevigili ya bitersem sende.. Bulutlar kapladığında ufukları, sana yazmak için oturdum..uzunca bir zaman hiçbirşey yazmadan sadece seni ve nasıl başladığımızı düşündüm..hasretin alev alev içimi sararken şimşekler çakti, gök gürledi, ve açıldı sonunda semanın göz pınarları.. şimdi yerli yersiz yağmur yağıyor buralara;ama sen yağmıyorsun içimdeki yangınlara..
kelimeler eksik, cümleler yetersiz, senden bahsederken bütün mısralar çaresiz, sözler seni anlatmak da aciz..Hangi mısralarla süslemeli sana olan bu sonsuz sevigiyi?Hangi kadehle sunmalı bu aşkın şarabını sana?

Bilmiyorum..!Sensizliği yaşamak kadar zor seni anlatmak..Senden öğrendim ben sevmeyi, çok sevmeyi..Senle öğrendim ben "seni çok seviyorum dünyalar kadar değil ben seni yüreğim kadar seviyorum!o dünyalar ki yüreğimde küçük bir nokta kadar demeyi.."
Aaah sevgili!yokluğun bir bıçak gibi kesiyor nefesimi..Düşünmek, göze almak kolay mı sanıyorsun sensizliği?Alışabilir miyim sensizliğe?Sen yokken yeter mi sanıyorsun nefesim bedenime..Geçer mi günler özleminle..yokluğun çaresizliğimle bir olup sarar özleminle dört bir yanımı..beynim rehin kalır serseri düşüncelere..aklım akıl erdiremez gidişine..yollar kıvrım kıvrım olur arkandan sonsuzluğa doğru ve hiçbiri sana getirmez beni..kaybolurum sen gidersen..boğulurum yollarının tozunda..senden sonra bir ben kalmaz..hayatıma anlam katan bir ses olmaz kulaklarımda..hiçbirşey düşünülmeye değmez artık..hiçbir kelime söylenmeye değimez..Anla beni korkuyorum! "YA BİTERSEM SENDE.."
yine başaramadım..ne seni nede sevgimi anlatamadım yine..yine sözlerim aciz seni ve bu sevgiyi anlatmaya..özür dilerim..yüreğimsin..yüreğimdesin sevgili..

[DracuLa]

Burnu bir karış havada, gözü yükseklerdeydi ben onu sevdiğimde. Hele hele benim aşkımı yerden yere vurup, nasıl kırmıştı kalbimi zalim. Dudaklarından dökülen acı sözleri, öyle ki bugün bile unutamadım. Ne tebessümdü o zehirden beter. Her olayda içim param parça, gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı olurdu. Yorgun düşerdim onsuz geçen onunla dolu, koyu siyah gecelerde. Pişmanlıktan kendime lanetler eder, sevdiğimi söylediğim gün ü düşündükçe, kaleme sarılıp yazardım ona nefretin aşkla kucaklaştığı o uzun mısralarımı. Derdim ki alın yazımdı, on yedimin çocuksu aşkıydı. Nasılda gülerdi canı istedi mi…

En anlamlı bakışlarıyla önce ümitlendirir, ardından bir uçurumun kenarında yapa yalnız bırakır giderdi. Ben çaresiz, ben yorgun, ben bıktın bu sevdadan. Ah bilirdi o insafsız diri diri yanardım, o böyle yaptıkça… Şubatın buz gibi kasvetli soğuğunda; onda n e b olduğumu bugün bile bilemem. Ama o günlerde hayatımın amacı, var olma gibi gelirdi bana. Çocukluk mu yoksa gençliğimin safça tutkusu muydu bu kölesi ye bağlanış, içten içe kopan fırtınalar bu delice yakarış? Kim bilir, b eklide sevilmeye muhtaç bir kalbin bitmek bilmeyen kaprisi… Ondan hiçbir şey istememiştim. Sadece sevgi… Evet, şimdi yıllar sonra ben, onu düşünüyorum ilk defa kucağım da resimler, hatıralarla. Hava yine soğuk, yine kasvetli gözleri gözlerimde, yine sevgisi derin yüreğimde. Unuttum sanırdım, meğer aldanmışım, ağladım saatlerce. Bu onun “ölüm yıl dönümü”dür. On yedisinde toprakla kucaklaşan, o zalimin hikâyesidir anlatılan. Bir kırık kalbin kırık notalarında….
Bir melodidir umutsuz… Doldururken sensizlik odayı, gönlüm hala boş, kafam yine dumanlı. Bir feryat yankılanmıştı acı dolu tam beş yıl önce bugün bomboş kırlarda. Deli gibi koştum sınıfa sırası boştu benim kadar çaresizdi her köşe. Kendi kendime konuşarak yaklaştım sırasına; “Sen ölemezsin, canımsın, sevgimsin, emelimsin. Dilediğince nefret et, alay et duygularımla, kızamam sana. Ama ne olur bir yalan olsun, acı bir şaka. Evet, evet beni üzmek için yapıyorsun… Her şeyini özledim… Allah’ım son defa göreyim yeter bana “ Bu sessiz yakarış defalarca sürmüştü ta ki, ölümün o sinsi duygusunu içimde hissedene kadar. Hıçkıra hıçkıra ağladım, sıraya kazıdığım ismini öptüm. Sonra ona ait bir şeyler bulmak için aradım her köşeyi… Yalnızca buruşturulmuş bir sayfa, rengi solmuş. Yazı, onun yazısıyla. Bir mektuptu, özenilerek yazılmıştı, beklide çok emek verilmişti her satırına… Çok şaşırdım, mektup bana hitabendi. Korkakça, kaybolmasından korkarak acıyla okudum her bir satırını kalbim de büyüyen özlemle… Hele hele o ilk satırı… Bugün b ile unutamadım, okudukça ağlarım “ İnsan sevdiğini yerden yere vururmuş bir tanem, AFFET BENİ !!!...

