Sensizlikle Başım Belada

[DracuLa]

nazin sitemin belli degil ben senin neyinim anlayamadim sevda atesin ayni degil ilk defa dusuyorum kollarindan

[DracuLa]

Bugün sana hiç bir şey düşünmeden yazabileceğim tek dize sanırım şu ; Ne mutluki bana kararmış ufkumdan, doğabileceğin en güzel zamanda doğdun… Siyah dünyama yedi renginin her tonunu getirdin… Hayatı “zoraki” bulduğum, artık bitsin istediğim en siyah günlerimde ömrüme ömür kattın… En umutsuzluğumda ,sen  dertlerin, tasaların, feryatların, figanların arasından bana geldin…Rabbimden dileğim,sonu bir ömür boyu gelmesin.Bir özür,bir af yazısı olsun istemiyorum bu sayfada( gerektiği halde..) Ben bir şey söylemeden anla hissettiklerimi... Alnımda beliren bir tek çizgiden anla, o sonsuz anlaşılma isteğimi......Nefesini bi an ver nefesime.Her şeye rağmen sev beni... Beni fırtınaya rağmen sev. Beni bana rağmen sev. Hatalarıma rağmen, yanlışlarıma rağmen sev. Türkülerin her gün yeni bir aşka sebep olduğu bir hayatta sev beni... Günde en az beş vakit… Sevgi olsun dinimiz. Sevişmek olsun ibadetimiz. Seviştiğimiz her saniye ile biraz daha yaklaşalım Rab’a .Terim haramdır, senin terinle birleşmeden... Seni düşünmediğim her saniye günah... Kokunu hissetmediğim her an boş... Yüzümün yüzüne dokunmadığı her saniye anlamsız... Elini tutmadığım her an ziyan... Isıt içimi, yaşadığımı hissettiren sımsıcak gülüşünle…Çok şey mi istiyorum ? Yeni açtığım beyaz sayfaların üzerindeki ilk yazıdır senin gönül yazın..Sahiplenme hissimin son sahibiii iyiki geldin,sefa geldin,hoş geldin ömrüme.yine yeni :)Seni seviyorum

[DracuLa]

bekliyorum oyle bir zamanda gelki vazgecmek mumkun olmasin..!!

[DracuLa]

ya sen sevgili acaba dusunuyormusun beni? bak ne hale geldi sevgi

[DracuLa]

dogrularin gozle gorulmeyen ordulari vardir..

[September]

Yüreğine Sağlık..

[DracuLa]

eyv babacan sagolasin

[DracuLa]

dun ve bugun oldugu gibi yarinda gozundeki yerimin degismicegine..hayatim boyunca en yakin dostun en yakin sirdasin en yakin arkadasin olucagima..her uzuntulu halinde tatli gulusunun geriye gelmesi icin elimden geleni yapacagima..gozumun gozune degdigi her an sana yeniden asik olup her gece sana asik olarak uyuyup her sabah asik olarak uyanacagima..beni ilk taniyip sevdigin gunki gibi omrunce ayni beni benligi sevecegine gorecegine hergun buyuyup gelisen sevgimle seni her an sonsuz mutlulugun cicek bahcelerine tasiyacagima kalbimdeki en degerli varlik olarak elini tuttugum o ilk heyecani omrumce hep yasayacagima..hayatim boyunca seni satir satir yazacagima seni cizecegime hep sana seslenicegime yasadigimiz her guzel ani unutulmaz hatiralar zincirine hergun her birisini ekliyecegime..seni sen oldugun icin omrum boyunca sevecegime sana butun ictenligimle ve varligimla sarilarak Soz veriyorum....
                                                                                                                      Hosgeldin Ask..

[DracuLa]

iyi gunde kotu gunde olacagim hep seninle..

[DuRu]

hıms güselmiş aşık olmak lasım bu şiirleri okuyup koymak için

[DracuLa]

Aski kelimeler ile anlatmak mumkun olmadigini biliyorum...
 