(Bu bir ay vaktinde yüreğe yazılan bir sevdadır…)

[DracuLa]

Her seçim bir kaybediştir. Her tercih bir vazgeçiştir çünkü... Hayata bir başka gözle bakmayı öğrendiyseniz, bu seçimde kazandıklarını sananlara yalnızca acıyarak gülümsersiniz. Her şeyin sıradanlaştığı bir dünyada bazen kaybetmek en doğru seçimdir. Ve o dünyada en yerinde tercih; Vazgeçiştir. Can Dündar ... Yaşam seçimlerle ve yorgunluklarla geçerken bazen olmadık zamanların zincir halkaları sizleri hem bağlar hem çözer...Her seçim bir kaybediştir ya da en doğru seçimdir, bunu bazen bilemeyiz bu nedenle bazen zamanı kendi seyrine bırakmak gerekir. Ya da ilişik yaşamalı ne dersiniz? Zaman zaman engeller gelir karşınıza, dönemeçler, yol ayrımları, yön duygunuz karışır ve yüreğinizdekiler arapsaçı olur ya, her yanınızda güzel ve farklı yürekler vardır...

Ne yazık ki yaşam bazen seçimlere dayanır!
İnsanda tek yürek vardır çünkü! Her ne kadar bazı uzuvlarımız çift olsa da yürek, dil, dudak, burun tektir. Göz bu, her şeye bakar ama beyne gönderdiği sinyal tek olmalıdır.
Evet işte an, o an aşk kırgınlığınızın açık yerinden içeri giriverir, yorgunluğunuza gelir yaslanır. Yürek her şeye rağmen uçmaya hazırken, kanatları kimi kırılır, kimi açılır. O da şansıdır insanın.
Her şarkı sizi anlatır, her şiir biraz size benzer! Sonra, sonrası zor iş!
Belki bir meyve tabağıdır yaşam size sunulan çeşit çeşit tat ve renklerdir.
Her meyvenin tadı farklıdır değil mi? Ama içlerinde birini daha çok seversiniz çilekte güzeldir, kirazda ama tercih hakkınız söz konusuysa birini alırsınız, ama seçim yapmak öylesine zordur ki diğerinde aklınız kalır.
Belki ilişik yaşamak en güzeli dostu dost, arkadaşı arkadaş, sevgilinin sevgili kalmasını sağlamak en mantık seçim olsa gerek. Ta ki o meyvenin tadını değiştirdiğinizde diğer meyveyi sevmeye başladığınızda. Ona tek uzuvlarınızla yaklaştığınızda o meyveyi yemelisiniz.
Yüreğinizdeki dengeyi ya da eskilerin deyimiyle mizanı çok iyi ayarlamanız gerekir. Sevginin ve yaşamınızdaki kişilerin yerini net tayin etmelisiniz.
Kırgınlıklarınızda yerini dolduracak insanları değil doğru insanları seçmek sizdeki karmaşıklığı yok edecektir.
Bir söz vardır:“boşluk dolduranlardan değil, yeri doldurulamayacaklardan olun”...Ki aşkın asaleti içinizde yok olmasın.
“Aşk; insanı kırgın ve yorgun zamanda ziyaret eder”.dedik durduk!
Davetsiz bir konuktur o! Sizlere tavsiyem, bırakın o konuğu biraz daha tanıyın sonra Seçime gidin... Her meyve sizin olmaya bilir ama sevmekte güzeldir... Ne var ki tek meyve sizin damak ve göz zevkinize daha uygundur.
Seçim sizin!
Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem de hep senin
kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak...!