 Aslinda bu sayfayi milyonlarca birbirine alakali olmayan, yani hic bir dilde anlami bulunmayan kelimeler we cumleler ile doldurmam daha bir dogru olurdu. Cunku ask bilmedigimiz bir dili konusuyor. Bu yuzden, ne zaman karsilassak aramizda ki yanlis anlasmalar kacinilmaz oluyor.
 
 Mantikla bu duyguya yaklasmak we anlasilir cumleler ile anlatmaya kalkismak imkansiz herhalde.
 
 Cilginlik... delilik... we hatta biraz bencillik.
 
 Bencillik ? Ewet... ask bencil bir duygu...
 
 Ask kendi basina buyruk... laftan anlamayan... bir tek kendini bilen... ne de soz dinleyen...
 
 Yasamimiza anlam werdigi kadar da... bir seylerimizi alip goturen. Her huzunle noktalandiginda... bize " bir daha asla" dedirten.
 
 Bunu demesine diyoruz ama ki ask her seferinde biraz daha guzellesiyor. Olgunlasiyor belki de... daha derinden, daha bir ictenlikle asik oluyoruz bir daha ki sefere. Belki de aski kendimiz icin yasamamiz gerektigini ogrenmis oluyoruz. We askimizi bizden kimsenin almayacagini... yasanan bu guzel heyecani biz istedigimiz surece kimsenin yok edemeyecegini fark etmis oluyoruz.
 
 Not : Asirlardir insanlar yorulmadan bu duyguyu anlatmaya calisiyorlar. Parcalara bolup nerede - nasil basladigini - insani nelere surukledigini cozmeye calisiyorlar..... hadi hayirlisi diyorum, belki bir gun bu duygunun formulu bulunurda, " ask ozurlu" insanlara enjekte edilir.

[DracuLa]

Hayat tek basina aslinda hic bir sey...
Hayat sadece bizlerle anlam kazaniyor !

Bence... hayat tek yonlu we tek seritli, daracik bir yol !

Geri donusu yok we ardimizda biraktiklarimiz, gelecekte yine hayatimiza girebilme ihtimali de cok cok az. Her sey ileriye dogru gidiyor...

Dur ! Bekle ! Yoruldum ! `dan anlamiyor hayat... Eger ki hayatin hizina ayak uyduramazsak... yasanmamislar dizilemiyor onumuze we yitirilen firsatlar.

Eger ki hayatimizi paylasacak o insani bulduysak.... we bir insan ile beraber yurumeye karar werdiysek eger... ilk once paylasmasini ogretmeliyiz.

Bu daracik yolda insan tek basina bile zor yuruyor zaten... baska bir insan ile paylastiginda daha da zor yuruyecektir elbet.

İlk once gecmise dair ne warsa birakmali... gereksizleri soyunmali ki yan yana yuruye bilsin iki insan... yoksa ya geride kalinir... ya da onde tek basina yurunur. Tabii ki ikisi de hos degil... beraberligin anlami bu degil !

Bazi insanlar hayatin anlamsizligindan yakinir... ki hayat zaten kendi basina anlamsizdir. Hayatimiza anlami bir tek kendimiz katabiliriz. Belki yonu degismeyecektir hayatin ama ki karsilastiklarimiz, yasadiklarimiz we hayatimiza giren, bizimle o daracik yolu paylasacak insanlar farkli olacaktir. Hayatin anlami da bu dur iste... tek basina ilerlememek, ufacik seyleri paylasarak mutlu olabilmek... yetinmek.

Yetinmek diyorum ki ... yetinmek kadar direnmekte onemli. Onumuze cikan engellere... yasamak istemedigimiz, ama ki bizi bazi olaylari yasamaya zorlayan insanlara.

Hayat... her insan icin farkli bir anlam gizliyordur. Er weya gec her birimiz hayatin ne oldugunu kendimizce ogrenecegizdir.... we bizim icin tasidigi degerleri we gizledigi anlami.

[DracuLa]

Yuregimizin koptugu... icimizin acidigi... mantigimizin dondugu... o anlar.
 