[DracuLa]

Doğduğumuz Gün Ağlıyorduk Ailemizdekiler Ve Bizi Sevenler Gülerken.Hayat Başlangıcında ki İlk Göz Yaşlarıyla Gülüşlerimiz...Hayatda Biraz Böyle Değilmidir? Kimimizin Üzüntüsü Mutluluk Olur Bazen Başkalarına.
Zaman Akıp Geçer İlk Adımları Atışımız,İlk Anne Yada Baba Deyişimizle.Okul Günleri,Ardından Arkadaşlığı Tanırız Aksak Ve Tam Anlamadan,Biraz Daha Büyüdüğümüzde Fikirlerimizle Beraber,Kalp Acısı Denen Duyguyu Ve Sevgiyi Tanırız.SEVGİ....

Anlamı Çok Farklıdır Bizim İçin .Sanırızki Dağlar Aşar,Dünyayı Yakabiliriz Bu Yüzden.Sonra Bir Sevgi Bulur Bizi.Yanlız Gecelerde Gözleridir Gözümüzün Önünde Her Anımızda Yüreğimizde Bir İnce Sızıdır Onsuz Olmak...Sonunda Çoğumuzda Olduğu Gibi İlk Ayrılık Acısını Tatarız...Artık Hiç Kimse Onun Gibi Olmayacak Asla Kimseyi Sevemeyeceğimizi Haykırır Yüreğimiz Ama Yinede Bulur Sevgiyi Yine Sığdırır Kalbine Yüreğimiz Belki Defalarca Belki Bir Sefer Daha Ve Sonuna Kadar Süren.Okul Biter ,Koşturmacasına Kapılırız Hayatın.Kimimiz İyi Bir Gelecek İçin Çalışmaya Başlar. Zaman İçinde Karşımıza Çıkacak"İşte Bu"Dediğimiz Kişi İle Bir Yuva Kurmak Hevesi. Sonsuza Kadar Yaşayacağımız, Üzüntünün Bize Erişemeyeceği Sevgi Dağındaki Aşk Kalesinde Olacağımızı Düşünür Ve Böylece Tüketiriz Zamanımızı "EVLİLİK"Kervenının Acı Bazen Tatlı Yollarında. Hayattın Bize Getirdikleri Yüzümüze Yansıyıp İzlerini Bırakırken Belki Çoçuklarımız Yada Onların Çoçukları Olur Tek Mutluluk Kaynagımız ...Birde Ömrünü Bizimle Tüketen Hayat Arkadaşımız...İşte Böyle Anlarda Başlarız Düşünmeye.Yaşanan Bu Olaylar Tekrar Ve Tekrar Edip Duracak.Belki Biraz Farklı ,Belki Biraz Yüzeysel Ama Yinede Böyle Sürecek.Sonra İnancımızı Yitiririz Eski Duyguların ,Yaşamın Şu Anda Var Olmadığını Yitip Gittiğini Düşünerek...Neden mi Farklı Hissetmek İsteriz Kendimizi. Tutunduğumuz En Büyük Gurur Kaynagı Olur Bizim İçin Eski Güzel Şeyleri Yaşamış Olmak Ve Bu Zamanda Bunların Bulunmadığını Düşünmek..
Hayat Hangimize Nasıl İzler Bırakırsa BıraksınHepimiz O Yanlız Düşünmeye Daldığımız Ve O Gurur Dalına Tutunduğumuzda Düşünecegimiz Tüm Herşey Güzelliklerden İbaret Olsun .Sevgiden ,Mutluluktan,Arada Belki Acı Ve Hüzünden...
MAZİ Ve GELECEK Hep Hatırımızda SEVGİ den İbaret Kalsın.Son Nefes Borcumuzu Verene Sevgili Dünyamıza Ve Hayatımızda Yer Alan Her Şeye Gözlerimizi Kapadığımız Ana Kadar..

[DracuLa]

Zaman doldu artık hiç bir şey söylemeden gidiyorsun. Gözlerin arkana dönüp bakmayacak kadar kararlı. Belkide sabaha gözlerimi açtığımda gözlerim gözlerinden ırak olacak beklide, bu yazabildiğim son mektup olacak, sen benim için bilinmeyen bir zamanda anı olacaksın.
Ama şunu bilki hiç bu kadar sessiz kalmamıştım. Korkuyodum pervane olmaktan daha çok acıtıyordu yüreğimi mutluluğunu paylaşmak insan olmadığım olamadığım için hep kortum.

Çünkü kazanmak istedikçe kaybediyordum nedense. Kendimi bile çözemedim korkularım yüzünden, senin özlemindir senin hasretindir bu bedenin yorgunluğu gözlerimden dökülen ümitlerimin nedeni değimlisin sanki. Zamana yenik düştüm, beklide çok geç kaldığım için bağışla sevdiğim. Bilmem nasıl ayrı kalacağım heyecanım dan , bilmeden istemeden yollar açıldıkça yürüyorum sonunu bilemediğim bu yolda. Alışmıştım gözlerine yanında soluduğum nefese bir tutku gibi bağlanmıştım. Hesabını yapmadım bağlanırken bir gün çıkıp gideceğin günün, heyecanım yenik düşmüştü unutuvermişti yarınları ve şimdi o yarıları yaşıyoruz. İşte bilet kesildi ve tren kalkmak üzere son yolcularını alıp götürmek üzere saatin dolmasını bekliyor. Şu an gitme desemde sen ilk geldiğin gün gitmiştin. Vede şimdi varlığını, gözlerini vede gülüşünü çalıp gidiyorsun. Sana hoşça kal diyemeyecek kadar dilim tutuklu ama ayrılığın günü gelmişti. Seni senle hiç yaşamasam bile hiç bu kadar uzun direnmemiştim onca yıldıranlara rağmen, onca can alıcı bakışlara, onca beni ağlatan sözlere. Şimdi sözler nehirler gibi aksa ne fayda son uçurumun son kenarındayım. Öyle çok duraklıyorum ki düşüncelerimde duygularım hepsi darmadağın sözcükleri bir araya getiremeyecek kadar yorgun ve karasızım. Bak sende yoksun artık, kimse beni ağlatanı sormadı herkes neden ağladığımı soruyor, duygular yitirmiyor tazeliğini , masumiyetim tutulmayan sözlerde yitirdim. Son gülüm. Biliyorum benim için sonu yok bu ayrılığın gidişlerin hep bir yarım kalan şarkının sözlerinde gömüldü. Şimdi son şarkıyı söylüyorum. Bir daha yarım kalmayacağı için, çünkü bu sefer mutlu olduğum küçük mutlulukları da çalıp gittin bir daha dönmemek için , ne bir elveda nede bir hoşça kal dedin , neden ben sana diyebilecek kadar duygularımdan uzaktım. Öyle sessiz sedasız bir yabancı gibi matemli bir gecenin ayrılık sabahında yüreğini alıp gittin. Alıştıklarımdan vazgeçmek bir haykırışın ölümüdür. Ayrılığın son damlasında ayrılığın şarkısını söylüyorum. GİTME GÜLÜM SEVEMEDİM AYRILIĞI..

[DracuLa]

o yosun gozlerin duser hecelerime

[DracuLa]

bekliyorum oyle bir zamanda gelki vazgecmek mumkun olmasin

[DracuLa]

her serap gorüşde sensin karsımda bir hayal gibi hep kacacakmisin kadehi kadehe her vurusumda boyle kopurucek boyle kopurucek tasacakmisin..

[LiLy]

Seni Seviyorum..
sadece kim olduqun için deiL,
sen olduqun için ve seninle beraberken
kim olduqunu benliqimi anladıqın için
Seni seviyorum
sadece kendine yaptıkların için deil
ayrım qözetmeden bana yaptıkların için
Seni seviyorum
küçük sevinçlerimin,mutlu anılarımın olduqu kadar,
hüzünlerimi üzüntülerimi sevecen
ßir duyarlılıkla benimle paylaştıqın için
                            Seni Seviyorum....

not: qüseL ßi koNu oLduqu içiN ßi payLa$ım yapem ddim..yannı$ anna$ılmasıN pLs..

[DracuLa]

uzaklardayim simdi ben

[LiLy]

Benim kara haberim senindir.
 Eğer Leylan ölmüş derseler gelme sakın İstanbula.
 Bulamazsınki beni buralarda.
 Bir bulut ol git Ankaraya.
 Yağ istediğin kadar toprağıma.
 Ben bizim bahçede olucam tam siyah kordonlu saatin yanında.
 O zaman bensiz dünyaya istediğin kadar bağırabilirsin sensiz bu dünyayı sevmiyorum
 sevmiyorum sevmiyorum diye.
 Ama simdi ne olursun gel.
 Leylan hayatta ve İstanbulda.
  Nefes almakta zor gelecekmiydi birgün bana?
 Tek hayalim hissettiğim şu son nefeslerimi seninle alıp vermek
 Hissettiğim şu son nefesleri seninle alıp vermek,
 nefesleri seninle alıp vermek

[GIJIK]

güzellerdi

[GIJIK]

[LiLy]

..