 Elbet ki sebeplerimiz oluyor... bizi uzen, yuzumuzden gulumseyisimizi bir darbede, sanki ebediyen alan olaylar yasiyoruz. Hic bir sey eskisi gibi olmayacak... dedigimiz anlar. Dunyanin tum renklerinin bir anda soldugu anlar. Yasanan tum sewinclerin we tum sewdalarin anlamini yitirdigi anlar.
 
 Yasam an'lardan olusmuyor mu? Yasadigimiz o buyuk mutluluklar kadar, huzunlu anlarimizda onemli. Bu anlari bir araya topladigimizda elde ettigimiz yasamimizdir zaten.
 
 Onemli olanda zoru basarmak degil mi... umudumuzun tukenmeye basladigi o anlarda, yuregimizi egmeden yarina dogru ilerleye bilmek. O buyuk acilarin hissedip, buyuk bir hasar tasimadan... sewincin baslayip bittigi gibi, huznun de elbet bitecegine inanmak. Hatta inanmak ta yeterli degil aslinda... bilmek onemli... emin olmak.
 
 Bu satirlari oyle bir yaziyorum ki sanki ben hic uzulup aci cekmiyorum...sanki huzunlu anlarimda umudumu yitirmeyip, yarinin guzel olacagini dusunuyorum.
 
 Tabii ki oyle degil... oyle anlarda en son aklima gelen yarinin guzellik getirecegi oluyor. Ama yarin guzellikler icinde bir mucize gibi geliyor her zaman.
 
 Cogu zaman huzunlerimin altinda gercek nedenler olmadiginin da farkindayim. Duygulu bir sarkida... bir kac siir sozunde... burkuluyor icim. Sonra kapilip gidiyorum, hayatimda ki " keske "`lere... we her "keske" nin ardindan dedigim " ama" lara.
 
 Biliyorum ki bunu cogumuz ayni boyle yasiyoruz... canimiz aci cekmek, huzunlenmek istiyor. Hatta bir kac damla goz yasinin ardina saklanip, kendimizi gucsuz hissetmekten zewk bile aliyoruz. Gitgide daha bir derinlere batiyoruz huzun denizinde we o derinlerde daha da uzulebilecegimiz nedenler buluyoruz. Aciyla beraber oyle bir aciliyoruz ki bu denizde... bazen karaya geri donmek icin, kurek cekecek gucumuz bile kalmiyor.
 
 Gulmek, eglenmek kadar... huzun de onemli bence! Bittigimizi, tukendigimizi bir an icin hissetmek te onemli... cunku boylelikle mutlulugu daha bir derinden hissedebiliyoruz. Hayatimizda ki her seyin kiymetini we degerini bize werdigi weya werebilecegi aci ile olcuyoruz.

[DracuLa]

Bir papatya fali gibi... mutluyum - mutsuzum diyerek hayatin sayfalarini kopariyoruz.

Bos yere harciyoruz cogu zaman o degerli sayfalari.

Yasamimiz... hayatimiz... boyunca mutlu olmak icin o kadar cok sawasiyoruz ki.... mutlu oldugumuz da bile, sawasmayi bir turlu birakamiyoruz. Bir aliskanlik haline gelmis oluyor... we ya hayatin bir parcasi olmus oluyor bu sawaslar.

Mutluluk sawaslari yuzunden... mutlulugu yasamaya we mutlulugu hissetmeye zaman bulamiyoruz.... we bu bizi yine mutsuz yapiyor.

Mutluluk... sawasla we zorla elde edilecek bir duygu degil... bence.

Zorla we planlanmis bir sekilde elde tutulacak bir duygu ise hic degil.

Mutluluk oyle kirilgan.. oyle hassas bir duygu ki... en mutlu aninda bile

"mutlu muyum acaba " dusuncesi ile bir an da yok olabiliyor.

bence... ya mutludur insan ya da her zaman mutsuz...

cunku mutluluk insanin icindedir.

Mutluluk yasam sewincidir.

Bir seyleri sewmektir mutluluk... kendini sewmektir en basta.

We mutluluk halinden memnun we memnun olmamakla alakali degildir. Memnun olmamak mutsuzluk degildir cunku.

Genelde bizler mutlulugu uzaklarda ariyoruz... cogu zaman ise baska insanlarda ariyoruz. Bazen de buldugumuzu saniyor we sonradan bu mutlulugun sadece seyircisi oldugumuzu fark ediyoruz.

Uzaklarda bulunan mutluluk bizimle bir gelmeyecektir, ya oldugu yerde yasamak gerekecektir onu... ya da eli bos donulecektir geriye. Boylesi gecici mutluluklara seyirci olmaktan we alkis wermekten baska yapabilecegimiz bir sey yoktur.

O bizim hayatimizin bir parcasi olmayacaktir hic bir zaman.

Mutlu olmak icin her zaman bir neden arar olduk...

oysa ki.... "beni mutsuz edebilecek ne war bu dunyada " diye sormamiz gerekiyor kendimize. Belki de fark edecegiz ki... mutlu olmak hic de oylesi zor degil. We hatta... bir sabah uyandigimizda, aynadan bize dogru gulumsedigini bile gorebiliriz mutlulugun.


" Mutluluk burnumuzun uzerinde unuttugumuz gozluk gibidir... onu her zaman yanlis yerlerde arariz. " diye okumustum... we bu sozler benim bunca cumlede anlatamadiklarimi ne kadar guzel ifade ediyor

[DracuLa]

Her sey sewgiden dogar... yasamin, dunyanin, doganin, insanin...

Gunluk hayatimiza aldigimiz o ufak tefek aletlerin bile,

her seyin ham maddesi sewgidir.


Yasamin gercek we wazgecilmez anlami sewgidir bence...

nefes kadar onemli... hatta bazen nefeslerimizden bile daha onemli.


Sewginin yuzlerce turu war elbet... bir erkegi, bir kadini sewmek... bir cocugu, bir cicegi sewmek... parayi, arabayi sewmek... gibi. Ama ki hangi tur olursa olsun, icimizde yarattigi sicaklik hep aynidir.

Bir seyleri sewmek.. ilk once kendini sewmekte baslar. Dogrularinla, yanlislarinla kendini kabul etmekle baslar.

Sewgi ayrintilar tanimaz... bir haywani sewiyorum ama ki killarindan tiksiniyorum... diye sewgi olmaz.

... bir agaci sewiyorum deyip... ama ki agaci kesip, onun yerine daha cok sewebilecegin bir ew yapmak, sewgi degildir...


Emek werdigimiz seyleri daha bir farkli sewiyoruz nedense... sanirim bu daha cok kendimize olan sewgimizden kaynaklaniyor. Emek werdigimiz seylerden karsilik da bekliyoruz elbet. Karsilik bekledigimiz icin ise daha bir cok sewiyoruz.


ama ki sewgi boyle olmamali... bence.

Sewgide karsilik beklenmemeli... sadece sewgi ugruna sewmeli. Karsilik gelmiyor diye... bizim dusuncelerimize, bizim dogrularimiza we beklentilerimize ters dusuyor diye sewgiden wazgecilmemeli. Degistirmeye kalkismadan... oldugu gibi kabul edip, oldugu gibi sewmeli her seyi.

Bir kediyi sewmek gibi... nankor demeden, bizim onun icin yaptiklarimizi goz ardi ederek bize saldiriyor, bizi isiriyor olmasi onu sewmemize engel olmamali.

Bir sewgili bizi terk etti diye... emeklerimiz bosa gitti demeden

Baskasini secti diye... sewgimize ihanet etti demeden

Onu dogrulari we hatalari ile kabul edip sewmek onemli. Onemli olan sewgisini alip gidememesi... we onu dewam sewmeye hic bir seyin de engel olamamasi.

İnsanlar.. doga... bizim kendimizce yarattigimiz dogrulara uymaya mecbur degil. Bir tek bizim gibi dusunen insanlarda, sewilmeye deger degil.

Sewen insan farkli sewmeli... bir butun olarak... ufak parcalara bolmeden... guzeli, cirkini ayirt etmeden. Deger we degmezlere takilip kalmadan sewmeli...